1Eyüp şöyle yanıtladı:
1Siis rääkis Iiob ja ütles:
2‹‹Biliyorum, gerçekten öyledir,Ama Tanrının önünde insan nasıl haklı çıkabilir?
2'Ma tean tõesti, et see nõnda on. Kuidas võib inimene õige olla Jumala ees?
3Biri Onunla tartışmak istese,Binde bir bile Ona yanıt veremez.
3Kui keegi tahaks temaga vaielda, ei suudaks ta temale vastata mitte ainsalgi korral tuhandest.
4Onun bilgisi derin, gücü eşsizdir,Kim Ona direndi de ayakta kaldı?
4Ta on südamelt tark ja jõult tugev, kes võiks teda trotsida ja ise pääseda?
5O dağları yerinden oynatır da,Dağlar farkına varmaz,Öfkeyle altüst eder onları.
5Tema liigutab mägesid, ilma et need märkaksid, kui ta oma vihas neid kummutab;
6Dünyayı yerinden oynatır,Direklerini titretir.
6tema põrutab maa oma asemelt, nõnda et selle sambad vabisevad;
7Güneşe buyruk verir, doğmaz güneş,Yıldızları mühürler.
7tema käsib päikest, et see ei tõuseks, ja paneb tähed pitseriga kinni;
8Odur tek başına gökleri geren,Denizin dalgaları üzerinde yürüyen.
8tema üksinda laotab taevaid ja kõnnib mere lainete peal;
9Büyük Ayıyı, Oryonu, Ülkeri,Güney takımyıldızlarını yaratan Odur.
9tema teeb Vankri-, Varda- ja Sõelatähed ja lõunapoolsed tähtkujud;
10Anlayamadığımız büyük işler,Sayısız şaşılası işler yapan Odur.
10tema teeb suuri ja mõistmatuid asju ning otsatuid imetegusid.
11İşte, yanımdan geçer, Onu göremem,Geçip gider, farkına bile varmam.
11Vaata, ta läheb minust mööda, aga mina ei näe, ta käib üha, aga mina ei märka teda.
12Evet, O avını kaparsa, kim Onu durdurabilir?Kim Ona, ‹Ne yapıyorsun› diyebilir?
12Vaata, ta napsab ära, kes võiks teda takistada? Kes ütleks temale: 'Mis sa teed?'
13Tanrı öfkesini dizginlemez,Rahavın yardımcıları bileOnun ayağına kapanır. güçlerini simgeleyen bir deniz canavarı.
13Jumal ei hoia tagasi oma viha, temale peavad alistuma Rahabi aitajad.
14‹‹Nerde kaldı ki, ben Ona yanıt vereyim,Onunla tartışmak için söz bulayım?
14Kuidas võiksin siis mina temale vastata, oma sõnu tema jaoks valida?
15Haklı olsam da Ona yanıt veremez,Merhamet etmesi için yargıcıma yalvarırdım ancak.
15Kuigi olen õige, ma ei saa vastata, vaid pean anuma oma kohtumõistjat.
16Onu çağırsam, O da bana yanıt verseydi,Yine de inanmazdım sesime kulak verdiğine.
16Kuigi ma hüüaksin ja tema vastaks mulle, ei usu ma siiski, et ta mu häält kuulda võtab,
17O beni kasırgayla eziyor,Nedensiz yaralarımı çoğaltıyor.
17tema, kes haarab mu järele tormis ja lisab mulle ilma põhjuseta haavu,
18Soluk almama izin vermiyor,Ancak beni acıya doyuruyor.
18kes ei lase mind hinge tõmmata, vaid täidab mind kibedusega.
19Sorun güç sorunuysa, O güçlüdür!Adalet sorunuysa, kim Onu mahkemeye çağırabilir?
19Kui on küsimus jõust, vaata, ta on tugevam. Või kui on kohtuasi, kes mind ette kutsub?
20Suçsuz olsam ağzım beni suçlar,Kusursuz olsam beni suçlu çıkarır.
20Kuigi olen õige, mõistab mind hukka mu oma suu; kuigi olen süütu, peab tema mind süüdlaseks.
21‹‹Kusursuz olsam da kendime aldırdığım yok,Yaşamımı hor görüyorum.
21Ma olen süütu! Ma ei hooli oma hingest, ma põlgan oma elu!
22Hepsi bir, bu yüzden diyorum ki,‹O suçluyu da suçsuzu da yok ediyor.›
22Ükskõik! Seepärast ma ütlen: 'Tema hävitab niihästi õige kui õela.'
23Kırbaç ansızın ölüm saçınca,O suçsuzların sıkıntısıyla eğlenir.
23Kui uputus äkitselt surmab, siis ta pilkab süütute meeleheidet.
24Dünya kötülerin eline verilmiş,Yargıçların gözünü kapayan Odur.O değilse, kimdir?
24Kui maa on antud õela kätte, ta katab selle kohtumõistja palge - kui mitte tema, kes siis muu?
25‹‹Günlerim koşucudan çabuk,İyilik görmeden geçmekte.
25Mu päevad on jooksjast nobedamad, kaovad õnne nägemata.
26Kamış sandal gibi kayıp gidiyor,Avının üstüne süzülen kartal gibi.
26Need mööduvad otsekui pilliroost vened, nagu kotkas, kes sööstab oma saagi kallale.
27‹Acılarımı unutayım,Üzgün çehremi değiştirip gülümseyeyim› desem,
27Kui ma mõtlen: 'Ma unustan oma kaebuse, jätan oma kurva näo ja olen rõõmus',
28Bütün dertlerimden yılarım,Çünkü beni suçsuz saymayacağını biliyorum.
28siis on mul hirm kõigi oma kannatuste ees, ma tean, et sa ei pea mind süütuks.
29Madem suçlanacağım,Neden boş yere uğraşayım?
29Olgu ma siis juba süüdi! Miks peaksin ennast veel ilmaasjata vaevama?
30Sabun otuyla yıkansam,Ellerimi kül suyuyla temizlesem,
30Isegi kui ma peseksin ennast lumega ja puhastaksin oma käsi leelisega,
31Beni yine pisliğe batırırsın,Giysilerim bile benden tiksinir.
31pistaksid sina mind poriauku ja siis jälestaksid mind mu enda riidedki.
32O benim gibi bir insan değil ki,Ona yanıt vereyim,Birlikte mahkemeye gideyim.
32Sest Jumal ei ole inimene nagu mina, et ma temale saaksin vastata, et me üheskoos saaksime kohut käia.
33Keşke aramızda bir hakem olsa da,Elini ikimizin üstüne koysa!
33Ei ole meie vahel vahemeest, kes oma käe saaks panna meie mõlema peale.
34Tanrı sopasını üzerimden kaldırsın,Dehşeti beni yıldırmasın.
34Võtku ta oma vits ära mu pealt, et hirm tema ees mind ei heidutaks!
35O zaman konuşur, O'ndan korkmazdım,Ama bu durumda bir şey yapamam.
35Siis ma saaksin rääkida ilma teda kartmata. Sest ma ei ole omast meelest mitte niisugune.