1Ya RAB, öfkelenip azarlama beni,Gazapla yola getirme!
1Taaveti laul patu tunnistamisel.
2Okların içime saplandı,Elin üzerime indi.
2Issand, ära nuhtle mind oma vihas ja ära karista mind oma vihaleegis!
3Öfken yüzünden sağlığım bozuldu,Günahım yüzünden rahatım kaçtı.
3Sest sinu nooled on alla tulnud mu sisse ja su käsi vajub mu peale.
4Çünkü suçlarım başımdan aştı,Taşınmaz bir yük gibi sırtımda ağırlaştı.
4Ei ole midagi tervet mu lihas sinu pahameele pärast; ei ole rahu mu kontides mu patu pärast.
5Akılsızlığım yüzündenYaralarım iğrenç, irinli.
5Sest kõik mu pahateod ulatuvad üle mu pea; nagu raske koorem on need läinud rängemaks, kui ma suudan kanda.
6Eğildim, iki büklüm oldum,Gün boyu yaslı dolaşıyorum.
6Mu haavad haisevad ja mädanevad mu jõleduste pärast.
7Çünkü belim ateş içinde,Sağlığım bozuk.
7Ma olen küürus ja kõnnin kummargil, ma käin kurvalt kogu päeva.
8Tükendim, ezildim alabildiğine,İnliyorum yüreğimin acısından.
8Sest mu puusad on täis põletikku ega ole midagi tervet mu lihas.
9Ya Rab, bütün özlemlerimi bilirsin,İniltilerim senden gizli değil.
9Ma olen jõuetu ja puruks pekstud koguni; ma oigan oma südame ägamise pärast.
10Yüreğim çarpıyor, gücüm tükeniyor,Gözlerimin feri bile söndü.
10Issand, kõik mu igatsus on sinu ees, ja mu ohkamine pole peidetud sinu eest.
11Eşim dostum kaçar oldu derdimden,Yakınlarım uzak duruyor benden.
11Mu süda peksleb väga, mu ramm on mu hüljanud ja mu silma selgustki ei ole mul enam.
12Canıma susayanlar bana tuzak kuruyor,Zararımı isteyenler kuyumu kazıyor,Gün boyu hileler düşünüyorlar.
12Mu armsad ja mu sõbrad hoiduvad eemale mu hädast ja mu omaksed seisavad kaugel.
13Ama ben bir sağır gibi duymuyorum,Bir dilsiz gibi ağzımı açmıyorum;
13Kes mu hinge püüavad, need seavad mulle võrke, ja kes mulle paha otsivad, need kõnelevad hukatusest, ja nad mõtlevad pettusele kogu päeva.
14Duymaz,Ağzında yanıt bulunmaz bir adama döndüm.
14Ent mina olen nagu kurt, ei ma kuule, ja nagu keeletu, kes ei ava oma suud.
15Umudum sende, ya RAB,Sen yanıtlayacaksın, ya Rab, Tanrım benim!
15Ja ma olen nagu mees, kes ei kuule ja kelle suus ei ole vasturääkimist.
16Çünkü dua ediyorum: ‹‹Halime sevinmesinler,Ayağım kayınca böbürlenmesinler!››
16Sest sind, Issand, ma ootan; sina, Issand, mu Jumal, vastad!
17Düşmek üzereyim,Acım hep içimde.
17Sest ma ütlen: Ärgu minust rõõmustagu need, kes mu jala vääratusel suurustasid mu vastu!
18Suçumu itiraf ediyorum,Günahım yüzünden kaygılanıyorum.
18Ma olen ju kukkumas ja mu valu on alati mu ees.
19Ama düşmanlarım güçlü ve dinç,Yok yere benden nefret edenler çok.
19Sest ma pean tunnistama oma pahategu, ma olen mures oma patu pärast.
20İyiliğe karşı kötülük yapanlar bana karşı çıkar,İyiliğin peşinde olduğum için.
20Aga mu vaenlased elavad hästi, nad on vägevad, ja palju on neid, kes mind asjata vihkavad
21Beni terk etme, ya RAB!Ey Tanrım, benden uzak durma!
21ja kes head tasuvad kurjaga, kes on mu vastased, sellepärast et ma head taga nõuan.
22Yardımıma koş,Ya Rab, kurtuluşum benim!
22Ära mind hülga, Issand, mu Jumal, ära ole minust kaugel!
23Tõtta mulle appi, Issand, sa mu pääste!