1Ang makapangyarihang Dios, ang Dios na Panginoon, ay nagsalita, at tinawag ang lupa mula sa pagsikat ng araw hanggang sa paglubog niyaon.
1מזמור לאסף אל אלהים יהוה דבר ויקרא ארץ ממזרח שמש עד מבאו׃
2Mula sa Sion na kasakdalan ng kagandahan, sumilang ang Dios.
2מציון מכלל יפי אלהים הופיע׃
3Ang aming Dios ay darating at hindi tatahimik; isang apoy na mamumugnaw sa harap niya, at magiging totoong malaking bagyo sa palibot niya.
3יבא אלהינו ואל יחרש אש לפניו תאכל וסביביו נשערה מאד׃
4Siya'y tatawag sa langit sa itaas, at sa lupa upang mahatulan niya ang kaniyang bayan:
4יקרא אל השמים מעל ואל הארץ לדין עמו׃
5Pisanin mo ang aking mga banal sa akin; yaong nangakikipagtipan sa akin sa pamamagitan ng hain.
5אספו לי חסידי כרתי בריתי עלי זבח׃
6At ipahahayag ng langit ang kaniyang katuwiran; sapagka't ang Dios ay siyang hukom. (Selah)
6ויגידו שמים צדקו כי אלהים שפט הוא סלה׃
7Iyong dinggin, Oh aking bayan, at ako'y magsasalita; Oh Israel, at ako'y magpapatotoo sa iyo: Ako'y Dios, iyong Dios.
7שמעה עמי ואדברה ישראל ואעידה בך אלהים אלהיך אנכי׃
8Hindi kita sasawayin dahil sa iyong mga hain; at ang iyong mga handog na susunugin ay laging nangasa harap ko.
8לא על זבחיך אוכיחך ועולתיך לנגדי תמיד׃
9Hindi ako kukuha ng baka sa iyong bahay, ni ng kambing na lalake sa iyong mga kawan.
9לא אקח מביתך פר ממכלאתיך עתודים׃
10Sapagka't bawa't hayop sa gubat ay akin, at ang hayop sa libong burol.
10כי לי כל חיתו יער בהמות בהררי אלף׃
11Nakikilala ko ang lahat ng mga ibon sa mga bundok: at ang mga mabangis na hayop sa parang ay akin.
11ידעתי כל עוף הרים וזיז שדי עמדי׃
12Kung ako'y magutom ay hindi ko sasaysayin sa iyo: sapagka't ang sanglibutan ay akin, at ang buong narito.
12אם ארעב לא אמר לך כי לי תבל ומלאה׃
13Kakanin ko ba ang laman ng mga toro, o iinumin ang dugo ng mga kambing?
13האוכל בשר אבירים ודם עתודים אשתה׃
14Ihandog mo sa Dios ang haing pasasalamat: at tuparin mo ang iyong mga panata sa Kataastaasan:
14זבח לאלהים תודה ושלם לעליון נדריך׃
15At tumawag ka sa akin sa kaarawan ng kabagabagan; ililigtas kita, at iyong luluwalhatiin ako.
15וקראני ביום צרה אחלצך ותכבדני׃
16Nguni't sa masama ay sinasabi ng Dios, Anong iyong gagawin upang ipahayag ang aking mga palatuntunan, at iyong kinuha ang aking tipan sa iyong bibig?
16ולרשע אמר אלהים מה לך לספר חקי ותשא בריתי עלי פיך׃
17Palibhasa't iyong kinapopootan ang pagtuturo, at iyong iniwawaksi ang aking mga salita sa likuran mo.
17ואתה שנאת מוסר ותשלך דברי אחריך׃
18Pagka nakakita ka ng magnanakaw, pumipisan ka sa kaniya, at naging kabahagi ka ng mga mapangalunya.
18אם ראית גנב ותרץ עמו ועם מנאפים חלקך׃
19Iyong ibinubuka ang iyong bibig sa kasamaan, at ang iyong dila ay kumakatha ng karayaan.
19פיך שלחת ברעה ולשונך תצמיד מרמה׃
20Ikaw ay nauupo, at nagsasalita laban sa iyong kapatid; iyong dinudusta ang anak ng iyong sariling ina.
20תשב באחיך תדבר בבן אמך תתן דפי׃
21Ang mga bagay na ito ay iyong ginawa, at ako'y tumahimik; iyong inisip na tunay na ako'y gayong gaya mo: nguni't sasawayin kita, at aking isasaayos sa harap ng iyong mga mata.
21אלה עשית והחרשתי דמית היות אהיה כמוך אוכיחך ואערכה לעיניך׃
22Gunitain nga ninyo ito, ninyong nangakalilimot sa Dios, baka kayo'y aking pagluraylurayin at walang magligtas:
22בינו נא זאת שכחי אלוה פן אטרף ואין מציל׃
23Ang naghahandog ng haing pasasalamat ay lumuluwalhati sa akin; at sa kaniya na nagaayos ng kaniyang pakikipagusap aking ipakikita ang pagliligtas ng Dios.
23זבח תודה יכבדנני ושם דרך אראנו בישע אלהים׃