¹Ang Dios ay tumatayo sa kapisanan ng Dios; siya'y humahatol sa gitna ng mga dios.

¹亞薩的詩。　神站在大能者的會中，在眾神之中施行審判，說：（本節在《馬索拉抄本》包括細字標題）

²Hanggang kailan magsisihatol kayo ng kalikuan, at magsisigalang sa mga pagkatao ng masama? (Selah)

²“你們不按公義審判，偏袒惡人，要到幾時呢？（細拉）

³Hatulan mo ang dukha at ulila: gawan mo ng kaganapan ang napipighati at walang nagkakandili.

³你們要為貧寒的人和孤兒伸冤，為困苦和窮乏的人伸張正義。

⁴Sagipin mo ang dukha at mapagkailangan: iligtas ninyo sila sa kamay ng masama,

⁴要搭救貧寒和窮困的人，救他們脫離惡人的手。”

⁵Hindi nila nalalaman, ni nauunawa man; sila'y nagsisilakad na paroo't parito sa kadiliman: lahat ng patibayan ng lupa ay nangakilos.

⁵他們沒有知識，也不明白，在黑暗中走來走去；大地的一切根基都搖動了。

⁶Aking sinabi, Kayo'y mga dios, at kayong lahat ay mga anak ng Kataastaasan.

⁶我曾說過：“你們都是神，是至高者的兒子。

⁷Gayon ma'y mangamamatay kayong parang mga tao, at mangabubuwal na parang isa sa mga pangulo.

⁷然而，你們要像世人一樣死亡，像世上任何一位領袖一樣倒斃。”

⁸Bumangon ka, O Dios, hatulan mo ang lupa: sapagka't iyong mamanahin ang lahat ng mga bansa.

⁸　神啊！求你起來，審判大地，因為萬國都是你的產業。