1Günah fısıldar kötü insana,Yüreğinin dibinden:Tanrı korkusu yoktur onda.
1Laulujuhatajale: Issanda sulase Taaveti laul.
2Kendini öyle beğenmiş ki,Suçunu görmez, ondan tiksinmez.
2Üleastumise sõna on õelal tema südame põhjas; ei ole Jumala kartust tema silma ees.
3Ağzından kötülük ve yalan akar,Akıllanmaktan, iyilik yapmaktan vazgeçmiş.
3Sest temale meeldib arvata, et ta ülekohut ei leita ega vihata.
4Yatağında bile fesat düşünür,Olumsuz yolda direnir, reddetmez kötülüğü.
4Tema suu sõnad on nurjatus ja pettus, ta on lakanud targaks saamast ja head tegemast;
5Ya RAB, sevgin göklere,Sadakatin gökyüzüne erişir.
5ta mõtleb nurjatust oma voodis, ta jääb seisma teele, mis pole hea, ta ei põlga kurja.
6Doğruluğun ulu dağlara benzer,Adaletin uçsuz bucaksız enginlere.İnsanı da, hayvanı da koruyan sensin, ya RAB.
6Issand, sinu heldus on taevas ja su ustavus ulatub ülemate pilvedeni.
7Sevgin ne değerli, ey Tanrı!Kanatlarının gölgesine sığınır insanoğlu.
7Sinu õigus on nagu Jumala mäed, su kohtuotsused on nagu suur ürgvesi; Issand, sa päästad inimesi ja loomi.
8Evindeki bolluğa doyarlar,Zevklerinin ırmağından içirirsin onlara.
8Kui kallis on su heldus, Jumal! Sellepärast otsivad inimlapsed pelgupaika su tiibade varju all.
9Çünkü yaşam kaynağı sensin,Senin ışığınla aydınlanırız.
9Nad saavad söönuks su koja küllusest, ja sa joodad neid oma rõõmujoovastuse ojast.
10Sürekli gösterSeni tanıyanlara sevgini,Yüreği temiz olanlara doğruluğunu.
10Sest sinu juures on eluallikas, sinu valguses me näeme valgust.
11Gururlunun ayağı bana varmasın,Kötülerin eli beni kovmasın.
11Säilita oma heldus neile, kes sind tunnevad, ja oma õigus neile, kes on õiglased südamelt!
12Kötülük yapanlar oracıkta düştüler,Yıkıldılar, kalkamazlar artık.
12Ärgu tallaku suurelise jalg mu peal ja õelate käsi ärgu peletagu mind!
13Seal on kukkunud, kes teevad nurjatust; nad on maha paisatud ega suuda enam tõusta.