1Ey yeryüzündeki bütün insanlar,Tanrıya sevinç çığlıkları atın!
1Laulujuhatajale: laul ja lauluviis. Hõisake Jumalale, kõik ilmamaa!
2Adının yüceliğine ilahiler söyleyin,Ona görkemli övgüler sunun!
2Ülistage mängides tema nime au, andke temale au ja kiitust!
3‹‹Ne müthiş işlerin var!›› deyin Tanrıya,‹‹Öyle büyük gücün var ki,Düşmanların eğiliyor önünde.
3Öelge Jumalale: Kui kardetavad on sinu teod! Su suure väe pärast teesklevad su vaenlased su ees,
4Bütün yeryüzü sana tapınıyor,İlahiler okuyor, adını ilahilerle övüyor.›› |iSela
4kõik ilmamaa kummardab sind ja mängib sulle kiitust, ta mängib kiitust su nimele. Sela.
5Gelin, bakın Tanrının neler yaptığına!Ne müthiş işler yaptı insanlar arasında:
5Tulge ja vaadake Jumala tegusid, kes on kardetav oma tegemistes inimlaste juures.
6Denizi karaya çevirdi,Atalarımız yaya geçtiler ırmaktan.Yaptığına sevindik orada.
6Tema muudab mere kuivaks maaks; jalgsi minnakse läbi jõe; rõõmutsegem siis temast!
7Kudretiyle sonsuza dek egemenlik sürer,Gözleri ulusları süzer;Başkaldıranlar gurura kapılmasın! |iSela
7Tema valitseb oma vägevuses igavesti, ta silmad on valvel paganarahvaste üle; kangekaelsed ärgu tõstku endid kõrgeks! Sela.
8Ey halklar, Tanrımıza şükredin,Övgülerini duyurun.
8Tänage, rahvad, meie Jumalat, kostku valjusti tema kiitus!
9Hayatımızı koruyan,Ayaklarımızın kaymasına izin vermeyen Odur.
9Tema paneb elama meie hinge ega lase meie jalgu kõikuda.
10Sen bizi sınadın, ey Tanrı,Gümüş arıtır gibi arıttın.
10Sest sina, Jumal, oled meid läbi katsunud, sa oled meid sulatanud, nagu hõbedat sulatatakse.
11Ağa düşürdün bizi,Sırtımıza ağır yük vurdun.
11Sa vedasid meid võrku, sa panid vaotise meie niuetele.
12İnsanları başımıza çıkardın,Ateşten, sudan geçtik.Ama sonra bizi bolluğa kavuşturdun.
12Sa lasksid inimesi sõita meie pea peal, me sattusime tulle ja vette. Kuid sina viisid meid välja küllusesse.
13Yakmalık sunularla evine gireceğim,Adaklarımı yerine getireceğim,
13Ma lähen su kotta põletusohvritega, ma tasun sinule oma tõotused,
14Sıkıntı içindeyken dudaklarımdan dökülen,Ağzımdan çıkan adakları.
14milleks mu huuled avanesid ja mida mu suu ütles mu kitsikuses.
15Yakılan koçların dumanıyla semiz hayvanlardanSana yakmalık sunular sunacağım,Tekeler, sığırlar kurban edeceğim. |iSela
15Ma toon sulle lihavaid põletusohvreid koos jäärade ohvrisuitsuga; ma valmistan sulle ohvriks veiseid koos sikkudega. Sela.
16Gelin, dinleyin, ey sizler, Tanrıdan korkanlar,Benim için neler yaptığını size anlatayım.
16Tulge, kuulge kõik, kes kardate Jumalat, ma jutustan, mis tema on teinud mu hingele!
17Ağzımla Ona yakardım,Övgüsü dilimden düşmedi.
17Tema poole ma hüüdsin oma suuga ja tema ülistus oli mu keelel.
18Yüreğimde kötülüğe yer verseydim,Rab beni dinlemezdi.
18Kui oleksin näinud oma südames nurjatust, ei oleks Issand mind kuulnud.
19Oysa Tanrı dinledi beni,Kulak verdi duamın sesine.
19Ent mu Jumal on mind kuulnud, ta on pannud tähele mu palvehäält.
20Övgüler olsun Tanrı'ya,Çünkü duamı geri çevirmedi,Sevgisini benden esirgemedi.
20Tänu olgu Jumalale, kes ei ole heitnud kõrvale mu palvet ega ole mult ära võtnud oma heldust!