1Ya RAB, sınayıp tanıdın beni.
1Laulujuhatajale: Taaveti laul. Issand, sa uurid mind läbi ja tunned mind.
2Oturup kalkışımı bilirsin,Niyetimi uzaktan anlarsın.
2Sina tead, millal ma maha istun ja millal ma tõusen; sa mõistad kaugelt ära mu mõtted.
3Gittiğim yolu, yattığım yeri inceden inceye elersin,Bütün yaptıklarımdan haberin var.
3Sa mõõdad ära mu käimise ja mu pikali-olemise, ja kõik mu teed on sulle tuttavad.
4Daha sözü ağzıma almadan,Söyleyeceğim her şeyi bilirsin, ya RAB.
4Sõna ei ole veel mu keelel, kui ennäe - sina, Issand, tead selle kõik ära.
5Beni çepeçevre kuşattın,Elini üzerime koydun.
5Tagant ja eest sa ümbritsed mind ja paned oma pihu mu peale.
6Kaldıramam böylesi bir bilgiyi,Başa çıkamam, erişemem.
6See tundmine on minule imeline, see on liiga kõrge, et saaksin sellest jagu.
7Nereye gidebilirim senin Ruhundan,Nereye kaçabilirim huzurundan?
7Kuhu ma võiksin minna su Vaimu eest? Ja kuhu ma põgeneksin su palge eest?
8Göklere çıksam, oradasın,Ölüler diyarına yatak sersem, yine oradasın.
8Kui ma astuksin taevasse, siis oled sina seal; kui ma teeksin endale aseme surmavalda, vaata, sina oled seal!
9Seherin kanatlarını alıp uçsam,Denizin ötesine konsam,
9Kui ma võtaksin koidutiivad ja asuksin elama viimse mere äärde,
10Orada bile elin yol gösterir bana,Sağ elin tutar beni.
10siis sealgi su käsi juhataks mind ja su parem käsi haaraks minust kinni.
11Desem ki, ‹‹Karanlık beni kaplasın,Çevremdeki aydınlık geceye dönsün.››
11Ja kui ma ütleksin: 'Katku mind pimedus ja valgus mu ümber saagu ööks!',
12Karanlık bile karanlık sayılmaz senin için,Gece, gündüz gibi ışıldar,Karanlıkla aydınlık birdir senin için.
12siis pimedus ei oleks pime sinu ees, vaid öö oleks nagu päev, pimedus oleks otsekui valgus.
13İç varlığımı sen yarattın,Annemin rahminde beni sen ördün.
13Sest sina valmistasid mu neerud ja kudusid mind mu ema ihus.
14Sana övgüler sunarım,Çünkü müthiş ve harika yaratılmışım.Ne harika işlerin var!Bunu çok iyi bilirim.
14Ma tänan sind, et olen nii kardetavalt imeliselt loodud. Imelised on sinu teod, seda tunneb mu hing hästi.
15Gizli yerde yaratıldığımda,Yerin derinliklerinde örüldüğümde,Bedenim senden gizli değildi.
15Mu luud ei olnud varjul sinu eest, kui mind salajas loodi, kui mind maa sügavuses imeliseks kooti.
16Henüz döl yatağındayken gözlerin gördü beni;Bana ayrılan günlerin hiçbiri gelmeden,Hepsi senin kitabına yazılmıştı.
16Su silmad nägid mind juba mu eos ja su raamatusse kirjutati kõik päevad, mis olid määratud, ehk küll ühtainustki neist ei olnud olemas.
17Hakkımdaki düşüncelerin ne değerli, ey Tanrı,Sayıları ne çok!
17Ent kui kallid on mulle sinu mõtted, oh Jumal! Kui väga suur on nende arv!
18Kum tanelerinden fazladır saymaya kalksam.Uyanıyorum, hâlâ seninleyim.
18Kui ma hakkaksin neid ära lugema, oleks neid rohkem kui liiva. Kui ma ärkan, olen ma alles sinu juures.
19Ey Tanrı, keşke kötüleri öldürsen!Ey eli kanlı insanlar, uzaklaşın benden!
19Oh, et sa, Jumal, surmaksid õelad! Ja et minust taganeksid verevalajad,
20Çünkü senin için kötü konuşuyorlar,Adını kötüye kullanıyor düşmanların.
20kes sinust räägivad salalikult, kes silmakirjaks tõstavad häält, need sinu vaenlased!
21Ya RAB, nasıl tiksinmem senden tiksinenlerden?Nasıl iğrenmem sana başkaldıranlardan?
21Kas ma neid, kes sind vihkavad, Issand, ei peaks vihkama, ja kas ei peaks mulle olema tülkad need, kes tõusevad sinu vastu?
22Onlardan tümüyle nefret ediyor,Onları düşman sayıyorum.
22Täie vihaga ma vihkan neid, nad on saanud mu vaenlasteks.
23Ey Tanrı, yokla beni, tanı yüreğimi,Sına beni, öğren kaygılarımı.
23Oh Jumal, uuri mind ja tunne ära mu süda! Katsu mind läbi ja tunne ära mu mõtted!
24Bak, seni gücendiren bir yönüm var mı,Öncülük et bana sonsuz yaşam yolunda!
24Vaata, kas ma olen valuteel ja juhata mind igavesele teele!