¹Oğlum, bilgeliğime dikkat et,Akıllıca sözlerime kulak ver.

¹Mu poeg, pane tähele mu tarkust, pööra oma kõrv minu arusaamise poole,

²Böylelikle her zaman sağgörülü olur,Dudaklarınla bilgiyi korursun.

²et tallele panna head nõu ja et su huuled võiksid säilitada teadlikkuse!

³Zina eden kadının bal damlar dudaklarından,Ağzı daha yumuşaktır zeytinyağından.

³Sest võõra naise huuled tilguvad mett ja tema suulagi on libedam kui õli.

⁴Ama sonu pelinotu kadar acı,İki ağızlı kılıç kadar keskindir.

⁴Aga viimaks on ta kibe nagu koirohi, terav otsekui kaheterane mõõk.

⁵Ayakları ölüme gider,Adımları ölüler diyarına ulaşır.

⁵Ta jalad lähevad alla surma, ta sammud veavad põrguhaua poole.

⁶Yaşama giden yolu hiç düşünmez,Yolları dolaşıktır, ama farkında değil.

⁶Ta ei pea silmas elurada, ta jäljed ekslevad, ilma et ta märkakski.

⁷Oğlum, şimdi beni dinle,Ağzımdan çıkan sözlerden ayrılma.

⁷Seepärast, mu pojad, kuulake mind, ja ärge lahkuge mu suu sõnadest!

⁸Öyle kadınlardan uzak dur,Yaklaşma evinin kapısına.

⁸Hoia oma tee temast kaugel ja ära mine tema koja ukse ligi,

⁹Yoksa onurunu başkalarına,Yıllarını bir gaddara kaptırırsın.

⁹et sa ei annaks oma au mitte teistele ega oma aastaid armutule,

¹⁰Varını yoğunu yer bitirir yabancılar,Emeğin başka birinin evini bayındır kılar.

¹⁰et võõrad ei küllastuks sinu varast ja su töövaev ei läheks muulase kotta,

¹¹Ah çekip inlersin ömrünün son günlerinde,Etinle bedenin tükendiğinde.

¹¹et sa viimaks ei hakkaks vinguma, kui su liha ja ihu on lõppenud,

¹²‹‹Eğitilmekten neden bu kadar nefret ettim,Yüreğim uyarıları neden önemsemedi?›› dersin.

¹²ega ütleks: 'Miks ma küll vihkasin õpetust ja miks mu süda põlgas noomitust?

¹³‹‹Öğretmenlerimin sözünü dinlemedim,Beni eğitenlere kulak vermedim.

¹³Miks ma ei kuulanud juhatajate häält ega pööranud kõrva õpetajate poole?

¹⁴Halkın ve topluluğun arasındaTam bir yıkımın eşiğine gelmişim.››

¹⁴Peagi oleksin sattunud lausa õnnetusse keset kogukonda ja kogudust!'

¹⁵Suyu kendi sarnıcından,Kendi kuyunun kaynağından iç.

¹⁵Joo vett oma kaevust, voolavat vett oma allikast!

¹⁶Pınarların sokakları,Akarsuların meydanları mı sulamalı?

¹⁶Kas peaksid su lätted valguma tänavale, su veeojad turgudele?

¹⁷Yalnız senin olsun onlar,Paylaşma yabancılarla.

¹⁷Kuulugu need ainult sinule, aga mitte koos sinuga võõraile!

¹⁸Çeşmen bereketli olsunVe gençken evlendiğin karınla mutlu ol.

¹⁸Olgu õnnistatud su allikas ja tunne rõõmu oma noorpõlve naisest,

¹⁹Sevimli bir geyik, zarif bir ceylan gibi,Hep seni doyursun memeleri.Aşkıyla sürekli coş.

¹⁹kes on otsekui armas emahirv, kena kaljukits - ta rinnad joovastagu sind igal ajal, eksi alati tema kallistustesse.

²⁰Oğlum, neden ahlaksız bir kadınla coşasın,Neden başka birinin karısını koynuna alasın?

²⁰Miks peaksid, mu poeg, eksima võõra naise juurde, kaisutama võõramaa naise põue?

²¹RAB insanın tuttuğu yolu gözler,Attığı her adımı denetler.

²¹Sest mehe teed on Issanda silme ees ja tema paneb tähele kõiki ta jälgi.

²²Kötü kişiyi kendi suçları ele verecek,Günahının kemendi kıskıvrak bağlayacak onu.

²²Õelat tabavad tema enese süüteod ja teda peetakse kinni tema enese patuköitega.

²³Aşırı ahmaklığı onu yoldan çıkaracak,Terbiyeyi umursamadığı için ölecek.

²³Ta sureb õpetuse puudusest ja läheb eksiteele suurest rumalusest.