¹Ang mga kawikaan ni Salomon na anak ni David na hari sa Israel:

¹משלי שלמה בן דוד מלך ישראל׃

²Upang umalam ng karunungan at turo; upang bulayin ang mga salita ng pagkaunawa;

²לדעת חכמה ומוסר להבין אמרי בינה׃

³Upang tumanggap ng turo sa pantas na paguugali, sa katuwiran, at kahatulan, at karampatan;

³לקחת מוסר השכל צדק ומשפט ומישרים׃

⁴Upang magbigay ng katalinuhan sa musmos. Kaalaman at pagbubulay sa kabataan:

⁴לתת לפתאים ערמה לנער דעת ומזמה׃

⁵Upang marinig ng pantas, at lumago sa ikatututo: at upang tamuhin ng taong may unawa ang magagaling na payo:

⁵ישמע חכם ויוסף לקח ונבון תחבלות יקנה׃

⁶Upang umunawa ng kawikaan at ng kahulugan; ng mga salita ng pantas, at ng kanilang malalabong sabi.

⁶להבין משל ומליצה דברי חכמים וחידתם׃

⁷Ang takot sa Panginoon ay pasimula ng kaalaman: nguni't ang mangmang ay humahamak sa karunungan at turo.

⁷יראת יהוה ראשית דעת חכמה ומוסר אוילים בזו׃

⁸Anak ko, dinggin mo ang turo ng iyong ama, at huwag mong pabayaan ang kautusan ng iyong ina:

⁸שמע בני מוסר אביך ואל תטש תורת אמך׃

⁹Sapagka't sila'y magiging tali ng biyaya sa iyong ulo, at mga kuwintas sa ligid ng iyong leeg.

⁹כי לוית חן הם לראשך וענקים לגרגרתיך׃

¹⁰Anak ko, kung ikaw ay hikayatin ng mga makasalanan, huwag mong tulutan.

¹⁰בני אם יפתוך חטאים אל תבא׃

¹¹Kung kanilang sabihin, sumama ka sa amin, tayo'y magsibakay sa pagbububo ng dugo, tayo'y mangagkubli ng silo na walang anomang kadahilanan sa walang sala;

¹¹אם יאמרו לכה אתנו נארבה לדם נצפנה לנקי חנם׃

¹²Sila'y lamunin nating buhay na gaya ng Sheol. At buo, na gaya ng nagsibaba sa lungaw;

¹²נבלעם כשאול חיים ותמימים כיורדי בור׃

¹³Tayo'y makakasumpong ng lahat na mahalagang pag-aari, ating pupunuin ang ating mga bahay ng samsam;

¹³כל הון יקר נמצא נמלא בתינו שלל׃

¹⁴Ikaw ay makikipagsapalaran sa gitna namin; magkakaroon tayong lahat ng isang supot:

¹⁴גורלך תפיל בתוכנו כיס אחד יהיה לכלנו׃

¹⁵Anak ko, huwag kang lumakad sa daan na kasama nila; pigilin mo ang iyong paa sa kanilang landas:

¹⁵בני אל תלך בדרך אתם מנע רגלך מנתיבתם׃

¹⁶Sapagka't ang kanilang mga paa ay nagsisitakbo sa kasamaan, at sila'y nangagmamadali sa pagbububo ng dugo.

¹⁶כי רגליהם לרע ירוצו וימהרו לשפך דם׃

¹⁷Sapagka't walang kabuluhang naladlad ang silo, sa paningin ng alin mang ibon:

¹⁷כי חנם מזרה הרשת בעיני כל בעל כנף׃

¹⁸At binabakayan ng mga ito ang kanilang sariling dugo, kanilang ipinagkukubli ng silo ang kanilang sariling mga buhay.

¹⁸והם לדמם יארבו יצפנו לנפשתם׃

¹⁹Ganyan ang mga lakad ng bawa't sakim sa pakinabang; na nagaalis ng buhay ng mga may-ari niyaon.

¹⁹כן ארחות כל בצע בצע את נפש בעליו יקח׃

²⁰Karunungan ay humihiyaw na malakas sa lansangan; kaniyang inilalakas ang kaniyang tinig sa mga luwal na dako;

²⁰חכמות בחוץ תרנה ברחבות תתן קולה׃

²¹Siya'y humihiyaw sa mga pangulong dako na pinaglilipunan; sa pasukan ng mga pintuang-bayan, sa bayan, kaniyang binibigkas ang kaniyang mga salita:

²¹בראש המיות תקרא בפתחי שערים בעיר אמריה תאמר׃

²²Hanggang kailan kayong mga musmos, magsisiibig sa inyong kamusmusan? At ang mga nanunuya ay maliligaya sa panunuya, at ang mga mangmang ay mangagtatanim sa kaalaman?

²²עד מתי פתים תאהבו פתי ולצים לצון חמדו להם וכסילים ישנאו דעת׃

²³Magsibalik kayo sa aking saway: narito, aking ibubuhos ang aking espiritu sa inyo.

²³תשובו לתוכחתי הנה אביעה לכם רוחי אודיעה דברי אתכם׃

²⁴Sapagka't ako'y tumawag, at kayo'y tumanggi: aking iniunat ang aking kamay, at walang makinig;

²⁴יען קראתי ותמאנו נטיתי ידי ואין מקשיב׃

²⁵Kundi inyong iniuwi sa wala ang buo kong payo, at hindi ninyo inibig ang aking saway:

²⁵ותפרעו כל עצתי ותוכחתי לא אביתם׃

²⁶Ako naman ay tatawa sa kaarawan ng inyong kasakunaan: ako'y manunuya pagka ang inyong takot ay dumarating;

²⁶גם אני באידכם אשחק אלעג בבא פחדכם׃

²⁷Pagka ang iyong takot ay dumarating na parang bagyo. At ang inyong kasakunaan ay dumarating na parang ipoipo; pagka ang hirap at hapis ay dumating sa inyo.

²⁷בבא כשאוה פחדכם ואידכם כסופה יאתה בבא עליכם צרה וצוקה׃

²⁸Kung magkagayo'y tatawag sila sa akin, nguni't hindi ako sasagot; hahanapin nila akong masikap, nguni't hindi nila ako masusumpungan:

²⁸אז יקראנני ולא אענה ישחרנני ולא ימצאנני׃

²⁹Sapagka't kanilang ipinagtanim ang kaalaman, at hindi pinili ang takot sa Panginoon.

²⁹תחת כי שנאו דעת ויראת יהוה לא בחרו׃

³⁰Ayaw sila ng aking payo; kanilang hinamak ang buo kong pagsaway:

³⁰לא אבו לעצתי נאצו כל תוכחתי׃

³¹Kaya't sila'y magsisikain ng bunga ng kanilang sariling lakad, at mabubusog ng kanilang sariling mga kagagawan.

³¹ויאכלו מפרי דרכם וממעצתיהם ישבעו׃

³²Sapagka't papatayin sila ng pagtalikod ng musmos, at ang pagkawalang balisa ng mga mangmang ay ang sisira sa kanila.

³²כי משובת פתים תהרגם ושלות כסילים תאבדם׃

³³Nguni't ang nakikinig sa akin ay tatahang tiwasay. At tatahimik na walang takot sa kasamaan.

³³ושמע לי ישכן בטח ושאנן מפחד רעה׃