1Naamalı Sofar şöyle yanıtladı:
1Kaj ekparolis Cofar, la Naamano, kaj diris:
2‹‹Bunca söz yanıtsız mı kalsın?Çok konuşan haklı mı sayılsın?
2CXu kontraux multe da vortoj oni ne povas doni respondon? Kaj cxu tiu, kiu multe parolas, estas prava?
3Saçmalıkların karşısında sussun mu insanlar?Sen alay edince kimse seni utandırmasın mı?
3CXu via senenhava parolado devas silentigi la homojn, Por ke vi mokinsultu kaj neniu vin hontigu?
4Tanrıya, ‹İnancım arıdır› diyorsun,‹Senin gözünde temizim.›
4Vi diras:Mia opinio estas gxusta, Kaj mi estas pura antaux Viaj okuloj.
5Ama keşke Tanrı konuşsa,Sana karşı ağzını açsa da,
5Sed ho, se Dio ekparolus, Kaj malfermus antaux vi Siajn lipojn,
6Bilgeliğin sırlarını bildirse!Çünkü bilgelik çok yönlüdür.Bil ki, Tanrı günahlarından bazılarını unuttu bile.
6Kaj malkasxus antaux vi la sekretojn de la sagxo, Kiu havas multoblan forton! Sciu, ke ne cxiujn viajn pekojn Dio rememoras.
7‹‹Tanrının derin sırlarını anlayabilir misin?Her Şeye Gücü Yetenin sınırlarına ulaşabilir misin?
7CXu vi povas eltrovi la esencon de Dio? CXu vi povas plene kompreni la perfektecon de la Plejpotenculo?
8Onlar gökler kadar yüksektir, ne yapabilirsin?Ölüler diyarından derindir, nasıl anlayabilirsin?
8Tio estas pli alta ol la cxielo; Kion vi povas fari? Tio estas pli profunda ol SXeol; Kion vi povas ekscii?
9Ölçüleri yeryüzünden uzun,Denizden geniştir.
9Pli longa ol la tero estas gxia mezuro, Kaj pli largxa ol la maro.
10‹‹Gelip seni hapsetse, mahkemeye çağırsa,Kim Ona engel olabilir?
10Se Li preteriros, kaj fermos, kaj faros jugxon, Tiam kiu repusxos Lin?
11Çünkü O yalancıları tanır,Kötülüğü görür de dikkate almaz mı?
11CXar Li konas la homojn malvirtajn; Li vidas la malbonagojn, kiujn oni ne rimarkas.
12Ne zaman yaban eşeği insan doğurursa,Aptal da o zaman sağduyulu olur.
12Ecx vanta homo devas kompreni, Ecx homo, kiu naskigxis sovagxulo.
13‹‹Ona yüreğini adar,Ellerini açarsan,
13Se vi arangxas vian koron Kaj etendas al Li viajn manojn;
14İşlediğin günahı kendinden uzaklaştırır,Çadırında haksızlığa yer vermezsen,
14Se vi forigas la malvirton, kiu estas en via mano, Kaj vi ne permesos al malbonajxoj resti en via tendo:
15Utanmadan başını kaldırır,Sağlam ve korkusuz olabilirsin.
15Tiam vi povos levi vian vizagxon sen difekto; Vi estos firma kaj ne timos.
16Sıkıntılarını unutur,Akıp gitmiş sular gibi anarsın onları.
16Tiam vi forgesos mizeron; Vi rememoros gxin kiel forfluintan akvon.
17Yaşamın öğlen güneşinden daha parlak olur,Karanlık sabaha döner.
17Kaj via vivo levigxos pli hele ol la tagmezo, La mallumo farigxos kiel mateno.
18Güven duyarsın, çünkü umudun olur,Çevrene bakıp güvenlik içinde yatarsın.
18Kaj vi estos trankvila, cxar ekzistas espero; Vi rigardos cxirkauxen, kaj iros dormi en sendangxereco.
19Uzanırsın, korkutan olmaz,Birçokları senden lütuf diler.
19Vi kusxos, kaj neniu vin timigos; Kaj multaj sercxos vian favoron.
20Ama kötülerin gözlerinin feri sönecek,Kaçacak yer bulamayacaklar,Tek umutları son soluklarını vermek olacak.››
20Sed la okuloj de malpiuloj konsumigxos, Pereos por ili la rifugxo, Kaj ilia espero elspiros sian vivon.