¹Bawa't pantas na babae ay nagtatayo ng kaniyang bahay: nguni't binubunot ng mangmang, ng kaniyang sariling mga kamay.

¹知恵はその家を建て、愚かさは自分の手でそれをこわす。

²Siyang lumalakad sa kaniyang katuwiran ay natatakot sa Panginoon: nguni't siyang suwail sa kaniyang mga lakad ay humahamak sa kaniya.

²まっすぐに歩む者は主を恐れる、曲って歩む者は主を侮る。

³Sa bibig ng mangmang ay may tungkod ng kapalaluan: nguni't ang mga labi ng pantas ay mangagiingat ng mga yaon.

³愚かな者の言葉は自分の背にむちを当てる、知恵ある者のくちびるはその身を守る。

⁴Kung saan walang baka, ang bangan ay malinis: nguni't ang karamihan ng bunga ay nasa kalakasan ng baka.

⁴牛がなければ穀物はない、牛の力によって農作物は多くなる。

⁵Ang tapat na saksi ay hindi magbubulaan: nguni't ang sinungaling na saksi ay nagbabadya ng mga kasinungalingan.

⁵真実な証人はうそをいわない、偽りの証人はうそをつく。

⁶Ang manglilibak ay humahanap ng karunungan at walang nasusumpungan: nguni't ang kaalaman ay madali sa kaniya na naguunawa.

⁶あざける者は知恵を求めても得られない、さとき者は知識を得ることがたやすい。

⁷Paroon ka sa harapan ng taong mangmang, at hindi mo mamamalas sa kaniya ang mga labi ng kaalaman:

⁷愚かな者の前を離れ去れ、そこには知識の言葉がないからである。

⁸Ang karunungan ng mabait ay makaunawa ng kaniyang lakad: nguni't ang kamangmangan ng mga mangmang ay karayaan.

⁸さとき者の知恵は自分の道をわきまえることにあり、愚かな者の愚かは、欺くことにある。

⁹Ang mangmang ay tumutuya sa sala: nguni't sa matuwid ay may mabuting kalooban.

⁹神は悪しき者をあざけられる、正しい者は、その恵みを受ける。

¹⁰Nalalaman ng puso ang kaniyang sariling kapaitan; at ang tagaibang lupa ay hindi nakikialam ng kaniyang kagalakan.

¹⁰心の苦しみは心みずからが知る、その喜びには他人はあずからない。

¹¹Ang bahay ng masama ay mababagsak: nguni't ang tolda ng matuwid ay mamumukadkad.

¹¹悪しき者の家は滅ぼされ、正しい者の幕屋は栄える。

¹²May daan na tila matuwid sa isang tao, nguni't ang dulo niyaon ay mga daan ng kamatayan.

¹²人が見て自ら正しいとする道でも、その終りはついに死に至る道となるものがある。

¹³Maging sa pagtawa man ang puso ay nagiging mapanglaw; at ang wakas ng kasayahan ay kabigatan ng loob.

¹³笑う時にも心に悲しみがあり、喜びのはてに憂いがある。

¹⁴Ang tumatalikod ng kaniyang puso ay mabubusog ng kaniyang sariling mga lakad: at masisiyahang loob ang taong mabuti.

¹⁴心のもとれる者はそのしわざの実を刈り取り、善良な人もまたその行いの実を刈り取る。

¹⁵Pinaniniwalaan ng musmos ang bawa't salita: nguni't ang mabait ay tumitinging mabuti sa kaniyang paglakad.

¹⁵思慮のない者はすべてのことを信じる、さとき者は自分の歩みを慎む。

¹⁶Ang pantas ay natatakot at humihiwalay sa kasamaan: nguni't ang mangmang ay nagpapakilalang palalo, at timawa.

¹⁶知恵ある者は用心ぶかく、悪を離れる、愚かな者は高ぶって用心しない。

¹⁷Siyang nagagalit na madali ay gagawang may kamangmangan: at ang taong may masamang katha ay ipagtatanim.

¹⁷怒りやすい者は愚かなことを行い、賢い者は忍耐強い。

¹⁸Ang musmos ay nagmamana ng kamangmangan: nguni't ang mabait ay puputungan ng kaalaman.

