1Purihin mo ang Panginoon, Oh kaluluwa ko. Oh Panginoon kong Dios ikaw ay totoong dakila; ikaw ay nabibihisan ng karangalan at kamahalan.
1باركي يا نفسي الرب. يا رب الهي قد عظمت جدا مجدا وجلالا لبست.
2Na siyang nagbabalot sa iyo ng liwanag na parang bihisan; na siyang naguunat ng mga langit na parang tabing:
2اللابس النور كثوب الباسط السموات كشقّة.
3Na siyang naglalagay ng mga tahilan ng kaniyang mga silid sa tubig; na siyang gumagawa sa mga alapaap na kaniyang karro; na siyang lumalakad sa mga pakpak ng hangin:
3المسقف علاليه بالمياه الجاعل السحاب مركبته الماشي على اجنحة الريح
4Na siyang gumagawa sa mga hangin na mga sugo niya; ang kaniyang mga tagapangasiwa ay alab ng apoy:
4الصانع ملائكته رياحا وخدامه نارا ملتهبة
5Na siyang naglagay ng mga patibayan ng lupa, upang huwag makilos magpakailan man,
5المؤسس الارض على قواعدها فلا تتزعزع الى الدهر والابد.
6Iyong tinakpan ng kalaliman na tila isang bihisan; ang tubig ay tumatayo sa itaas ng mga bundok.
6كسوتها الغمر كثوب. فوق الجبال تقف المياه.
7Sa iyong pagsaway sila'y nagsitakas; sa hugong ng iyong kulog ay nagmadaling nagsialis sila;
7من انتهارك تهرب من صوت رعدك تفر.
8Sila'y nagsiahon sa mga bundok, sila'y nagsilusong sa mga libis, sa dako mong itinatag ukol sa kanila.
8تصعد الى الجبال. تنزل الى البقاع الى الموضع الذي اسسته لها.
9Ikaw ay naglagay ng hangganan upang sila'y huwag makaraan; upang sila'y huwag magsibalik na tumakip sa lupa.
9وضعت لها تخما لا تتعداه. لا ترجع لتغطي الارض
10Siya'y nagsusugo ng mga bukal sa mga libis; nagsisiagos sa gitna ng mga bundok:
10المفجر عيونا في الاودية. بين الجبال تجري.
11Sila'y nagpapainom sa bawa't hayop sa parang; nangagpapatid-uhaw ang mga mailap na asno.
11تسقي كل حيوان البر. تكسر الفراء ظمأها.
12Sa tabi nila ay nagkaroon ng kanilang tahanan ang mga ibon sa himpapawid, sila'y nagsisiawit sa mga sanga.
12فوقها طيور السماء تسكن. من بين الاغصان تسمع صوتا.
13Kaniyang dinidilig ang mga bundok mula sa kaniyang mga silid: ang lupa'y busog sa bunga ng iyong mga gawa.
13الساقي الجبال من علاليه. من ثمر اعمالك تشبع الارض.
14Kaniyang pinatutubo ang damo para sa mga hayop, at ang gugulayin sa paglilingkod sa tao: upang siya'y maglabas ng pagkain sa lupa:
14المنبت عشبا للبهائم وخضرة لخدمة الانسان لاخراج خبز من الارض
15At ng alak na nagpapasaya sa puso ng tao, at ng langis upang pasilangin ang kaniyang mukha, at ng tinapay na nagpapalakas ng puso ng tao.
15وخمر تفرح قلب الانسان لإلماع وجهه اكثر من الزيت وخبز يسند قلب الانسان.
16Ang mga punong kahoy ng Panginoon ay busog; ang mga sedro sa Libano, na kaniyang itinanim;
16تشبع اشجار الرب ارز لبنان الذي نصبه.
17Na pinamumugaran ng mga ibon: tungkol sa tagak, ang mga puno ng abeto ay kaniyang bahay.
17حيث تعشش هناك العصافير اما اللقلق فالسرو بيته.
