1Acı bana, ey Tanrı,Çünkü ayak altında çiğniyor insanlar beni,Gün boyu saldırıp eziyorlar.
1Laulujuhatajale: viisil 'Kauge tamme tuvi'; Taaveti mõistulaul ajast, kui vilistid võtsid ta kinni Gatis.
2Düşmanlarım ayak altında çiğniyor beni her gün,Küstahça saldırıyor çoğu.
2Ole mulle armuline, Jumal, sest inimesed tahavad mind rünnata, ühtelugu kipuvad sõjamehed mu kallale!
3Sana güvenirim korktuğum zaman.
3Mu varitsejad püüavad mind rünnata kogu päeva, sest palju on neid, kes mu vastu kõrgilt sõdivad.
4Tanrıya, sözünü övdüğüm TanrıyaGüvenirim ben, korkmam.İnsan bana ne yapabilir?
4Sel päeval, kui ma kardan, loodan ma sinu peale,
5Gün boyu sözlerimi çarpıtıyorlar,Hakkımda hep kötülük tasarlıyorlar.
5Jumala peale, kelle sõna ma kiidan. Ma loodan Jumala peale, ei ma karda. Mida võibki lihane inimene mulle teha?
6Fesatlık için uğraşıyor, pusuya yatıyor,Adımlarımı gözlüyor, canımı almak istiyorlar.
6Kogu päeva nad moonutavad mu sõnu, kõik nende mõtted minu kohta sihivad kurjale.
7Kötülüklerinin cezasından kurtulacaklar mı?Ey Tanrı, halkları öfkeyle yere çal!
7Nad tulevad kokku ja luuravad ning jälgivad mu samme, sest nad varitsevad mu hinge.
8Çektiğim acıları kaydettin,Gözyaşlarımı tulumunda biriktirdin!Bunlar defterinde yazılı değil mi?
8Kas peaks neil olema pääsemist oma nurjatusega? Vihaga tõuka maha rahvad, oh Jumal!
9Seslendiğim zaman,Düşmanlarım geri çekilecek. Biliyorum, Tanrı benden yana.
9Minu pagulaspäevad olid sa ära lugenud; pane sina mu pisarad oma lähkrisse; eks need ole su raamatus?
10Sözünü övdüğüm Tanrıya,Sözünü övdüğüm RABbe,
10Kord peavad taganema mu vaenlased sel päeval, mil ma hüüan; seda ma tean, sest Jumal on minu poolt.
11Tanrıya güvenirim ben, korkmam;İnsan bana ne yapabilir?
11Jumala sõna ma kiidan, Issanda sõna ma kiidan.
12Ey Tanrı, sana adaklar adamıştım,Şükran kurbanları sunmalıyım şimdi.
12Jumala peale ma loodan, ei ma karda; mida võibki mulle teha inimene?
13Çünkü canımı ölümden kurtardın,Ayaklarımı tökezlemekten korudun;İşte yaşam ışığında, Tanrı huzurunda yürüyorum.
13Jumal, minu peal on tõotused, mis ma sinule andsin; ma tasun sulle tänuohvrid.
14Sest sa kiskusid välja mu hinge surmast, mu jalad libisemisest, et ma kõnniksin Jumala ees eluvalguses.