¹Anak ko, kung ikaw ay naging mananagot sa iyong kapuwa, kung iyong ikinamay ang iyong kamay sa di kilala,

¹בני אם ערבת לרעך תקעת לזר כפיך׃

²Ikaw ay nasilo ng mga salita ng iyong bibig, ikaw ay nahuli ng mga salita ng iyong bibig.

²נוקשת באמרי פיך נלכדת באמרי פיך׃

³Gawin mo ito ngayon, anak ko, at lumigtas ka, yamang ikaw ay nahulog sa kamay ng iyong kapuwa: yumaon ka, magpakababa ka, at mangayupapa ka sa iyong kapuwa.

³עשה זאת אפוא בני והנצל כי באת בכף רעך לך התרפס ורהב רעיך׃

⁴Huwag mong bigyan ng tulog ang iyong mga mata. O magpaidlip man sa iyong mga talukap-mata.

⁴אל תתן שנה לעיניך ותנומה לעפעפיך׃

⁵Lumigtas ka na parang usa sa kamay ng mangangaso, at parang ibon sa kamay ng mamimitag.

⁵הנצל כצבי מיד וכצפור מיד יקוש׃

⁶Pumaroon ka sa langgam, ikaw na tamad; masdan mo ang kaniyang mga lakad at magpakapantas ka:

⁶לך אל נמלה עצל ראה דרכיה וחכם׃

⁷Na bagaman walang pangulo, tagapamahala, o pinuno,

⁷אשר אין לה קצין שטר ומשל׃

⁸Naghahanda ng kaniyang pagkain sa taginit, at pinipisan ang kaniyang pagkain sa pagaani.

⁸תכין בקיץ לחמה אגרה בקציר מאכלה׃

⁹Hanggang kailan matutulog ka, Oh tamad? Kailan ka babangon sa iyong pagkakatulog?

⁹עד מתי עצל תשכב מתי תקום משנתך׃

¹⁰Kaunti pang pagkakatulog, kaunti pang pagkaidlip, kaunti pang paghahalukipkip ng mga kamay upang matulog:

¹⁰מעט שנות מעט תנומות מעט חבק ידים לשכב׃

¹¹Sa gayo'y ang iyong karalitaan ay darating na parang magnanakaw, at ang iyong kasalatan na parang lalaking may sandata.

¹¹ובא כמהלך ראשך ומחסרך כאיש מגן׃

¹²Taong walang kabuluhan, taong masama, ay siya na lumalakad na may masamang bibig;

¹²אדם בליעל איש און הולך עקשות פה׃

¹³Na kumikindat ng kaniyang mga mata, na nagsasalita ng kaniyang mga paa, na nagsasalita ng kaniyang mga daliri;

¹³קרץ בעינו מלל ברגלו מרה באצבעתיו׃

¹⁴Pagdaraya ay nasa kaniyang puso, siya'y laging kumakatha ng kasamaan; siya'y naghahasik ng pagtatalo.

¹⁴תהפכות בלבו חרש רע בכל עת מדנים ישלח׃

¹⁵Kaya't darating na bigla ang kaniyang kasakunaan; sa kabiglaanan ay mababasag siya, at walang kagamutan.

¹⁵על כן פתאם יבוא אידו פתע ישבר ואין מרפא׃

¹⁶May anim na bagay na ipinagtatanim ng Panginoon; Oo, pito na mga kasuklamsuklam sa kaniya:

¹⁶שש הנה שנא יהוה ושבע תועבות נפשו׃

¹⁷Mga palalong mata, sinungaling na dila, at mga kamay na nagbububo ng walang salang dugo;

¹⁷עינים רמות לשון שקר וידים שפכות דם נקי׃

¹⁸Puso na kumakatha ng mga masamang akala, mga paa na matulin sa pagtakbo sa kasamaan;

¹⁸לב חרש מחשבות און רגלים ממהרות לרוץ לרעה׃

¹⁹Sinungaling na saksi na nagsasalita ng kabulaanan, at ang naghahasik ng pagtatalo sa gitna ng magkakapatid.

