¹Bawa't pantas na babae ay nagtatayo ng kaniyang bahay: nguni't binubunot ng mangmang, ng kaniyang sariling mga kamay.

¹حكمة المرأة تبني بيتها والحماقة تهدمه بيدها.

²Siyang lumalakad sa kaniyang katuwiran ay natatakot sa Panginoon: nguni't siyang suwail sa kaniyang mga lakad ay humahamak sa kaniya.

²السالك باستقامته يتقي الرب والمعوج طرقه يحتقره.

³Sa bibig ng mangmang ay may tungkod ng kapalaluan: nguni't ang mga labi ng pantas ay mangagiingat ng mga yaon.

³في فم الجاهل قضيب لكبريائه. اما شفاه الحكماء فتحفظهم.

⁴Kung saan walang baka, ang bangan ay malinis: nguni't ang karamihan ng bunga ay nasa kalakasan ng baka.

⁴حيث لا بقر فالمعلف فارغ. وكثرة الغلة بقوة الثور.

⁵Ang tapat na saksi ay hindi magbubulaan: nguni't ang sinungaling na saksi ay nagbabadya ng mga kasinungalingan.

⁵الشاهد الامين لن يكذب والشاهد الزور يتفوه بالاكاذيب.

⁶Ang manglilibak ay humahanap ng karunungan at walang nasusumpungan: nguni't ang kaalaman ay madali sa kaniya na naguunawa.

⁶المستهزئ يطلب الحكمة ولا يجدها. والمعرفة هينة للفهيم.

⁷Paroon ka sa harapan ng taong mangmang, at hindi mo mamamalas sa kaniya ang mga labi ng kaalaman:

⁷اذهب من قدام رجل جاهل اذ لا تشعر بشفتي معرفة.

⁸Ang karunungan ng mabait ay makaunawa ng kaniyang lakad: nguni't ang kamangmangan ng mga mangmang ay karayaan.

⁸حكمة الذكي فهم طريقه وغباوة الجهال غش.

⁹Ang mangmang ay tumutuya sa sala: nguni't sa matuwid ay may mabuting kalooban.

⁹الجهال يستهزئون بالاثم. وبين المستقيمين رضى.

¹⁰Nalalaman ng puso ang kaniyang sariling kapaitan; at ang tagaibang lupa ay hindi nakikialam ng kaniyang kagalakan.

¹⁰القلب يعرف مرارة نفسه. وبفرحه لا يشاركه غريب

¹¹Ang bahay ng masama ay mababagsak: nguni't ang tolda ng matuwid ay mamumukadkad.

¹¹بيت الاشرار يخرب وخيمة المستقيمين تزهر.

¹²May daan na tila matuwid sa isang tao, nguni't ang dulo niyaon ay mga daan ng kamatayan.

¹²توجد طريق تظهر للانسان مستقيمة وعاقبتها طرق الموت.

¹³Maging sa pagtawa man ang puso ay nagiging mapanglaw; at ang wakas ng kasayahan ay kabigatan ng loob.

¹³ايضا في الضحك يكتئب القلب وعاقبة الفرح حزن.

¹⁴Ang tumatalikod ng kaniyang puso ay mabubusog ng kaniyang sariling mga lakad: at masisiyahang loob ang taong mabuti.

¹⁴المرتد في القلب يشبع من طرقه والرجل الصالح مما عنده.

¹⁵Pinaniniwalaan ng musmos ang bawa't salita: nguni't ang mabait ay tumitinging mabuti sa kaniyang paglakad.

¹⁵الغبي يصدق كل كلمة والذكي ينتبه الى خطواته.

¹⁶Ang pantas ay natatakot at humihiwalay sa kasamaan: nguni't ang mangmang ay nagpapakilalang palalo, at timawa.

¹⁶الحكيم يخشى ويحيد عن الشر والجاهل يتصلف ويثق.

¹⁷Siyang nagagalit na madali ay gagawang may kamangmangan: at ang taong may masamang katha ay ipagtatanim.

¹⁷السريع الغضب يعمل بالحمق وذو المكايد يشنأ.

¹⁸Ang musmos ay nagmamana ng kamangmangan: nguni't ang mabait ay puputungan ng kaalaman.

