¹Ang aking diwa ay nanglulumo, ang aking mga kaarawan ay natatapos, ang libingan ay handa sa akin.

¹“Mano kvėpavimas nusilpo, dienos trumpėja, kapai paruošti man.

²Tunay na may mga manunuya na kasama ako, at ang aking mata ay nananahan sa kanilang pamumungkahi.

²Mane apspito išjuokėjai, mano akys pavargo bežiūrėdamos į juos.

³Magbigay ka ngayon ng sangla, panagutan mo ako ng iyong sarili; sinong magbubuhat ng mga kamay sa akin?

³Tu pats laiduok už mane, nes kas kitas paduos man ranką?

⁴Sapagka't iyong ikinubli ang kanilang puso sa pagunawa: kaya't hindi mo sila itataas.

⁴Tu paslėpei supratimą nuo jų širdžių, todėl jų neišaukštinsi.

⁵Ang paglililo sa kaniyang mga kaibigan upang mahuli, ang mga mata nga ng kaniyang mga anak ay mangangalumata.

⁵Kas pataikauja savo draugams, to vaikai nesidžiaugs laimikiu.

⁶Nguni't ginawa rin niya akong kakutyaan ng bayan: at niluraan nila ako sa mukha.

⁶Jis padarė mane priežodžiu žmonėms, visi spjaudo man į veidą.

⁷Ang aking mata naman ay nanglalabo dahil sa kapanglawan. At ang madlang sangkap ko ay parang isang anino.

⁷Mano akys aptemo nuo sielvarto, mano kūnas kaip šešėlis.

⁸Mga matuwid na tao ay matitigilan nito, at ang walang sala ay babangon laban sa di banal.

⁸Teisieji pasibaisės tuo, o nekaltieji pakils prieš veidmainius.

⁹Gayon ma'y magpapatuloy ang matuwid ng kaniyang lakad, at ang may malinis na mga kamay ay lalakas ng lalakas.

⁹Teisusis laikysis savo kelio, o tas, kurio rankos švarios, stiprės ir stiprės.

¹⁰Nguni't tungkol sa inyong lahat, magsiparito kayo ngayon uli; at hindi ako makakasumpong ng isang pantas sa gitna ninyo.

¹⁰Ateikite jūs visi dar kartą, nes tarp jūsų nerandu nė vieno išmintingo.

¹¹Ang aking mga kaarawan ay lumipas, ang aking mga panukala ay nangasira, sa makatuwid baga'y ang mga akala ng aking puso.

¹¹Mano dienos praėjo; sumanymai ir mano širdies siekiai sudužo.

¹²Kanilang ipinalit ang araw sa gabi: ang liwanag, wika nila, ay malapit sa kadiliman.

¹²Jie naktį padarė diena, tačiau trūksta šviesos tamsoje.

¹³Kung aking hanapin ang Sheol na parang aking bahay; kung aking ilatag ang aking higaan sa kadiliman:

¹³Ko gi aš dar laukiu? Mano namai yra kapas; aš savo guolį pasiklojau tamsoje.

¹⁴Kung sinabi ko sa kapahamakan: ikaw ay aking ama: sa uod: ikaw ay aking ina, at aking kapatid na babae;

¹⁴Sugedimą aš vadinu tėvu, o kirmėles­motina ir seserimi.

¹⁵Nasaan nga ang aking pagasa? At tungkol sa aking pagasa, sinong makakakita?

¹⁵Kur yra mano viltis? Kas pamatys, kuo viliuosi?

¹⁶Lulusong sa mga pangawan ng Sheol, pagtataglay ng kapahingahan sa alabok.

¹⁶Ji nueis su manimi į gelmes ir ilsėsis su manimi dulkėse”.