1Mula sa mga kalaliman ay dumaing ako sa iyo, Oh Panginoon.
1Úr djúpinu ákalla ég þig, Drottinn,
2Panginoon, dinggin mo ang aking tinig: pakinggan ng iyong mga pakinig ang tinig ng aking mga pamanhik.
2Drottinn, heyr þú raust mína, lát eyru þín hlusta á grátbeiðni mína!
3Kung ikaw, Panginoon, magtatanda ng mga kasamaan, Oh Panginoon, sinong tatayo?
3Ef þú, Drottinn, gæfir gætur að misgjörðum, Drottinn, hver fengi þá staðist?
4Nguni't may kapatawarang taglay ka, upang ikaw ay katakutan.
4En hjá þér er fyrirgefning, svo að menn óttist þig.
5Aking hinihintay ang Panginoon, hinihintay ng aking kaluluwa, at sa kaniyang salita ay umaasa ako.
5Ég vona á Drottin, sál mín vonar, og hans orðs bíð ég.
6Hinihintay ng aking kaluluwa ang Panginoon, ng higit kay sa paghihintay ng bantay sa umaga; Oo, higit kay sa bantay sa umaga.
6Meir en vökumenn morgun, vökumenn morgun, þreyr sál mín Drottin.
7Oh Israel, umasa ka sa Panginoon; sapagka't sa Panginoon ay may kagandahang-loob.
7Ó Ísrael, bíð þú Drottins, því að hjá Drottni er miskunn, og hjá honum er gnægð lausnar.Hann mun leysa Ísrael frá öllum misgjörðum hans.
8At kaniyang tutubusin ang Israel sa lahat niyang kasamaan.
8Hann mun leysa Ísrael frá öllum misgjörðum hans.