¹Oh Panginoon, na Dios ng aking kaligtasan, ako'y dumaing araw at gabi sa harap mo:

¹歌一首，可拉子孫的詩，就是以斯拉人希幔的訓誨詩，交給詩班長，調用“麻哈拉利暗俄”。耶和華、拯救我的　神啊！我晝夜都在你面前哀求。

²Masok ang aking dalangin sa iyong harapan: ikiling mo ang iyong pakinig sa aking daing:

²願我的禱告達到你面前，求你留心聽我的呼求。

³Sapagka't ang aking kaluluwa ay lipos ng mga kabagabagan, at ang aking buhay ay nalalapit sa Sheol,

³因為我飽經憂患，我的性命臨近陰間。

⁴Ako'y nabilang sa kanila na nagsisibaba sa hukay; ako'y parang taong walang lakas:

⁴我被列在下坑的人中，就像一個沒有氣力的人一樣。

⁵Nakahagis sa gitna ng mga patay, gaya ng napatay na nakahiga sa libingan, na hindi mo na inaalaala; at sila'y mangahiwalay sa iyong kamay.

⁵我被棄在死人之中，好像被殺的人躺在墳墓裡；你不再記念他們，他們也和你（“你”原文作“你的手”）隔絕了。

⁶Iyong inilapag ako sa pinakamalalim na hukay, sa mga madilim na dako, sa mga kalaliman.

⁶你把我放在最深的坑裡，把我放在黑暗的地方和深淵裡。

⁷Lubhang idinidiin ako ng iyong poot, at iyong pinighati ako ng lahat mong mga alon. (Selah)

⁷你的烈怒重重地壓著我，你的波浪從四方八面把我淹蓋。（細拉）

⁸Iyong inilayo sa akin ang kakilala ko; iyong ginawa akong kasuklamsuklam sa kanila: ako'y nakulong at hindi ako makalabas,

⁸你使我的知己都遠離我，使我成為他們所厭惡的。我被囚禁，不能外出。

⁹Ang mata ko'y nangangalumata dahil sa kadalamhatian: ako'y tumawag araw-araw sa iyo, Oh Panginoon, aking iginawad ang mga kamay ko sa iyo.

⁹我的眼睛因困苦而昏花；耶和華啊，我天天向你呼求，向你舉手禱告。

¹⁰Magpapakita ka ba ng mga kababalaghan sa mga patay? Sila bang mga patay ay magsisibangon, at magsisipuri sa iyo? (Selah)

¹⁰你要為死人行奇事嗎？陰魂會起來稱謝你嗎？（細拉）

¹¹Ang iyo bang kagandahang-loob ay ipahahayag sa libingan? O ang iyong pagtatapat sa kagibaan?

¹¹在墳墓裡有人述說你的慈愛嗎？在滅亡之地（“滅亡之地”原文作“亞巴頓”）有人述說你的信實嗎？

¹²Malalaman ba ang mga kababalaghan mo sa dilim? At ang katuwiran mo sa lupain ng pagkalimot?

¹²你的奇事在黑暗裡有人知道嗎？你的公義在那遺忘之地有人知道嗎？

¹³Nguni't sa iyo, Oh Panginoon, dumaing ako, at sa kinaumagahan ay darating ang dalangin ko sa harap mo.

¹³耶和華啊！我卻向你呼求，我的禱告在早晨達到你面前。

¹⁴Panginoon, bakit mo itinatakuwil ang kaluluwa ko? Bakit mo ikinukubli ang iyong mukha sa akin?

¹⁴耶和華啊！你為甚麼丟棄我？為甚麼掩面不顧我？

¹⁵Ako'y nadadalamhati, at handang mamatay mula sa aking kabataan: habang aking tinitiis ang iyong mga kakilakilabot na bagay ay nakakalingat ako.

¹⁵我自幼受苦，幾乎死亡；我受了驚嚇，以致困惑不安（“困惑不安”原文意義難確定）。

¹⁶Ang iyong mabangis na poot ay dumaan sa akin; inihiwalay ako ng iyong mga kakilakilabot na bagay.

¹⁶你的烈怒把我淹沒，你的驚嚇把我除滅。

¹⁷Kanilang kinulong ako na parang tubig buong araw; kinubkob ako nilang magkakasama.

¹⁷這些終日像水一樣環繞我，一起把我圍困。

¹⁸Mangliligaw at kaibigan ay inilayo mo sa akin, at ang aking kakilala ay sa dilim.

¹⁸你使我摯愛的和同伴都遠離我，黑暗成了我的知己。