¹Nang magkagayo'y sumagot si Sophar na Naamathita, at nagsabi,

¹瑣法首次發言，責約伯自義拿瑪人瑣法回答說：

²Hindi ba sasagutin ang karamihan ng mga salita? At ang lalaking masalita ay aariing ganap?

²“這許多的話怎可不回答，多嘴多舌的人怎能算為義呢？

³Pamamayapain ba ang mga tao ng iyong mga paghahambog. At kung ikaw ay nanunuya, wala bang hihiya sa iyo?

³你胡言亂語可使人不作聲嗎？你嘲笑的時候，無人責備嗎？

⁴Sapagka't iyong sinasabi, Ang aking aral ay dalisay, at ako'y malinis sa iyong mga mata.

⁴你說：‘我的道理純全，我在你眼前潔淨。’

⁵Nguni't Oh ang Dios nawa'y magsalita, at bukhin ang kaniyang mga labi laban sa iyo;

⁵但願　神說話，願他開口跟你說話，

⁶At ipakilala nawa sa iyo ang mga lihim ng karunungan, pagka't siya ay masagana sa pagkaunawa. Talastasin mo nga na nilalapatan ka ng Dios ng kulang kay sa nauukol sa iyong kasamaan.

⁶把智慧的奧祕向你顯明，因為真的智慧有兩面。你當知道　神已忘記了你一部分的罪孽。

⁷Masusumpungan mo ba ang Dios sa pagsaliksik? Masusumpungan mo ba sa kasakdalan ang Makapangyarihan sa lahat?

⁷　神洞悉人的罪　神高深莫測之事你怎能查出呢？全能者的終極你怎能洞悉呢？

⁸Mataas na gaya ng langit; anong iyong magagawa? Malalim kay sa Sheol: anong iyong malalaman?

⁸他的智慧高於諸天，你能作甚麼呢？比陰間還深，你怎能識透？

⁹Ang sukat niyao'y mahaba kay sa lupa. At maluwang kay sa dagat.

⁹他的智慧比地長，比海寬。

¹⁰Kung siya'y dumaan at magsara, at tumawag sa kahatulan, sino ngang makapipigil sa kaniya?

¹⁰他若過來把人囚禁，召人受審，誰能阻止他呢？

¹¹Sapagka't nakikilala niya ang mga walang kabuluhang tao: Nakikita rin naman niya ang kasamaan, bagaman hindi niya pinapansin.

¹¹因為他認識虛謊的人，他看見欺詐，怎能不鑒察？

¹²Nguni't ang walang kabuluhang tao ay walang unawa, Oo, ang tao ay ipinanganak na gaya ng anak ng mabangis na asno.

¹²虛妄的人悟出慧心，就像野驢生子為人。

¹³Kung iyong ihahanda ang iyong puso, at iuunat mo ang iyong kamay sa kaniya;

¹³勸約伯悔改離罪你若心裡歸向他，又向他伸手禱告；

¹⁴Kung ang kasamaan ay sumaiyong kamay, ilayo mo, at huwag manahan ang kalikuan sa iyong mga tolda;

¹⁴你若遠遠地除掉你手裡的欺詐，不讓不義居在你的帳棚裡；

¹⁵Walang pagsala ngang iyong itataas ang iyong mukha na walang kapintasan; Oo, ikaw ay matatatag, at hindi matatakot:

¹⁵那麼你必仰面，毫無愧色；你也必堅定穩妥，無所懼怕。

¹⁶Sapagka't iyong malilimutan ang iyong karalitaan; iyong aalalahaning parang tubig na umaagos:

¹⁶你必忘記你的苦楚，回憶好像逝去的流水，

¹⁷At ang iyong buhay ay magiging lalong maliwanag kay sa katanghaliang tapat; bagaman magkaroon ng kadiliman, ay magiging gaya ng umaga.

¹⁷你們的人生必明亮如正午，雖然黑暗仍像早晨。

¹⁸At ikaw ay matitiwasay sapagka't may pagasa; Oo, ikaw ay magsiyasat sa palibot mo, at magpapahinga kang tiwasay.

¹⁸因為有指望，你必安穩，你必四處巡查，安然睡覺。

¹⁹Ikaw nama'y hihiga at walang tatakot sa iyo; Oo, maraming liligaw sa iyo.

¹⁹你躺臥，不受驚嚇，必有很多人求你的情面。

²⁰Nguni't ang mga mata ng masama ay mangangalumata, at mawawalan sila ng daang tatakasan, at ang kanilang pagasa ay pagkalagot ng hininga.

²⁰但惡人的眼目必昏花，逃亡之路也必斷絕，他們的指望就是最後的一口氣。”