¹⁸الاغبياء يرثون الحماقة والاذكياء يتوجون بالمعرفة.

¹⁹Ang masama ay yumuyukod sa harap ng mabuti; at ang masama ay sa mga pintuang-daan ng matuwid.

¹⁹الاشرار ينحنون امام الاخيار والاثمة لدى ابواب الصدّيق.

²⁰Ipinagtatanim ang dukha maging ng kaniyang kapuwa: nguni't ang mayaman ay maraming kaibigan.

²⁰ايضا من قريبه يبغض الفقير ومحبو الغني كثيرون.

²¹Siyang humahamak sa kaniyang kapuwa ay nagkakasala: nguni't siyang naaawa sa dukha ay mapalad siya.

²¹من يحتقر قريبه يخطئ ومن يرحم المساكين فطوبى له

²²Hindi ba sila nagkakamali na kumakatha ng kasamaan? Nguni't kaawaan at katotohanan ay sasa kanila na nagsisikatha ng mabuti.

²²اما يضل مخترعو الشر. اما الرحمة والحق فيهديان مخترعي الخير

²³Sa lahat ng gawain ay may pakinabang: nguni't ang tabil ng mga labi ay naghahatid sa karalitaan.

²³في كل تعب منفعة. وكلام الشفتين انما هو الى الفقر.

²⁴Ang putong ng mga pantas ay ang kanilang mga kayamanan: nguni't ang kamangmangan ng mga mangmang ay kamangmangan lamang.

²⁴تاج الحكماء غناهم. تقدم الجهال حماقة.

²⁵Ang tapat na saksi ay nagliligtas ng mga tao: nguni't siyang nagsasalita ng mga kasinungalingan ay nagdaraya.

²⁵الشاهد الامين منجي النفوس. ومن يتفوه بالاكاذيب فغش.

²⁶Sa pagkatakot sa Panginoon ay may matibay na pagkakatiwala: at ang kaniyang mga anak ay magkakaroon ng dakong kanlungan.

²⁶في مخافة الرب ثقة شديدة ويكون لبنيه ملجأ.

²⁷Ang pagkatakot sa Panginoon ay bukal ng kabuhayan, upang humiwalay sa mga silo ng kamatayan.

²⁷مخافة الرب ينبوع حياة للحيدان عن اشراك الموت.

²⁸Nasa karamihan ng bayan ang kaluwalhatian ng hari: nguni't na sa pangangailangan ng bayan ang kapahamakan ng pangulo.

²⁸في كثرة الشعب زينة الملك. وفي عدم القوم هلاك الامير.

²⁹Siyang makupad sa pagkagalit ay may dakilang paguunawa: nguni't siyang madaling magalit ay nagbubunyi ng kamangmangan.

²⁹بطيء الغضب كثير الفهم. وقصير الروح معلي الحمق.

³⁰Ang tiwasay na puso ay buhay ng katawan: nguni't ang kapanaghilian ay kabulukan ng mga buto.

³⁰حياة الجسد هدوء القلب ونخر العظام الحسد.

³¹Siyang pumipighati sa dukha ay humahamak sa Maylalang sa kaniya. Nguni't siyang naaawa sa mapagkailangan ay nagpaparangal sa kaniya.

³¹ظالم الفقير يعير خالقه ويمجده راحم المسكين.

³²Ang masama ay manahagis sa kaniyang masamang gawa: nguni't ang matuwid ay may kanlungan sa kaniyang kamatayan.

³²الشرير يطرد بشره. اما الصدّيق فواثق عند موته.

³³Karunungan ay nagpapahinga sa puso niya na may paguunawa: nguni't ang nasa loob ng mga mangmang ay nalalaman.

³³في قلب الفهيم تستقر الحكمة وما في داخل الجهال يعرف.

³⁴Ang katuwiran ay nagbubunyi ng bansa: nguni't ang kasalanan ay kakutyaan sa alinmang bayan.

³⁴البر يرفع شان الامة وعار الشعوب الخطية.

³⁵Ang lingap ng hari ay sa lingkod na gumagawa na may kapantasan: nguni't ang kaniyang poot ay magiging laban sa nakahihiya.

³⁵رضوان الملك على العبد الفطن وسخطه يكون على المخزي