¹Dinidinig ng pantas na anak ang turo ng kaniyang ama: nguni't hindi dinidinig ng mangduduwahagi ang saway.

¹Il figliuol savio ascolta l’istruzione di suo padre, ma il beffardo non ascolta rimproveri.

²Ang tao ay kakain ng mabuti ayon sa bunga ng kaniyang bibig: nguni't ang magdaraya ay kakain ng karahasan,

²Per il frutto delle sue labbra uno gode del bene, ma il desiderio dei perfidi è la violenza.

³Siyang nagiingat ng kaniyang bibig, nagiingat ng kaniyang buhay: nguni't siyang nagbubukang maluwang ng kaniyang mga labi ay magkakaroon ng kapahamakan.

³Chi custodisce la sua bocca preserva la propria vita; chi apre troppo le labbra va incontro alla rovina.

⁴Ang tamad ay nagnanasa, at walang anoman: nguni't ang kaluluwa ng masipag ay tataba.

⁴L’anima del pigro desidera, e non ha nulla, ma l’anima dei diligenti sarà soddisfatta appieno.

⁵Ang matuwid ay nagtatanim sa pagsisinungaling: nguni't ang masama ay kasuklamsuklam, at napapahiya.

⁵Il giusto odia la menzogna, ma l’empio getta sugli altri vituperio ed onta.

⁶Bumabantay ang katuwiran sa matuwid na lakad; nguni't inilulugmok ng kasamaan ang makasalanan.

⁶La giustizia protegge l’uomo che cammina nella integrità, ma l’empietà atterra il peccatore.

⁷May nagpapakayaman, gayon ma'y walang anoman: may nagpapakadukha, gayon ma'y may malaking kayamanan.

⁷C’è chi fa il ricco e non ha nulla; c’è chi fa il povero e ha di gran beni.

⁸Ang katubusan sa buhay ng tao ay siyang kaniyang mga kayamanan: nguni't ang dukha ay hindi nakikinig sa banta.

⁸La ricchezza d’un uomo serve come riscatto della sua vita, ma il povero non ode mai minacce.

⁹Ang ilaw ng matuwid ay nagagalak: nguni't ang ilawan ng masama ay papatayin.

⁹La luce dei giusti è gaia, ma la lampada degli empi si spegne.

¹⁰Sa kapalaluan, ang dumarating ay pagtatalo lamang: nguni't ang karunungan ay nangasa nangaturuang maigi.

¹⁰Dall’orgoglio non vien che contesa, ma la sapienza è con chi dà retta ai consigli.

¹¹Ang kayamanang tinangkilik sa walang kabuluhan ay huhupa: nguni't siyang nagpipisan sa paggawa ay mararagdagan.

¹¹La ricchezza male acquistata va scemando, ma chi accumula a poco a poco l’aumenta.

¹²Ang pagasa na nagluluwat ay nagpapasakit ng puso: nguni't pagka ang nasa ay dumarating ay punong kahoy ng buhay.

¹²La speranza differita fa languire il cuore, ma il desiderio adempiuto è un albero di vita.

¹³Sinomang humamak sa salita ay nagdadala ng kapahamakan sa sarili: nguni't siyang natatakot sa utos ay gagantihin.

¹³Chi sprezza la parola si costituisce, di fronte ad essa, debitore, ma chi rispetta il comandamento sarà ricompensato.

¹⁴Ang kautusan ng pantas ay bukal ng buhay, upang lumayo sa mga silo ng kamatayan.

¹⁴L’insegnamento del savio è una fonte di vita per schivare le insidie della morte.

¹⁵Ang mabuting kaunawaan ay nagbibigay lingap: nguni't ang lakad ng mananalangsang ay mahirap.

¹⁵Buon senno procura favore, ma il procedere dei perfidi è duro.

¹⁶Bawa't mabait na tao ay gumagawang may kaalaman: nguni't ang mangmang ay nagkakalat ng kamangmangan.

¹⁶Ogni uomo accorto agisce con conoscenza, ma l’insensato fa sfoggio di follia.

¹⁷Ang masamang sugo ay nahuhulog sa kasamaan: nguni't ang tapat na sugo ay kagalingan.

¹⁷Il messo malvagio cade in sciagure, ma l’ambasciatore fedele reca guarigione.

¹⁸Karalitaan at kahihiyan ang tatamuhin ng nagtatakuwil ng saway: nguni't siyang nakikinig ng saway ay magkakapuri.

¹⁸Miseria e vergogna a chi rigetta la correzione, ma chi dà retta alla riprensione è onorato.

¹⁹Ang nasa na natupad ay matamis sa kaluluwa: nguni't kasuklamsuklam sa mga mangmang na humiwalay sa kasamaan.

¹⁹Il desiderio adempiuto è dolce all’anima, ma agl’insensati fa orrore l’evitare il male.

²⁰Lumalakad ka na kasama ng mga pantas na tao, at ikaw ay magiging pantas; nguni't ang kasama ng mga mangmang ay mapapariwara.

²⁰Chi va coi savi diventa savio, ma il compagno degl’insensati diventa cattivo.

²¹Ang kasamaan ay humahabol sa mga makasalanan; nguni't ang matuwid ay gagantihan ng mabuti.

²¹Il male perseguita i peccatori ma il giusto è ricompensato col bene.

²²Ang mabuti ay nagiiwan ng mana sa mga anak ng kaniyang mga anak; at ang kayamanan ng makasalanan ay nalalagay na ukol sa matuwid.

²²L’uomo buono lascia una eredità ai figli de’ suoi figli, ma la ricchezza del peccatore è riserbata al giusto.

²³Maraming pagkain ang nasa pagsasaka ng dukha: nguni't may napapahamak dahil sa kawalan ng kaganapan.

²³Il campo lavorato dal povero dà cibo in abbondanza, ma v’è chi perisce per mancanza di equità.

²⁴Siyang naguurong ng kaniyang pamalo ay napopoot sa kaniyang anak: nguni't siyang umiibig ay nagpaparusang maminsan-minsan.

²⁴Chi risparmia la verga odia il suo figliuolo, ma chi l’ama, lo corregge per tempo.

²⁵Ang matuwid ay kumakain hanggang sa kabusugan ng kaniyang kaluluwa; nguni't ang tiyan ng masama ay mangangailangan.

²⁵Il giusto ha di che mangiare a sazietà, ma il ventre degli empi manca di cibo.