1Anak ko ingatan mo ang aking mga salita, at impukin mo sa iyo ang aking mga utos.
1HIJO mío, guarda mis razones, Y encierra contigo mis mandamientos.
2Ingatan mo ang aking mga utos at mabuhay ka; at ang aking kautusan na parang itim ng iyong mata.
2Guarda mis mandamientos, y vivirás; Y mi ley como las niñas de tus ojos.
3Itali mo sa iyong mga daliri; ikintal mo sa iyong puso.
3Lígalos á tus dedos; Escríbelos en la tabla de tu corazón.
4Sabihin mo sa karunungan, Ikaw ay aking kapatid na babae; at tawagin mong iyong kamaganak na babae ang unawa:
4Di á la sabiduría: Tú eres mi hermana; Y á la inteligencia llama parienta:
5Upang kanilang maingatan ka sa babaing masama; sa babaing di kilala na nagtatabil ng kaniyang mga salita.
5Para que te guarden de la mujer ajena, Y de la extraña que ablanda sus palabras.
6Sapagka't sa dungawan ng aking bahay tumitingin ako sa aking solihia;
6Porque mirando yo por la ventana de mi casa, Por mi celosía,
7At ako'y tumingin sa mga musmos, ako'y nagmasid sa mga may kabataan, sa may kabataang walang bait,
7Vi entre los simples, Consideré entre los jóvenes, Un mancebo falto de entendimiento,
8Na dumaraan sa lansangan na malapit sa kaniyang sulok, at siya'y yumaon sa daan na patungo sa kaniyang bahay;
8El cual pasaba por la calle, junto á la esquina de aquella, E iba camino de su casa,
9Sa pagtatakip silim, sa kinagabihan ng araw, sa kalahatian ng gabi, at sa kadiliman.
9A la tarde del día, ya que oscurecía, En la oscuridad y tiniebla de la noche.
10At, narito, doo'y nasalubong niya ang isang babae na nakagayak ng tila isang patutot, at tuso sa puso.
10Y he aquí, una mujer que le sale al encuentro Con atavío de ramera, astuta de corazón,
11Siya'y madaldal at matigas ang ulo; ang kaniyang mga paa ay hindi nagsisitahan sa kaniyang bahay:
11Alborotadora y rencillosa, Sus pies no pueden estar en casa;
12Ngayo'y nasa mga lansangan siya, mamaya'y nasa mga luwal na dako siya, at nagaabang sa bawa't sulok,
12Unas veces de fuera, ó bien por las plazas, Acechando por todas las esquinas.
13Sa gayo'y hinahawakan niya siya at hinahagkan siya, at may mukhang walang hiya na nagsasabi siya sa kaniya:
13Y traba de él, y bésalo; Desvergonzó su rostro, y díjole:
14Mga hain na mga handog tungkol sa kapayapaan ay sa akin; sa araw na ito ay tinupad ko ang aking mga panata.
14Sacrificios de paz había prometido, Hoy he pagado mis votos;
15Kaya't lumabas ako upang salubungin ka, hinanap kong masikap ang iyong mukha, at nasumpungan kita.
15Por tanto he salido á encontrarte, Buscando diligentemente tu rostro, y te he hallado.
16Aking inilatag ang aking higaan na may mga coltsong may burda, na yari sa guhitguhit na kayong lana sa Egipto.
16Con paramentos he ataviado mi cama, Recamados con cordoncillo de Egipto.
17At aking pinabanguhan ang aking higaan ng mira, mga oleo, at sinamomo.
17He sahumado mi cámara Con mirra, áloes, y cinamomo.
18Parito ka, tayo'y magpakasiya sa pagsisintahan hanggang sa kinaumagahan; magpakasaya tayo sa mga pagsisintahan.
18Ven, embriaguémonos de amores hasta la mañana; Alegrémonos en amores.
19Sapagka't ang lalake ay wala sa bahay, siya'y naglakbay sa malayo:
19Porque el marido no está en casa, Hase ido á un largo viaje:
20Siya'y nagdala ng supot ng salapi; siya'y uuwi sa bahay sa kabilugan ng buwan.
20El saco de dinero llevó en su mano; El día señalado volverá á su casa.
21Kaniyang pinasusuko siya ng karamihan ng kaniyang mga matamis na salita, hinihila niya siya ng katabilan ng kaniyang mga labi.
21Rindiólo con la mucha suavidad de sus palabras, Obligóle con la blandura de sus labios.
22Pagdaka ay sumusunod siya sa kaniya, gaya ng toro na naparoroon sa patayan, O gaya ng sa mga tanikala sa sawayan sa mangmang;
22Vase en pos de ella luego, Como va el buey al degolladero, Y como el loco á las prisiones para ser castigado;
23Hanggang sa lagpasan ng isang palaso ang kaniyang atay; gaya ng ibong nagmamadali sa bitag, at hindi nakakaalam na yao'y sa kaniyang buhay.
23Como el ave que se apresura al lazo, Y no sabe que es contra su vida, Hasta que la saeta traspasó su hígado.
24Ngayon nga, mga anak ko, dinggin ninyo ako, at makinig kayo ng mga salita ng aking bibig.
24Ahora pues, hijos, oidme, Y estad atentos á las razones de mi boca.
25Huwag humilig ang iyong puso sa kaniyang mga lakad, huwag kang lumiko sa kaniyang mga landas.
25No se aparte á sus caminos tu corazón; No yerres en sus veredas.
26Sapagka't kaniyang inihiga ang maraming may sugat: Oo, lahat niyang pinatay ay isang makapangyarihang hukbo.
26Porque á muchos ha hecho caer heridos; Y aun los más fuertes han sido muertos por ella.
27Ang kaniyang bahay ay daang patungo sa Sheol. Pababa sa mga silid ng kamatayan.
27Caminos del sepulcro son su casa, Que descienden á las cámaras de la muerte.