¹Magsiawit kayo ng malakas sa Dios na ating kalakasan: mangagkaingay kayo na may kagalakan sa Dios ni Jacob,

¹Zborovođi. Po napjevu "Tijesci". Asafov.

²Magsiawit kayo at dalhin ninyo rito ang pandereta, ang masayang alpa sangpu ng salterio.

²Kliknite Bogu, našoj jakosti, kličite Bogu Jakovljevu!

³Magsihihip kayo ng pakakak sa bagong buwan, sa kabilugan ng buwan, sa ating dakilang kapistahan.

³Nek' zazvuče žice, nek' se čuje bubanj, svirajte u milozvučnu harfu s citarom!

⁴Sapagka't pinakapalatuntunan sa Israel, ayos ng Dios ni Jacob.

⁴Zatrubite u rog za mlađaka, za uštapa, na svetkovinu našu!

⁵Kaniyang inilagay na pinakapatotoo sa Jose, nang siya'y lumabas na maglakbay sa lupain ng Egipto: na aking kinaringgan ng wika na di ko nauunawa.

⁵Jer to je propis Izraelu, zapovijed Boga Jakovljeva.

⁶Aking inihiwalay ang kaniyang balikat sa pasan: ang mga kamay niya'y napabitiw sa luwelang.

⁶Takav je zakon dao Josipu kad je izlazio iz zemlje Egipta.

⁷Ikaw ay tumawag sa kabagabagan, at iniligtas kita; sinagot kita sa lihim na dako ng kulog; sinubok kita sa tubig ng Meriba. (Selah)

⁷Šapat tajnovit čuh: "Oslobodih od tereta rame njegovo, ruke su mu slobodne od košare.

⁸Dinggin mo, Oh bayan ko, at ako'y sasaksi sa iyo: Oh Israel, kung ikaw ay makikinig sa akin!

⁸U tjeskobi si zavapio i ja te izbavih; iz gromovna oblaka odgovorih tebi, iskušah te kod voda meripskih.

⁹Hindi magkakaroon ng ibang dios sa iyo; at hindi ka man sasamba sa anomang ibang dios.

⁹Slušaj, puče moj, i ja ću te opomenuti: o, da me poslušaš, Izraele!

¹⁰Ako ang Panginoon mong Dios, na naglabas sa iyo mula sa lupain ng Egipto: bukhin mong maluwang ang iyong bibig, at aking pupunuin.

¹⁰Nek' ne bude u tebe drugog boga i ne klanjaj se bogu tuđem!

¹¹Nguni't hindi nakinig sa aking tinig ang bayan ko; at hindi ako sinunod ng Israel.

¹¹Ja sam Jahve, Bog tvoj koji te izvedoh iz Egipta: otvori svoja usta da ih napunim!"

¹²Sa gayo'y aking pinasunod sa pagmamatigas ng kanilang puso, upang sila'y makalakad sa kanilang sariling mga payo.

¹²"Ali moj narod ne slušaše glasa moga, Izrael me ne posluša.

¹³Oh kung ako'y didinggin ng aking bayan, kung ang Israel ay lalakad sa aking mga daan!

¹³Zato ga pustih okorjelom srcu njegovu: neka hodi kako mu se hoće!

¹⁴Aking pasusukuing madali ang kanilang mga kaaway, at ibabalik ko ang aking kamay laban sa kanilang mga kaaway.

¹⁴O, kad bi me narod moj slušao, kad bi Izrael putovima mojim hodio,

¹⁵Ang mga mapagtanim sa Panginoon ay magsisisuko sa kaniya: nguni't ang kanilang panahon ay mananatili kailan man,

¹⁵brzo bih pokorio dušmane njegove, ruku bih svoju okrenuo na protivnike njegove.

¹⁶Kaniya ring pakakanin sila ng katabaan ng trigo: at ng pulot na mula sa bato ay bubusugin kita.

¹⁶Oni što ga sada mrze dodvarali bi mu se i njihov bi udes bio zapečaćen zauvijek.

¹⁷A svoj narod hranio bih pšenicom najboljom i sitio ga medom iz pećine.