¹Maigi ang isang tuyong subo at may katahimikan, kay sa bahay na may laging pistahan na may kaalitan.

¹Parem kuiv paluke rahus kui kojatäis ohvriliha riiuga.

²Ang lingkod na gumagawang may kapantasan ay nagpupuno sa anak na nakahihiya, at siya'y makakabahagi sa mana ng magkakapatid.

²Tark sulane valitseb häbitu perepoja üle ning jagab pärisosa nagu üks vendadest.

³Ang dalisayan ay sa pilak, at ang hurno ay sa ginto: nguni't sinusubok ng Panginoon ang mga puso.

³Sulatuspott on hõbeda ja ahi kulla jaoks, aga Issand katsub südamed läbi.

⁴Ang manggagawa ng kasamaan ay nakikinig sa masasamang labi; at ang sinungaling ay nakikinig sa masamang dila.

⁴Kurjategija paneb tähele nurjatuid huuli, petis kuulab kurjakuulutavat keelt.

⁵Sinomang tumutuya sa dukha ay dumudusta sa Maylalang sa kaniya: at ang natutuwa sa kasakunaan ay walang pagsalang parurusahan.

⁵Kes kehva pilkab, teotab tema Loojat, ei jää karistuseta, kes tunneb rõõmu teise õnnetusest.

⁶Ang mga anak ng mga anak ay putong ng mga matatandang tao; at ang kaluwalhatian ng mga anak ay ang kanilang mga magulang.

⁶Lapselapsed on vanade kroon ja laste uhkuseks on nende vanemad.

⁷Ang marilag na pananalita ay hindi nagiging mabuti sa mangmang: lalo na ang magdarayang mga labi, sa isang pangulo.

⁷Selge jutt ei sobi rumalale, veel vähem siis vale kõne vürstile.

⁸Ang suhol ay parang mahalagang bato sa mga mata ng nagtatamo: saan man pumihit ay gumiginhawa.

⁸Meelehea on andja silmis nagu võlukivi: kuhu ta iganes pöördub, seal on tal edu.

⁹Ang nagtatakip ng pagsalangsang ay humahanap ng pagibig: nguni't ang nagdadadaldal tungkol sa anoman ay naghihiwalay ng magkakaibigang matalik.

⁹Kes üleastumise kinni katab, otsib armastust, aga kes seda meelde tuletab, lahutab ennast sõbrast.

¹⁰Ang saway ay nanasok na taimtim sa isang naguunawa, kay sa isang daang hampas sa mangmang.

¹⁰Noomitus mõjub arukale rohkem kui sada hoopi albile.

¹¹Ang hinahanap lamang ng masamang tao ay panghihimagsik; kaya't isang mabagsik na sugo ay susuguin laban sa kaniya.

¹¹Õel inimene püüab aina vastu hakata, ent temale läkitatakse kallale julm käskjalg.

¹²Masalubong ang tao ng oso na nanakawan ng kaniyang mga anak, maigi kay sa mangmang sa kaniyang kamangmangan.

¹²Pigemini tulgu mehele vastu karu, kellelt pojad on röövitud, kui alp oma rumalusega.

¹³Sinomang gumaganti ng kasamaan sa mabuti, kasamaan ay hindi hihiwalay sa kaniyang bahay.

¹³Kes head kurjaga tasub, selle kojast ei lahku õnnetus.

¹⁴Ang pasimula ng pagkakaalit ay gaya ng pagbuga ng tubig: kaya't iwan ninyo ang pagtatalo, bago maginit sa pagkakaalit.

¹⁴Kes alustab tüli, päästab otsekui vee valla: seepärast jäta järele, enne kui puhkeb riid!

¹⁵Siya na umaaring ganap sa masama, at siya na nagpaparusa sa matuwid, kapuwa sila kasuklamsuklam sa Panginoon.

¹⁵Õela õigeks- ja õige hukkamõistja - need mõlemad on Issanda meelest jäledad.

¹⁶Bakit may halaga sa kamay ng mangmang upang ibili ng karunungan, gayong wala siyang pagkaunawa?

¹⁶Mis kasu on rahast albi käes, kui tal ei ole soovi omandada tarkust?

¹⁷Ang kaibigan ay umiibig sa lahat ng panahon, at ang kapatid ay ipinanganak na ukol sa kasakunaan.

¹⁷Tõeline sõber armastab igal ajal ja hädas tuleb ilmsiks, kes on vend.

¹⁸Ang taong walang unawa ay nakikikamay, at nagiging mananagot sa harapan ng kaniyang kapuwa.

¹⁸Arutu on inimene, kes kätt lööb, kes hakkab käendajaks oma ligimese ees.

¹⁹Ang umiibig sa pagsalangsang ay umiibig sa pagkakaalit: ang nagtataas ng kaniyang pintuan ay humahanap ng kapahamakan.

¹⁹Kes armastab tüli, armastab üleastumist; kes teeb oma ukse kõrgeks, otsib hukatust.

²⁰Siyang may magdarayang puso ay hindi nakakasumpong ng mabuti: at siyang may suwail na dila ay nahuhulog sa karalitaan.

²⁰Kel valelik süda, ei leia õnne, ja kes oma keelega keerutab, langeb õnnetusse.

²¹Ang nanganganak ng mangmang ay sa kaniyang kapanglawan: at ang ama ng mangmang ay walang kagalakan.

²¹Alp on meelehärmiks oma sünnitajale ja rumala isa ei tunne rõõmu.

²²Ang masayang puso ay mabuting kagamutan: nguni't ang bagbag na diwa ay tumutuyo ng mga buto.

²²Rõõmus süda toob head tervenemist, aga rõhutud vaim kuivatab luudki.

²³Ang masama ay tumatanggap ng suhol mula sa sinapupunan, upang ipahamak ang daan ng kahatulan.

²³Õel võtab põuest vastu meelehead, et teha kõveraks õiguse teid.

²⁴Karunungan ay nasa harap ng mukha ng naguunawa: nguni't ang mga mata ng mangmang ay nasa mga wakas ng lupa.

²⁴Arukal on tarkus näo ees, aga albi silmad sihivad maailma otsa.

²⁵Ang mangmang na anak ay hirap sa kaniyang ama, at kapaitan sa nanganak sa kaniya.

²⁵Alp poeg on kurvastuseks isale ja meelekibeduseks oma sünnitajale.

²⁶Parusahan naman ang matuwid ay hindi mabuti, ni saktan man ang mahal na tao dahil sa kanilang katuwiran.

²⁶Ei ole hea karistada õiget ega peksta õilsat tema õigluse pärast.

²⁷Siyang nagtitipid ng kaniyang mga salita ay may kaalaman: at siyang may diwang malamig ay taong naguunawa.

²⁷Kes oma sõnu peatab, on arukas, ja mõistlik mees on külmavereline.

²⁸Ang mangmang man, pagka siya'y tumatahimik, ay nabibilang na pantas: pagka kaniyang tinitikom ang kaniyang mga labi, ay inaari siyang mabait.

²⁸Isegi rumalat peetakse targaks, kui ta vaikib, ja mõistlikuks, kui ta oma huuled kinni peab.