¹Davut oğlu İsrail Kralı Süleymanın özdeyişleri:

¹Saalomoni, Taaveti poja, Iisraeli kuninga õpetussõnad

²Bu özdeyişler, bilgeliğe ve terbiyeye ulaşmak,Akıllıca sözleri anlamak,

²tarkuse ja õpetuse tundmaõppimiseks, mõistlike sõnade mõistmiseks,

³Başarıya götüren terbiyeyi edinipDoğru, haklı ve adil olanı yapmak,

³et võtta õpetust targaks käitumiseks, õigluseks ja õiguseks ning õigeks eluviisiks,

⁴Saf kişiyi ihtiyatlı,Genç adamı bilgili ve sağgörülü kılmak içindir.

⁴et anda kogenematuile oidu, noortele teadmisi ja otsustusvõimet -

⁵Özdeyişlerle benzetmeleri,Bilgelerin sözleriyle bilmecelerini anlamak içinBilge kişi dinlesin ve kavrayışını artırsın,Akıllı kişi yaşam hüneri kazansın.

⁵kes tark on, see kuuleb seda ja võtab veelgi enam õpetust; kes aru saab, see omandab oskuse

⁷RAB korkusudur bilginin temeli.Ahmaklarsa bilgeliği ve terbiyeyi küçümser.

⁶õpetus- ja tähendamissõnade, tarkade meeste ütluste ja nende mõistatuste mõistmiseks.

⁸Oğlum, babanın uyarılarına kulak ver,Annenin öğrettiklerinden ayrılma.

⁷Issanda kartus on tunnetuse algus, meeletud põlgavad tarkust ja õpetust.

⁹Çünkü bunlar başın için sevimli bir çelenk,Boynun için gerdanlık olacaktır.

⁸Kuule, mu poeg, oma isa õpetust ja ära jäta tähele panemata oma ema juhatust,

¹⁰Oğlum, seni ayartmaya çalışan günahkârlara teslim olma.

⁹sest need on su peale ilupärjaks ja kaela ümber keeks!

¹¹Şöyle diyebilirler:‹‹Bizimle gel,Adam öldürmek için pusuya yatalım,Zevk uğruna masum kişileri tuzağa düşürelim.

¹⁰Mu poeg! Kui patused sind ahvatlevad, siis ära nõustu!

¹²Onları ölüler diyarı gibi diri diri,Ölüm çukuruna inenler gibiBütünüyle yutalım.

¹¹Kui nad ütlevad: 'Tule meiega! Varitseme verd, luurame süütut ilma põhjuseta,

¹³Bir sürü değerli mal ele geçirir,Evlerimizi ganimetle doldururuz.

¹²neelame neid otsekui surmavald, elusalt ja tervelt nagu haudaminejaid,

¹⁴Gel, sen de bize katıl,Tek bir kesemiz olacak.››

¹³küllap me siis leiame kõiksugust kallist vara ja täidame oma kojad saagiga.

¹⁵Oğlum, böyleleriyle gitme,Onların tuttuğu yoldan uzak dur.

¹⁴Heida liisku meie keskel ja meil kõigil olgu ühine kukkur!' -

¹⁶Çünkü ayakları kötülüğe koşar,Çekinmeden kan dökerler.

¹⁵siis, mu poeg, ära mine nendega seda teed, hoia oma jalg nende radadelt!

¹⁷Kuşların gözü önünde ağ sermek boşunadır.

¹⁶Sest nende jalad jooksevad kurja poole ja nad tõttavad verd valama.

¹⁸Başkasına pusu kuran kendi kurduğu pusuya düşer.Yalnız kendi canıdır tuzağa düşürdüğü.

¹⁷Ent asjatu on võrku laotada kõigi tiivuliste nähes:

¹⁹Haksız kazanca düşkün olanların sonu böyledir.Bu düşkünlük onları canlarından eder.

¹⁸sest nad varitsevad omaenese verd, luuravad omaenese hinge.

²⁰Bilgelik dışarıda yüksek sesle haykırıyor,Meydanlarda sesleniyor.

¹⁹Niisugune tee on igaühel, kes ahnitseb kasu: selle omanikult võetakse hing.

²¹Kalabalık sokak başlarında bağırıyor,Kentin giriş kapılarında sözlerini duyuruyor:

²⁰Tarkus hüüab tänavail, annab oma häält kuulda turgudel,

²²‹‹Ey budalalar, budalalığı ne zamana dek seveceksiniz?Alaycılar ne zamana dek alay etmekten zevk alacak?Akılsızlar ne zamana dek bilgiden nefret edecek?

²¹kisendab lärmakates paikades, kõneleb oma sõnu linnaväravate suus:

²³Uyardığımda yola gelin, o zaman size yüreğimi açar,Sözlerimi anlamanıza yardım ederim.

²²'Kui kaua te, rumalad, armastate rumalust? Kui kaua meeldib hooplejail hoobelda ja alpidel vihata teadmist?

²⁴Ama sizi çağırdığım zaman beni reddettiniz.Elimi uzattım, umursayan olmadı.

²³Pöörduge minu noomimise alla! Vaata, ma lasen teile voolata oma vaimu, teen teile teatavaks oma sõnad.

²⁵Duymazlıktan geldiniz bütün öğütlerimi,Uyarılarımı duymak istemediniz.

²⁴Et ma olen kutsunud, aga te olete tõrkunud, olen sirutanud oma käe, aga ükski pole tähele pannud,

²⁶Bu yüzden ben de felaketinize sevineceğim.Belaya uğradığınızda,Bela üzerinize bir fırtına gibi geldiğinde,Bir kasırga gibi geldiğinde felaketiniz,Sıkıntıya, kaygıya düştüğünüzde,Sizinle alay edeceğim.

²⁵ja et te pole hoolinud mitte ühestki minu nõust ega ole tahtnud mu noomimist,

²⁸O zaman beni çağıracaksınız,Ama yanıtlamayacağım.Var gücünüzle arayacaksınız beni,Ama bulamayacaksınız.

²⁶siis naeran minagi teie õnnetust, pilkan, kui teie kohkumine tuleb,

²⁹Çünkü bilgiden nefret ettiniz.RABden korkmayı reddettiniz.

²⁷kui teie kohkumine tormina tuleb ja teie õnnetus tuulekeerisena saabub, kui häda ja ahastus teile kallale kipuvad.

³⁰Öğütlerimi istemediniz,Uyarılarımın tümünü küçümsediniz.

²⁸Siis nad hüüavad mind, aga mina ei vasta, otsivad mind, aga ei leia.

³¹Bu nedenle tuttuğunuz yolun meyvesini yiyeceksiniz,Kendi düzenbazlığınıza doyacaksınız.

²⁹Sellepärast et nad on vihanud tunnetust ega ole valinud Issanda kartust,

³²Bön adamlar dönekliklerinin kurbanı olacak.Akılsızlar kaygısızlıklarının içinde yok olup gidecek.

³⁰et nad ei ole hoolinud minu nõust, vaid on põlastanud kõiki mu noomitusi,

³³Ama beni dinleyen güvenlik içinde yaşayacak,Kötülükten korkmayacak, huzur bulacak.››

³¹peavad nad siis sööma oma tegude vilja ja küllastuma oma kavatsustest.

³²Sest rumalaid tapab nende taganemine ja alpe hukkab nende hooletus.

³³Aga kes mind kuulab, võib julgesti elada ja olla muretu, kurja kartmata.'