1Ang humihiwalay ay humahanap ng sarili niyang nasa, at nakikipagtalo laban sa lahat na magaling na karunungan.
1Kes end eraldab, otsib, mida ta himustab; kõige jõuga tülitseb ta.
2Ang mangmang ay walang kaluguran sa paguunawa, kundi maihayag lamang ang kaniyang puso.
2Albil pole head meelt arukusest, küll aga oma arvamuste avaldamisest.
3Pagka ang masama ay dumarating, dumarating din naman ang paghamak, at kasama ng kutya ang pagkaduwahagi.
3Kui tuleb ülekohtune, tuleb ka põlgus ja koos häbiga teotus.
4Ang mga salita ng bibig ng tao ay parang malalim na tubig; ang bukal ng karunungan ay parang umaagos na batis.
4Sõnad mehe suust on sügav vesi, tarkuseallikas on vulisev oja.
5Igalang ang pagkatao ng masama ay hindi mabuti, ni iligaw man ang matuwid sa kahatulan.
5Ei ole hea olla õela poolt, et õiget kohtus väärata.
6Ang mga labi ng mangmang ay nanasok sa pagkakaalit, at tinatawag ng kaniyang bibig ang mga hampas.
6Albi huuled toovad riidu ja tema suu kutsub lööke.
7Ang bibig ng mangmang ay kaniyang kapahamakan, at ang kaniyang mga labi ay silo ng kaniyang kaluluwa.
7Albi suu on hukatuseks temale enesele ja ta huuled on püüdepaelaks ta hingele.
8Ang mga salita ng mga mapaghatid-dumapit ay parang mga masarap na subo, at nagsisibaba sa pinakaloob ng tiyan.
8Keelepeksja sõnad on nagu maiuspalad ja lähevad otse sisikonna soppidesse.
9Siya mang walang bahala sa kaniyang gawain ay kapatid siya ng maninira.
9Isegi see, kes oma töös on loid, on hävitaja vend.
10Ang pangalan ng Panginoon ay matibay na moog: tinatakbuhan ng matuwid at naliligtas.
10Issanda nimi on tugev torn: sinna jookseb õige ja leiab varju.
11Ang yaman ng mayamang tao ay ang kaniyang matibay na bayan, at gaya ng matayog na kuta sa kaniyang sariling isip,
11Rikka varandus on tema tugev linn ja ta enese kujutluses kõrge müüri sarnane.
12Bago ang pagkapahamak ay pagmamalaki ng puso ng tao, at bago ang karangalan ang pagpapakumbaba.
12Enne langust läheb inimese süda ülbeks, aga enne au on alandus.
13Ang sumasagot bago makinig, ay kamangmangan at kahihiyan sa kaniya.
13Kui keegi vastab enne ärakuulamist, siis on see tema rumalus ja häbi.
14Aalalayan ng diwa ng tao ang kaniyang sakit; nguni't ang bagbag na diwa sinong nakapagdadala?
14Mehine meel talub haigust, aga kes võiks kannatada rusutud vaimu?
15Ang puso ng mabait ay nagtatamo ng kaalaman; at ang pakinig ng pantas ay humahanap ng kaalaman.
15Mõistliku süda hangib teadlikkust ja tarkade kõrv otsib teadmisi.
16Ang kaloob ng tao ay nagbubukas ng daan sa kaniya, at dinadala siya sa harap ng mga dakilang tao.
16And avab inimesele tee ja viib teda suurte ette.
17Ang nakikipaglaban ng kaniyang usap na una ay tila ganap; nguni't dumarating ang kaniyang kapuwa at sinisiyasat siya.
17Oma riiuasjas on esimesel õigus, kuni tuleb teine ja teda läbi katsub.
18Ang pagsasapalaran ay nagpapatigil ng mga pagtatalo, at naghihiwalay sa gitna ng mga makapangyarihan.
18Liisk lõpetab tülid ja otsustab vägevate vahel.
19Ang kapatid na nasaktan sa kalooban ay mahirap mabawi kay sa matibay na bayan: at ang gayong mga pagtatalo ay parang mga halang ng isang kastilyo.
19Petetud venda on raskem võita kui tugevat linna, ja tülid on otsekui kindluse riiv.
20Ang tiyan ng tao ay mabubusog ng bunga ng kaniyang bibig; sa bunga ng kaniyang mga labi ay masisiyahan siya.
20Oma suu viljast saab mehe kõht täis, ta küllastub oma huulte saagist.
21Kamatayan at buhay ay nasa kapangyarihan ng dila; at ang nagsisiibig sa kaniya ay magsisikain ng kaniyang bunga.
21Surm ja elu on keele võimuses, ja kes seda armastab, saab süüa selle vilja.
22Sinomang lalaking nakakasumpong ng asawa ay nakasumpong ng mabuting bagay, at nagtatamo ng lingap ng Panginoon.
22Kes leiab naise, leiab õnne ja saab Issanda hea meele osaliseks.
23Ang dukha ay gumagamit ng mga pamanhik: nguni't ang mayaman ay sumasagot na may kagilasan.
23Kehv kõneleb anudes, aga rikas vastab karmilt.
24Ang nagpaparami ng mga kaibigan ay sa kaniyang sariling kapahamakan: nguni't may kaibigan na mahigit kay sa isang kapatid.
24On sõpru, kes üksteist maha löövad, aga mõni sõber on ustavam kui vend.