¹Ang makapangyarihang Dios, ang Dios na Panginoon, ay nagsalita, at tinawag ang lupa mula sa pagsikat ng araw hanggang sa paglubog niyaon.

¹مزمور. لآساف‎. ‎اله الآلهة الرب تكلم ودعا الارض من مشرق الشمس الى مغربها‎.

²Mula sa Sion na kasakdalan ng kagandahan, sumilang ang Dios.

²‎من صهيون كمال الجمال الله اشرق‎.

³Ang aming Dios ay darating at hindi tatahimik; isang apoy na mamumugnaw sa harap niya, at magiging totoong malaking bagyo sa palibot niya.

³‎يأتي الهنا ولا يصمت. نار قدامه تأكل وحوله عاصف جدا‎.

⁴Siya'y tatawag sa langit sa itaas, at sa lupa upang mahatulan niya ang kaniyang bayan:

⁴‎يدعو السموات من فوق والارض الى مداينة شعبه‎.

⁵Pisanin mo ang aking mga banal sa akin; yaong nangakikipagtipan sa akin sa pamamagitan ng hain.

⁵‎اجمعوا اليّ اتقيائي القاطعين عهدي على ذبيحة‎.

⁶At ipahahayag ng langit ang kaniyang katuwiran; sapagka't ang Dios ay siyang hukom. (Selah)

⁶‎وتخبر السموات بعدله لان الله هو الديان. سلاه

⁷Iyong dinggin, Oh aking bayan, at ako'y magsasalita; Oh Israel, at ako'y magpapatotoo sa iyo: Ako'y Dios, iyong Dios.

⁷اسمع يا شعبي فاتكلم. يا اسرائيل فاشهد عليك. الله الهك انا‎.

⁸Hindi kita sasawayin dahil sa iyong mga hain; at ang iyong mga handog na susunugin ay laging nangasa harap ko.

⁸‎لا على ذبائحك اوبخك. فان محرقاتك هي دائما قدامي‎.

⁹Hindi ako kukuha ng baka sa iyong bahay, ni ng kambing na lalake sa iyong mga kawan.

⁹‎لا آخذ من بيتك ثورا ولا من حظائرك اعتدة‎.

¹⁰Sapagka't bawa't hayop sa gubat ay akin, at ang hayop sa libong burol.

¹⁰‎لان لي حيوان الوعر والبهائم على الجبال الالوف‎.

¹¹Nakikilala ko ang lahat ng mga ibon sa mga bundok: at ang mga mabangis na hayop sa parang ay akin.

¹¹‎قد علمت كل طيور الجبال ووحوش البرية عندي‎.

¹²Kung ako'y magutom ay hindi ko sasaysayin sa iyo: sapagka't ang sanglibutan ay akin, at ang buong narito.

¹²‎ان جعت فلا اقول لك لان لي المسكونة وملأها‎.

¹³Kakanin ko ba ang laman ng mga toro, o iinumin ang dugo ng mga kambing?

¹³‎هل آكل لحم الثيران او اشرب دم التيوس‎.

¹⁴Ihandog mo sa Dios ang haing pasasalamat: at tuparin mo ang iyong mga panata sa Kataastaasan:

¹⁴‎اذبح لله حمدا واوف العلي نذورك

¹⁵At tumawag ka sa akin sa kaarawan ng kabagabagan; ililigtas kita, at iyong luluwalhatiin ako.

¹⁵وادعني في يوم الضيق انقذك فتمجدني

¹⁶Nguni't sa masama ay sinasabi ng Dios, Anong iyong gagawin upang ipahayag ang aking mga palatuntunan, at iyong kinuha ang aking tipan sa iyong bibig?

¹⁶وللشرير قال الله مالك تحدث بفرائضي وتحمل عهدي على فمك‎.

¹⁷Palibhasa't iyong kinapopootan ang pagtuturo, at iyong iniwawaksi ang aking mga salita sa likuran mo.

¹⁷‎وانت قد ابغضت التأديب وألقيت كلامي خلفك‎.

¹⁸Pagka nakakita ka ng magnanakaw, pumipisan ka sa kaniya, at naging kabahagi ka ng mga mapangalunya.

¹⁸‎اذا رأيت سارقا وافقته ومع الزناة نصيبك‎.

¹⁹Iyong ibinubuka ang iyong bibig sa kasamaan, at ang iyong dila ay kumakatha ng karayaan.

¹⁹‎اطلقت فمك بالشر ولسانك يخترع غشا‎.

²⁰Ikaw ay nauupo, at nagsasalita laban sa iyong kapatid; iyong dinudusta ang anak ng iyong sariling ina.

²⁰‎تجلس تتكلم على اخيك. لابن امك تضع معثرة‎.

²¹Ang mga bagay na ito ay iyong ginawa, at ako'y tumahimik; iyong inisip na tunay na ako'y gayong gaya mo: nguni't sasawayin kita, at aking isasaayos sa harap ng iyong mga mata.

²¹‎هذه صنعت وسكت. ظننت اني مثلك. اوبخك واصفّ خطاياك امام عينيك‎.

²²Gunitain nga ninyo ito, ninyong nangakalilimot sa Dios, baka kayo'y aking pagluraylurayin at walang magligtas:

²²‎افهموا هذا يا ايها الناسون الله لئلا افترسكم ولا منقذ‎.

²³Ang naghahandog ng haing pasasalamat ay lumuluwalhati sa akin; at sa kaniya na nagaayos ng kaniyang pakikipagusap aking ipakikita ang pagliligtas ng Dios.

²³‎ذابح الحمد يمجدني والمقوم طريقه اريه خلاص الله