18Ang mga mataas na bundok ay para sa mga mailap na kambing; ang mga malalaking bato ay kanlungan ng mga coneho.
18الجبال العالية للوعول الصخور ملجأ للوبار
19Kaniyang itinakda ang buwan sa mga panahon: nalalaman ng araw ang kaniyang paglubog.
19صنع القمر للمواقيت الشمس تعرف مغربها.
20Iyong ginagawa ang kadiliman at nagiging gabi; na iginagalaw ng lahat na hayop sa gubat.
20تجعل ظلمة فيصير ليل. فيه يدبّ كل حيوان الوعر.
21Umuungal ang mga batang leon sa pagsunod sa mahuhuli nila, at hinahanap sa Dios ang kanilang pagkain.
21الاشبال تزمجر لتخطف ولتلتمس من الله طعامها.
22Ang araw ay sumisikat sila'y nagsisialis, at nangahihiga sa kanilang mga yungib.
22تشرق الشمس فتجتمع وفي مآويها تربض.
23Lumalabas ang tao sa kaniyang gawain, at sa kaniyang gawa hanggang sa kinahapunan.
23الانسان يخرج الى عمله والى شغله الى المساء
24Oh Panginoon, pagka sarisari ng iyong mga gawa! sa karunungan ay ginawa mo silang lahat: ang lupa ay puno ng iyong kayamanan.
24ما اعظم اعمالك يا رب. كلها بحكمة صنعت. ملآنة الارض من غناك.
25Nandoon ang dagat, na malaki at maluwang, na ginagalawan ng di mabilang na mga bagay, ng mga munti at ng mga malaking hayop din naman.
25هذا البحر الكبير الواسع الاطراف. هناك دبابات بلا عدد. صغار حيوان مع كبار.
26Doo'y nagsisiyaon ang mga sasakyan: nandoon ang buwaya na iyong nilikha upang maglibang doon.
26هناك تجري السفن. لوياثان هذا خلقته ليلعب فيه.
27Lahat ng ito ay nangaghihintay sa iyo, upang iyong mabigyan sila ng kanilang pagkain sa ukol na kapanahunan.
27كلها اياك تترجى لترزقها قوتها في حينه.
28Ang iyong ibinibigay sa kanila ay pinipisan nila; iyong ibinubukas ang iyong kamay, sila'y nangabubusog ng kabutihan.
28تعطيها فتلتقط. تفتح يدك فتشبع خيرا.
29Iyong ikinukubli ang iyong mukha, sila'y nangababagabag; iyong inaalis ang kanilang hininga, sila'y nangamamatay, at nagsisibalik sa kanilang pagkaalabok.
29تحجب وجهك فترتاع. تنزع ارواحها فتموت والى ترابها تعود.
30Iyong sinusugo ang iyong Espiritu, sila'y nangalalalang; at iyong binabago ang balat ng lupa.
30ترسل روحك فتخلق. وتجدد وجه الارض
31Manatili nawa ang kaluwalhatian ng Panginoon kailan man; magalak nawa ang Panginoon sa kaniyang mga gawa:
31يكون مجد الرب الى الدهر. يفرح الرب باعماله.
32Na siyang tumitingin sa lupa at nayayanig: kaniyang hinihipo ang mga bundok at nagsisiusok.
32الناظر الى الارض فترتعد. يمسّ الجبال فتدخن.
33Aawit ako sa Panginoon habang ako'y nabubuhay: ako'y aawit ng pagpuri sa aking Dios, samantalang mayroon akong kabuhayan.
33اغني للرب في حياتي. ارنم لالهي ما دمت موجودا.
34Matamisin nawa niya ang aking pagbubulay: ako'y magagalak sa Panginoon.
34فيلذ له نشيدي وانا افرح بالرب.
35Malipol nawa ang mga makasalanan sa lupa, at mawala nawa ang masama. Purihin mo ang Panginoon, Oh kaluluwa ko. Purihin ninyo ang Panginoon.
35لتبد الخطاة من الارض والاشرار لا يكونوا بعد. باركي يا نفسي الرب. هللويا