¹⁹יפיח כזבים עד שקר ומשלח מדנים בין אחים׃

²⁰Anak ko, ingatan mo ang utos ng iyong ama, at huwag mong kalimutan ang kautusan ng iyong ina:

²⁰נצר בני מצות אביך ואל תטש תורת אמך׃

²¹Ikintal mong lagi sa iyong puso, itali mo sa iyong leeg.

²¹קשרם על לבך תמיד ענדם על גרגרתך׃

²²Pagka ikaw ay lumalakad, papatnubay sa iyo; pagka ikaw ay natutulog, babantay sa iyo; at pagka ikaw ay gumigising, makikipagusap sa iyo.

²²בהתהלכך תנחה אתך בשכבך תשמר עליך והקיצות היא תשיחך׃

²³Sapagka't ang utos ay tanglaw; at ang kautusan ay liwanag; at ang mga saway na turo ay daan ng buhay:

²³כי נר מצוה ותורה אור ודרך חיים תוכחות מוסר׃

²⁴Upang ingatan ka sa masamang babae, Sa tabil ng dila ng di kilala.

²⁴לשמרך מאשת רע מחלקת לשון נכריה׃

²⁵Huwag mong pitahin ang kaniyang kagandahan sa iyong puso; at huwag ka mang hulihin niya ng kaniyang mga talukap-mata.

²⁵אל תחמד יפיה בלבבך ואל תקחך בעפעפיה׃

²⁶Sapagka't dahil sa isang masamang babae ay walang naiiwan sa lalake kundi isang putol na tinapay: at hinuhuli ng mangangalunya ang mahalagang buhay.

²⁶כי בעד אשה זונה עד ככר לחם ואשת איש נפש יקרה תצוד׃

²⁷Makakukuha ba ng apoy ang tao sa kaniyang sinapupunan, at hindi masusunog ang kaniyang mga suot?

²⁷היחתה איש אש בחיקו ובגדיו לא תשרפנה׃

²⁸O makalalakad ba ang sinoman sa mga mainit na baga, at ang kaniyang mga paa ay hindi mapapaso?

²⁸אם יהלך איש על הגחלים ורגליו לא תכוינה׃

²⁹Gayon ang sumisiping sa asawa ng kaniyang kapuwa; sinomang humipo ay hindi maaaring di parusahan.

²⁹כן הבא אל אשת רעהו לא ינקה כל הנגע בה׃

³⁰Hindi hinahamak ng mga tao ang magnanakaw kung siya'y nagnanakaw, upang busugin siya pagka siya'y gutom:

³⁰לא יבוזו לגנב כי יגנוב למלא נפשו כי ירעב׃

³¹Nguni't kung siya'y masumpungan, isasauli niyang makapito; kaniyang ibibigay ang lahat na laman ng kaniyang bahay.

³¹ונמצא ישלם שבעתים את כל הון ביתו יתן׃

³²Siyang nagkakamit ng pangangalunya sa isang babae ay walang bait: ang gumagawa niyaon ay nagpapahamak sa kaniyang sariling kaluluwa.

³²נאף אשה חסר לב משחית נפשו הוא יעשנה׃

³³Mga sugat at kasiraang puri ang tatamuhin niya; at ang kaniyang kapintasan ay hindi mapapawi.

³³נגע וקלון ימצא וחרפתו לא תמחה׃

³⁴Sapagka't ang paninibugho ay pagiinit ng tao; at hindi siya magpapatawad sa kaarawan ng panghihiganti.

³⁴כי קנאה חמת גבר ולא יחמול ביום נקם׃

³⁵Hindi niya pakukundanganan ang anomang tubos; ni magpapahinga man siyang tuwa, bagaman ikaw ay magbigay ng maraming suhol.

³⁵לא ישא פני כל כפר ולא יאבה כי תרבה שחד׃