1Gözlerimi sana kaldırıyorum,Ey göklerde taht kuran!
1Palveteekonna laul. Ma tõstan oma silmad sinu poole, kes istud taevas.
2Nasıl kulların gözleri efendilerinin,Hizmetçinin gözleri hanımının eline bakarsa,Bizim gözlerimiz de RAB Tanrımıza öyle bakar,O bize acıyıncaya dek.
2Vaata, otsekui sulaste silmad vaatavad oma isandate käte peale, otsekui teenija silmad vaatavad oma emanda käte peale, nõnda vaatavad meie silmad Issanda, meie Jumala peale, kuni tema meile armu annab.
3Acı bize, ya RAB, acı;Gördüğümüz hakaret yeter de artar.
3Anna meile armu, Issand! Anna meile armu, sest meil on enam kui küllalt põlgusest!
4Rahat yaşayanların alayları,Küstahların hakaretiCanımıza yetti.
4Meie hing on küllalt saanud tunda jultunute irvitust ja uhkete põlgust.