1Oh Dios, bakit mo itinakuwil kami magpakailan man? Bakit ang iyong galit ay umuusok laban sa mga tupa ng iyong pastulan?
1亞薩的訓誨詩。 神啊！你為甚麼永遠丟棄我們呢？為甚麼你的怒氣向你草場上的羊群好像煙冒出呢？（本節在《馬索拉抄本》包括細字標題）
2Alalahanin mo ang iyong kapisanan na iyong binili ng una, na iyong tinubos upang maging lipi ng iyong mana; at ang bundok ng Sion na iyong tinahanan.
2求你記念你在古時買贖的會眾，就是你贖回作你產業的民族；求你記念你所居住的錫安山。
3Itaas mo ang iyong mga paa sa mga walang hanggang guho, ang lahat na kasamaang ginawa ng kaaway sa santuario.
3求你舉步去看那些長久荒涼的地方，去看仇敵在聖所裡所行的一切惡事。
4Ang mga kaaway mo'y nagsisiangal sa gitna ng iyong kapulungan; kanilang itinaas ang kanilang mga watawat na pinakatanda.
4你的敵人在敬拜你的聚會中吼叫，他們豎起了自己的旗幟為記號。
5Sila'y tila mga tao na nangagtaas ng mga palakol sa mga kakahuyan.
5他們好像那些舉起斧子，在樹林中砍伐樹木的人。
6At ngayo'y lahat ng gawang inanyuan doon. Kanilang pinagputolputol ng palakol at ng mga pamukpok.
6聖殿中的一切雕刻，他們都用斧子和銃子打碎了。
7Kanilang sinilaban ng apoy ang iyong santuario; kanilang dinumhan ang tahanang dako ng iyong pangalan hanggang sa lupa.
7他們用火把你的聖所燒成焦土，他們褻瀆你名的居所。
8Kanilang sinabi sa kanilang puso, ating gibaing paminsan: kanilang sinunog ang lahat na sinagoga ng Dios sa lupain.
8他們心裡說：“我們要把它們完全毀滅！”他們燒毀了地上一切敬拜 神的聚會地方。
9Hindi namin nakikita ang aming mga tanda: Wala nang propeta pa; at wala mang sinoman sa amin na nakakaalam kung hanggang kailan.
9我們看不見我們的記號，也不再有先知；我們中間也沒有人知道這災禍要到幾時。
10Hanggang kailan, Oh Dios, mangduduwahagi ang kaaway? Lalapastanganin ba ng kaaway ang iyong pangalan magpakailan man?
10 神啊！敵人辱罵你要到幾時呢？仇敵褻慢你的名要到永遠嗎？
11Bakit mo iniuurong ang iyong kamay, ang iyong kanan? Ilabas mo sa iyong sinapupunan, at iyong lipulin sila.
11你為甚麼把你的手，就是你的右手收回呢？求你從懷中抽出來毀滅他們。
12Gayon ma'y ang Dios ay aking Hari ng una, na nagliligtas sa gitna ng lupa.
12 神自古以來就是我的君王，在地上施行拯救。
13Iyong hinawi ang dagat sa iyong kalakasan: iyong pinagbasag ang mga ulo ng mga buwaya sa mga tubig.
13你曾用你的大能分開大海，把海中怪獸的頭都打碎了。
14Iyong pinagputolputol ang mga ulo ng leviatan, ibinigay mo siya na pagkain sa bayan na tumatahan sa ilang.
14你砸碎了利未亞坦（“利未亞坦”為原文音譯詞，或譯：“海怪”〔伯3:8〕或“鱷魚”〔伯41:1〕）的頭，把牠給住在曠野的人作食物。
15Ikaw ay nagbukas ng bukal at ilog: iyong tinutuyo ang mga malaking ilog.
15你曾開闢泉源和溪流，又使長流不息的江河乾涸。
16Ang araw ay iyo, ang gabi ay iyo rin: iyong inihanda ang liwanag at ang araw.
16白晝是你的，黑夜也是你的，月亮和太陽，都是你設立的。
17Iyong inilagay ang lahat ng mga hangganan ng lupa: iyong ginawa ang taginit at taginaw.
17地上的一切疆界都是你立定的，夏天和冬天都是你制定的。
18Iyong alalahanin ito, na nangduwahagi ang kaaway, Oh Panginoon, at nilapastangan ng mangmang na bayan ang iyong pangalan.
18耶和華啊！仇敵辱罵你，愚頑人褻瀆你的名，求你記念這事。
19Oh huwag mong ibigay ang kaluluwa ng inakay ng iyong kalapati sa mabangis na hayop: huwag mong kalimutan ang buhay ng iyong dukha magpakailan man.
19求你不要把你斑鳩的性命交給野獸，不要永遠忘記你困苦人的性命。
20Magkaroong pitagan ka sa tipan: sapagka't ang mga madilim na dako ng lupa ay puno ng mga tahanan ng karahasan.
20求你顧念所立的約，因為地上黑暗的地方充滿了強暴的居所。
21Oh huwag bumalik na may kahihiyan ang naaapi: pupurihin ng dukha at mapagkailangan ang iyong pangalan.
21不要使受欺壓的人蒙羞回去，要使困苦、貧窮的人讚美你的名。
22Bumangon ka, Oh Dios, ipaglaban mo ang iyong sariling usap: alalahanin mo kung paanong dinuduwahagi ka ng mangmang buong araw.
22 神啊！求你起來，為你的案件辯護，要記得愚頑人終日對你的辱罵。
23Huwag mong kalimutan ang tinig ng iyong mga kaaway: ang ingay niyaong nagsisibangon laban sa iyo ay patuloy na lumalala.
23求你不要忘記你敵人的聲音，不要忘記那些起來與你為敵的人不住加劇地喧鬧。