¹⁸思慮のない者は愚かなことを自分のものとする、さとき者は知識をもって冠とする。

¹⁹Ang masama ay yumuyukod sa harap ng mabuti; at ang masama ay sa mga pintuang-daan ng matuwid.

¹⁹悪人は善人の前にひれ伏し、悪しき者は正しい者の門にひれ伏す。

²⁰Ipinagtatanim ang dukha maging ng kaniyang kapuwa: nguni't ang mayaman ay maraming kaibigan.

²⁰貧しい者はその隣にさえも憎まれる、しかし富める者は多くの友をもつ。

²¹Siyang humahamak sa kaniyang kapuwa ay nagkakasala: nguni't siyang naaawa sa dukha ay mapalad siya.

²¹隣り人を卑しめる者は罪びとである、貧しい人をあわれむ者はさいわいである。

²²Hindi ba sila nagkakamali na kumakatha ng kasamaan? Nguni't kaawaan at katotohanan ay sasa kanila na nagsisikatha ng mabuti.

²²悪を計る者はおのれを誤るではないか、善を計る者にはいつくしみと、まこととがある。

²³Sa lahat ng gawain ay may pakinabang: nguni't ang tabil ng mga labi ay naghahatid sa karalitaan.

²³すべての勤労には利益がある、しかし口先だけの言葉は貧乏をきたらせるだけだ。

²⁴Ang putong ng mga pantas ay ang kanilang mga kayamanan: nguni't ang kamangmangan ng mga mangmang ay kamangmangan lamang.

²⁴知恵ある者の冠はその知恵である、愚かな者の花の冠はただ愚かさである。

²⁵Ang tapat na saksi ay nagliligtas ng mga tao: nguni't siyang nagsasalita ng mga kasinungalingan ay nagdaraya.

²⁵まことの証人は人の命を救う、偽りを吐く者は裏切者である。

²⁶Sa pagkatakot sa Panginoon ay may matibay na pagkakatiwala: at ang kaniyang mga anak ay magkakaroon ng dakong kanlungan.

²⁶主を恐れることによって人は安心を得、その子らはのがれ場を得る。

²⁷Ang pagkatakot sa Panginoon ay bukal ng kabuhayan, upang humiwalay sa mga silo ng kamatayan.

²⁷主を恐れることは命の泉である、人を死のわなからのがれさせる。

²⁸Nasa karamihan ng bayan ang kaluwalhatian ng hari: nguni't na sa pangangailangan ng bayan ang kapahamakan ng pangulo.

²⁸王の栄えは民の多いことにあり、君の滅びは民を失うことにある。

²⁹Siyang makupad sa pagkagalit ay may dakilang paguunawa: nguni't siyang madaling magalit ay nagbubunyi ng kamangmangan.

²⁹怒りをおそくする者は大いなる悟りがあり、気の短い者は愚かさをあらわす。

³⁰Ang tiwasay na puso ay buhay ng katawan: nguni't ang kapanaghilian ay kabulukan ng mga buto.

³⁰穏やかな心は身の命である、しかし興奮は骨を腐らせる。

³¹Siyang pumipighati sa dukha ay humahamak sa Maylalang sa kaniya. Nguni't siyang naaawa sa mapagkailangan ay nagpaparangal sa kaniya.

³¹貧しい者をしえたげる者はその造り主を侮る、乏しい者をあわれむ者は、主をうやまう。

³²Ang masama ay manahagis sa kaniyang masamang gawa: nguni't ang matuwid ay may kanlungan sa kaniyang kamatayan.

³²悪しき者はその悪しき行いによって滅ぼされ、正しい者はその正しきによって、のがれ場を得る。

³³Karunungan ay nagpapahinga sa puso niya na may paguunawa: nguni't ang nasa loob ng mga mangmang ay nalalaman.

³³知恵はさとき者の心にとどまり、愚かな者の心に知られない。

³⁴Ang katuwiran ay nagbubunyi ng bansa: nguni't ang kasalanan ay kakutyaan sa alinmang bayan.

³⁴正義は国を高くし、罪は民をはずかしめる。賢いしもべは王の恵みをうけ、恥をきたらす者はその怒りにあう。

³⁵Ang lingap ng hari ay sa lingkod na gumagawa na may kapantasan: nguni't ang kaniyang poot ay magiging laban sa nakahihiya.

³⁵賢いしもべは王の恵みをうけ、恥をきたらす者はその怒りにあう。