¹Ang aking kaluluwa ay nalulunos sa aking buhay; aking palalayain ang aking daing; ako'y magsasalita sa kapaitan ng aking kaluluwa.

¹　神為甚麼要定人的罪“我厭惡我的性命，我要盡情吐苦水，傾訴心中的痛苦。

²Sasabihin ko sa Dios: Huwag mo akong hatulan; ipakilala mo sa akin kung bakit nakikipagtalo ka sa akin.

²我要對　神說：不要定我有罪，請告訴我你為甚麼與我相爭。

³Mabuti ba sa iyo na ikaw ay mamighati, na iyong itakuwil ang gawa ng iyong mga kaaway, at iyong pasilangin ang payo ng masama?

³壓迫無辜，又棄絕你手所作的，卻喜悅惡人的計謀，你都以為美嗎？

⁴Ikaw ba'y may mga matang laman, o nakakakita ka bang gaya ng pagkakita ng tao?

⁴你的眼不是肉眼，你觀看不像人觀看，

⁵Ang iyo bang mga kaarawan ay gaya ng mga kaarawan ng tao, o ang iyong mga taon ay gaya ng mga kaarawan ng tao,

⁵你的日子不如人的日子，你的年歲不像人的年歲，

⁶Upang ikaw ay magsiyasat ng aking kasamaan, at magusisa ng aking kasalanan,

⁶以致你追究我的罪孽，細察我的罪過嗎？

⁷Bagaman iyong nalalaman na ako'y hindi masama; at walang makapagliligtas sa iyong kamay?

⁷你知道我並沒有罪，但沒有人能救我脫離你的手。

⁸Ang iyong mga kamay ang siyang lumalang at nagbigay anyo sa akin sa buong palibot; gayon ma'y pinahihirapan mo ako.

⁸你的手塑我造我，但一轉過來你就要毀滅我。

⁹Iyong alalahanin, isinasamo ko sa iyo, na ako'y iyong binigyang anyo na gaya ng putik; at iuuwi mo ba ako uli sa pagkaalabok?

⁹求你記念你造我如摶泥，你還要使我歸於塵土嗎？

¹⁰Hindi mo ba ako ibinuhos na parang gatas, at binuo mo akong parang keso?

¹⁰你不是把我倒出來像倒奶，又使我凝結像乳酪凝固嗎？

¹¹Ako'y binihisan mo ng balat at laman, at sinugpong mo ako ng mga buto at mga litid.

¹¹你以皮肉為衣給我穿上，以筋骨接絡我；

¹²Ako'y pinagkalooban mo ng buhay at kagandahang-loob, at pinamalagi ang aking diwa ng iyong pagdalaw.

¹²你賜我生命，又向我施慈愛，你的眷顧保守我的心靈。

¹³Gayon ma'y ang mga bagay na ito ay iyong ikinubli sa iyong puso; talastas ko na ito'y sa iyo:

¹³要人受苦，不如夭折這些事你都藏在你的心裡，我知道這是你的旨意。

¹⁴Kung ako'y magkasala, iyo nga akong tinatandaan, at hindi mo ako patatawarin sa aking kasamaan.

¹⁴我若犯罪，你就鑒察，絕不赦免我的罪孽；

¹⁵Kung ako'y maging masama, sa aba ko; at kung ako'y maging matuwid, hindi ko man itataas ang aking ulo; yamang puspos ng kakutyaan, at ng pagmamasid niring kadalamhatian.

¹⁵我若有罪，就有禍了；我若有理，也不敢抬頭，飽嘗羞辱，看看自己的苦難。

¹⁶At kung ang aking ulo ay mataas, iyong hinuhuli akong parang leon: at napakikita ka uling kagilagilalas sa akin.

¹⁶我若昂首自得，你就獵我如獵猛獅，又在我身上彰顯你驚人的大能。

¹⁷Iyong binabago ang iyong mga pagsaksi laban sa akin, at dinaragdagan mo ang iyong galit sa akin; paninibago at pakikipagbaka ang sumasaakin.

¹⁷你重新設立見證攻擊我，對我加增你的忿怒，派兵輪流攻擊我。

¹⁸Bakit mo nga ako inilabas mula sa bahay-bata? Napatid sana ang aking hininga, at wala nang matang nakakita pa sa akin.

¹⁸你為甚麼使我出母胎呢？我不如死去，無人得見我，

¹⁹Ako sana'y naging parang hindi nabuhay; nadala sana ako mula sa bahay-bata hanggang sa libingan,

¹⁹這樣，就像從來沒有我一樣，一出母腹就被送入墳墓。

²⁰Hindi ba kaunti ang aking mga araw? paglikatin mo nga, at ako'y iyong bayaan, upang ako'y maginhawahan ng kaunti,

²⁰我的日子不是很少嗎？請住手，轉離我，使我在往黑暗死蔭之地以先，

²¹Bago ako manaw doon na hindi ako babalik, sa lupain ng kadiliman at ng lilim ng kamatayan;

²¹在去而不返之前，可以喜樂片刻；

²²Ang lupain na dilim, na gaya ng salimuot na kadiliman; lupain ng lilim ng kamatayan, na walang anomang ayos, at doon sa ang liwanag ay gaya ng salimuot na kadiliman.

²²那地黑暗，如死蔭的幽暗，毫無秩序，即使有光也像幽暗。”