1Nang magkagayo'y sumagot si Bildad na Suhita, at nagsabi,
1Šuachas Bildadas atsakydamas tarė:
2Hanggang kailan manghuhuli kayo ng mga salita? Inyong bulayin, at pagkatapos ay magsasalita kami.
2“Ar ilgai jūs dar taip kalbėsite? Nutilkite ir leiskite mums kalbėti.
3Bakit kami nangabibilang na parang mga hayop, at naging marumi sa iyong paningin?
3Kodėl mes laikomi gyvuliais ir neišmanėliais?
4Ikaw na nagpapakabagbag sa iyong galit, pababayaan ba ang lupa dahil sa iyo? O babaguhin ba ang bato mula sa kinaroroonan?
4Tu plėšai save pykčiu. Ar dėl tavęs žemė taps tuščia ir uolos pajudės iš savo vietos?
5Oo, ang ilaw ng masama ay papatayin, at ang liyab ng kaniyang apoy ay hindi liliwanag.
5Nedorėlio šviesa užges ir jo liepsnos kibirkštis nebešvies.
6Ang ilaw ay magdidilim sa kaniyang tolda, at ang kaniyang ilawan sa itaas niya ay papatayin.
6Jo palapinėje bus tamsu ir jo žiburys užges su juo.
7Ang mga hakbang ng kaniyang kalakasan ay mapipigil, at ang kaniyang sariling payo ang magbabagsak sa kaniya.
7Jo buvę tvirti žingsniai sutrumpės, jo paties sumanymas jį parblokš.
8Sapagka't siya'y inihagis sa lambat ng kaniyang sariling mga paa, at siya'y lumalakad sa mga silo.
8Jo kojos įkliuvusios į tinklą, jis eina uždengta duobe.
9Isang panghuli ang huhuli sa kaniya sa mga sakong. At isang silo ay huhuli sa kaniya.
9Jo kulnis pateks į spąstus, ir jis paklius plėšikui.
10Ang panali ay nakakubli ukol sa kaniya sa lupa, at isang patibong na ukol sa kaniya ay nasa daan.
10Kilpa padėta jam ant žemės, spąstai ant tako.
11Mga kakilabutan ay tatakot sa kaniya sa lahat ng dako, at hahabol sa kaniya sa kaniyang mga sakong.
11Pavojai gąsdins jį iš visų pusių ir nuvarys jį nuo kojų.
12Ang kaniyang kalakasan ay manglalata sa gutom, at ang kapahamakan ay mahahanda sa kaniyang tagiliran.
12Jo jėgos išseks nuo bado, žlugimas pasiruošęs prie jo šono.
13Susupukin ang mga sangkap ng kaniyang katawan, Oo, lalamunin ng panganay ng kamatayan ang kaniyang mga sangkap.
13Jo odą suės ligos, mirties pirmagimis prarys jo jėgą.
14Siya'y ilalabas sa kaniyang tolda na kaniyang tinitiwalaan; at siya'y dadalhin sa hari ng mga kakilabutan.
14Jo pasitikėjimas bus išrautas iš jo palapinės ir nuves jį pas siaubų karalių.
15Tatahan sa kaniyang tolda yaong di niya kaanoano: azufre ay makakalat sa kaniyang tahanan.
15Tai gyvens jo palapinėje, nes ji nebepriklauso jam, jo buveinė bus apibarstyta siera.
16Ang kaniyang mga ugat ay mangatutuyo sa ilalim, at sa ibabaw ay puputulin ang kaniyang sanga.
16Jo šaknys nudžius žemėje, o šakos bus nukirstos viršuje.
17Ang alaala sa kaniya ay mawawala sa lupa, at siya'y mawawalan ng pangalan sa lansangan.
17Jo atsiminimas dings krašte ir jo vardas nebus minimas gatvėje.
18Siya'y ihahatid sa kadiliman mula sa liwanag, at itatapon sa labas ng sanglibutan.
18Jis bus išvytas iš šviesos į tamsą ir išvarytas iš pasaulio.
19Siya'y hindi magkakaroon kahit anak, ni anak man ng anak sa gitna ng kaniyang bayan, ni anomang nalabi sa kaniyang pinakipamayanan.
19Palikuonių jis nepaliks tautoje ir niekas nepasiliks jo buveinėje.
20Silang nagsisidating pagkatapos ay mangatitigilan sa kaniyang kaarawan, gaya ng nangauna na nangatakot.
20Po jo atėję stebėsis jo diena ir prieš jį buvę bus išgąsdinti.
21Tunay na ganyan ang mga tahanan ng mga liko, at ito ang kalalagyan niya na hindi nakakakilala sa Dios.
21Tikrai tokia yra nedorėlio buveinė ir vieta to, kuris nepažįsta Dievo”.