1Nang magkagayo'y sumagot si Job, at nagsabi,
1Så tog Job til Orde og svarede:
2Magpahanggang ngayo'y mapanghimagsik ang aking daing: ang bugbog sa akin ay lalong mabigat kaysa aking hibik.
2"Også i Dag er der Trods i min Klage, tungt ligger hans Hånd på mit Suk!
3Oh mano nawang maalaman ko kung saan ko masusumpungan siya, upang ako'y dumating hanggang sa kaniyang likmuan!
3Ak, vidste jeg Vej til at finde ham, kunde jeg nå hans Trone!
4Aking aayusin ang aking usap sa harap niya, at pupunuin ko ang aking bibig ng mga pangangatuwiran.
4Da vilde jeg udrede Sagen for ham og fylde min Mund med Beviser,
5Aking malalaman ang mga salita na kaniyang isasagot sa akin, at matatalastas ko kung ano ang kaniyang sasabihin sa akin.
5vide, hvad Svar han gav mig, skønne, hvad han sagde til mig!
6Makikipagtalo ba siya sa akin sa kalakhan ng kaniyang kapangyarihan? Hindi; kundi pakikinggan niya ako.
6Mon han da satte sin Almagt imod mig? Nej, visselig agted han på mig;
7Doo'y makapangangatuwiran sa kaniya ang matuwid; sa gayo'y maliligtas ako magpakailan man sa aking hukom.
7da gik en oprigtig i Rette med ham, og jeg bjærged for evigt min Ret.
8Narito, ako'y nagpapatuloy, nguni't wala siya; at sa dakong likuran, nguni't hindi ko siya mamataan:
8Men går jeg mod Øst, da er han der ikke, mod Vest, jeg mærker ej til ham;
9Sa kaliwa pagka siya'y gumagawa, nguni't hindi ko mamasdan siya: siya'y nagkukubli sa kanan, na hindi ko makita siya.
9jeg søger i Nord og ser ham ikke, drejer mod Syd og øjner ham ej.
10Nguni't nalalaman niya ang daang aking nilalakaran; pagka kaniyang nasubok ako ay lalabas akong parang ginto.
10Thi han kender min Vej og min Vandel, som Guld går jeg frem af hans Prøve.
11Ang aking paa ay sumunod na lubos sa kaniyang mga hakbang. Ang kaniyang daan ay aking iningatan, at hindi ako lumiko.
11Min Fod har holdt fast ved hans Spor, hans Vej har jeg fulgt, veg ikke derfra,
12Ako'y hindi humiwalay sa utos ng kaniyang mga labi; aking pinagyaman ang mga salita ng kaniyang bibig ng higit kay sa aking kailangang pagkain.
12fra hans Læbers Bud er jeg ikke veget, hans Ord har jeg gemt i mit Bryst.
13Nguni't siya'y sa isang akala, at sinong makapagpapabalik sa kaniya? At kung ano ang ninanasa ng kaniyang kaluluwa siya nga niyang ginagawa.
13Men han gjorde sit Valg, hvem hindrer ham Han udfører, hvad hans Sjæl attrår.
14Sapagka't kaniyang isinasagawa ang itinakda sa akin: at maraming gayong mga bagay ang nasa kaniya.
14Thi han fuldbyrder, hvad han bestemte, og af sligt har han meget for.
15Kaya't ako'y nababagabag sa kaniyang harapan; pagka aking binubulay, ay natatakot ako sa kaniya.
15Derfor forfærdes jeg for ham og gruer ved Tanken om ham.
16Dahil sa pinapanglupaypay ng Dios ang aking puso, at binagabag ako ng Makapangyarihan sa lahat:
16Ja, Gud har nedbrudt mit Mod, forfærdet mig har den Almægtige;
17Sapagka't hindi ako inihiwalay sa harap ng kadiliman, ni tinakpan man niya ang salimuot na kadiliman sa aking mukha.
17thi jeg går til i Mørket, mit Åsyn dækkes af Mulm.