1At muling ipinagbadya ni Job ang kaniyang talinghaga, at nagsabi,
1Job nastavi svoju besjedu i reče:
2Oh ako nawa'y napasa mga buwan noong dakong una, gaya noong mga kaarawan ng binabantayan ako ng Dios;
2"O, da mi je prošle proživjet' mjesece, dane one kad je Bog nada mnom bdio,
3Nang ang kaniyang ilawan ay sumisilang sa aking ulo at sa pamamagitan ng kaniyang liwanag ay lumalakad ako sa kadiliman;
3kad mi je nad glavom njegov sjao žižak a kroz mrak me svjetlo njegovo vodilo,
4Gaya noong ako'y nasa kabutihan ng aking mga kaarawan, noong ang pagkasi ng Dios ay nasa aking tolda;
4kao u dane mojih zrelih jeseni kad s mojim stanom Bog prijateljevaše,
5Noong ang Makapangyarihan sa lahat ay sumasaakin pa, at ang aking mga anak ay nangasa palibot ko;
5kada uz mene još bijaše Svesilni i moji me okruživahu dječaci,
6Noong ang aking mga hakbang ay naliligo sa gatas, at ang bato ay nagbubuhos para sa akin ng mga ilog ng langis!
6kada mi se noge u mlijeku kupahu, a potokom ulja ključaše mi kamen!
7Noong ako'y lumalabas sa pintuang-bayan hanggang sa bayan, noong aking inihahanda ang aking upuan sa lansangan,
7Kada sam na vrata gradska izlazio i svoju stolicu postavljao na trg,
8Nakikita ako ng mga binata, at nagsisipagkubli, at ang mga matanda ay nagsisitindig at nagsisitayo:
8vidjevši me, sklanjali bi se mladići, starci bi ustavši stojeći ostali.
9Ang mga pangulo ay nagpipigil ng pangungusap, at inilalagay ang kanilang kamay sa kanilang bibig;
9Razgovor bi prekidali uglednici i usta bi svoja rukom zatvarali.
10Ang tinig ng mga mahal na tao ay tumatahimik, at ang kanilang dila ay dumidikit sa ngalangala ng kanilang bibig.
10Glavarima glas bi sasvim utihnuo, za nepce bi im se zalijepio jezik.
11Sapagka't pagka naririnig ako ng pakinig, ay pinagpapala nga ako; at pagka nakikita ako ng mata, ay sumasaksi sa akin:
11Tko god me slušao, blaženim me zvao, hvalilo me oko kad bi me vidjelo.
12Sapagka't aking iniligtas ang dukha na dumadaing, ang ulila rin naman na walang tumutulong sa kaniya.
12Jer, izbavljah bijednog kada je kukao i sirotu ostavljenu bez pomoći.
13Ang basbas ng malapit nang mamamatay ay sumaakin: at aking pinaawit sa kagalakan ang puso ng babaing bao.
13Na meni bješe blagoslov izgubljenih, srcu udovice ja veselje vraćah.
14Ako'y nagbibihis ng katuwiran, at sinusuutan niya ako: ang aking kaganapan ay parang isang balabal at isang diadema.
14Pravdom se ja kao haljinom odjenuh, nepristranost bje mi plaštem i povezom.
15Ako'y naging mga mata sa bulag, at naging mga paa ako sa pilay.
15Bjeh oči slijepcu i bjeh noge bogalju,
16Ako'y naging ama sa mapagkailangan; at ang usap niyaong hindi ko nakikilala ay aking sinisiyasat.
16otac ubogima, zastupnik strancima.
17At aking binali ang mga pangil ng liko, at inagaw ko ang huli sa kaniyang mga ngipin.
17Kršio sam zube čovjeku opaku, plijen sam čupao iz njegovih čeljusti.
18Nang magkagayo'y sinabi ko, mamamatay ako sa aking pugad, at aking pararamihin ang aking mga kaarawan na gaya ng buhangin:
18Govorah: 'U svom ću izdahnuti gnijezdu, k'o palma, bezbrojne proživjevši dane.'
19Ang aking ugat ay nakalat sa tubig, at ang hamog ay lumalapag buong gabi sa aking sanga:
19Korijenje se moje sve do vode pruža, na granama mojim odmara se rosa.
20Ang aking kaluwalhatian ay sariwa sa akin, at ang aking busog ay nababago sa aking kamay.
20Pomlađivat će se svagda slava moja i luk će mi se obnavljati u ruci.'
21Sa akin ay nangakikinig ang mga tao, at nangaghihintay, at nagsisitahimik sa aking payo.
21Slušali su željno što ću im kazati i šutjeli da od mene savjet čuju.
22Pagkatapos ng aking mga salita ay hindi na sila nagsasalita pa uli; at ang aking pananalita ay tumutulo sa kanila.
22Na riječi mi ne bi ništa dometali i besjede su mi daždile po njima.
23At kanilang hinihintay ako, na gaya ng paghihintay sa ulan, at kanilang ibinubuka ang kanilang bibig na maluwang na gaya sa huling ulan.
23Za mnom žudjeli su oni k'o za kišom, otvarali usta k'o za pljuskom ljetnim.
24Ako'y ngumingiti sa kanila pagka sila'y hindi nanganiniwala: at ang liwanag ng aking mukha ay hindi nila hinahamak.
24Osmijeh moj bijaše njima ohrabrenje; pazili su na vedrinu moga lica.
25Ako'y namimili sa kanilang daan, at nauupong gaya ng puno, at tumatahang gaya ng hari sa hukbo, gaya ng nangaaliw sa nananangis.
25Njima ja sam izabirao putove, kao poglavar ja sam ih predvodio, kao kralj među svojim kad je četama kao onaj koji tješi ojađene.