1Kurtar beni, ey Tanrı,Sular boyuma ulaştı.
1Laulujuhatajale: viisil 'Liiliad'; Taaveti laul.
2Dipsiz batağa gömülüyorum,Basacak yer yok.Derin sulara battım,Sellere kapıldım.
2Päästa mind, Jumal, sest veed tõusevad mu hinge hukutama!
3Tükendim feryat etmekten,Boğazım kurudu;Gözlerimin feri sönüyorTanrımı beklemekten.
3Ma olen vajunud sügavasse, põhjatusse mutta, mul pole jalgealust. Ma olen sattunud vee sügavusse ning voolas vesi uputab mu.
4Yok yere benden nefret edenlerSaçlarımdan daha çok.Kalabalıktır canıma kasteden haksız düşmanlarım.Çalmadığım malı nasıl geri verebilirim?
4Ma olen väsinud hüüdmast, mu kurk on kähe, mu silmad on väsinud, oodates oma Jumalat.
5Akılsızlığımı biliyorsun, ey Tanrı,Suçlarım senden gizli değil.
5Neid, kes mind asjata vihkavad, on enam kui juuksekarvu mu peas; vägevaks on saanud mu hävitajad, kes on ilmaaegu mu vaenlased. Mida ma pole riisunud, pean ma tasuma.
6Ya Rab, Her Şeye Egemen RAB,Utanmasın sana umut bağlayanlar benim yüzümden!Ey İsrailin Tanrısı,Benim yüzümden sana yönelenler rezil olmasın!
6Sina, Jumal, tunned mu meeletust, ja mu süüd ei ole varjul sinu eest.
7Senin uğruna hakarete katlandım,Utanç kapladı yüzümü.
7Ärgu sattugu minu pärast häbisse need, kes ootavad sind, Issand, Issand Sebaot; ärgu laimatagu minu pärast neid, kes sind otsivad, Iisraeli Jumal!
8Kardeşlerime yabancı,Annemin öz oğullarına uzak kaldım.
8Sest sinu pärast ma kannatan teotust, mu palet katab häbistus.
9Çünkü evin için gösterdiğim gayret beni yiyip bitirdi,Sana edilen hakaretlere ben uğradım.
9Olen saanud oma vendadele võhivõõraks ja tundmatuks oma ema lastele.
10Oruç tutup ağlayınca,Yine hakarete uğradım.
10Sest püha viha su koja pärast on mind ära söönud, ja nende teotamised, kes sind teotavad, on langenud minu peale.
11Çula büründüğüm zamanAlay konusu oldum.
11Ma olen nutnud ja mu hing on paastunud, kuid see on saanud mulle teotuseks.
12Kent kapısında oturanlar beni çekiştiriyor,Sarhoşların türküsü oldum.
12Ma riietusin kotiriidesse, kuid ma sain neile pilkesõnaks.
13Ama benim duam sanadır, ya RAB.Ey Tanrı, sevginin bolluğuyla,Güvenilir kurtarışınla uygun gördüğündeYanıtla beni.
13Väravasuus istujad lobisevad minust ja pillil laulavad minust õllejoojad.
14Beni çamurdan kurtar,İzin verme batmama;Benden nefret edenlerden,Derin sulardan kurtulayım.
14Aga mina palvetan sinu poole, Issand, sulle meelepärasel ajal, oh Jumal. Oma suurest heldusest vasta mulle, oma ustava abiga päästa mind!
15Seller beni sürüklemesin,Engin beni yutmasın,Ölüm çukuru ağzını üstüme kapamasın.
15Kisu mind välja porist, et ma sisse ei vajuks, et ma pääseksin oma vihkajate eest ja vete sügavusest!
16Yanıt ver bana, ya RAB,Çünkü sevgin iyidir.Yüzünü çevir bana büyük merhametinle!
16Ära lase voolast vett mind uputada ega sügavust mind neelata, ja ärgu sulgegu kaev oma suud minu üle!
17Kulundan yüzünü gizleme,Çünkü sıkıntıdayım, hemen yanıtla beni!
17Vasta mulle, Issand, sest hea on sinu heldus; pöördu minu poole oma rohket halastust mööda
18Yaklaş bana, kurtar canımı,Al başımdan düşmanlarımı.
18ja ära peida oma palet oma sulase eest, sest ma olen kitsikuses; kuule mind pea!
19Bana nasıl hakaret edildiğini,Utandığımı, rezil olduğumu biliyorsun;Düşmanlarımın hepsi senin önünde.
19Tule ligi mu hingele, lunasta tema; vabasta mind mu vaenlaste pärast!
20Hakaret kalbimi kırdı, dertliyim,Acılarımı paylaşacak birini bekledim, çıkmadı,Avutacak birini aradım, bulamadım.
20Sina tead mu teotust ja mu häbi ja mu laimu, kõik mu vastased on su ees.
21Yiyeceğime zehir kattılar,Sirke içirdiler susadığımda.
21Teotus on murdnud mu südame, ma olen haigeks jäänud; ma ootasin kaastunnet, kuid seda ei olnud, ja trööstijaid, kuid neid ma ei leidnud.
22Önlerindeki sofra tuzak olsun onlara,Yandaşları için kapan olsun!
22Vaid nad andsid mulle süüa mürkrohtu ja mu janus nad jootsid mind äädikaga.
23Gözleri kararsın, göremesinler!Bellerini hep bükük tut!
23Nende laud saagu püüniseks nende ees ja heaolu silmuseks!
24Gazabını yağdır üzerlerine,Öfkenin ateşi yapışsın yakalarına!
24Nende silmad saagu pimedaks, et nad ei näeks, ja pane nende niuded alaliselt vankuma!
25Issız kalsın konakları,Çadırlarında oturan olmasın!
25Vala välja oma meelepaha nende peale ja su vihaleek tabagu neid!
26Çünkü senin vurduğun insanlara zulmediyor,Yaraladığın insanların acısını konuşuyorlar.
26Nende telklaager saagu lagedaks; ärgu olgu nende telkides elanikke!
27Ceza yağdır başlarına,Senin tarafından aklanmasınlar!
27Sest nad jälitavad seda, keda sina oled löönud, ja jutustavad nende valust, keda sina oled haavanud.
28Yaşam kitabından silinsin adları,Doğrularla yan yana yazılmasınlar!
28Lisa neile süütegu süüteo peale, ärgu nad jõudku sinu õiglusesse!
29Bense ezilmiş ve kederliyim,Senin kurtarışın, ey Tanrı, bana bir kale olsun!
29Kustutatagu nad maha eluraamatust ja ärgu pandagu neid kirja koos õigetega!
30Tanrının adını ezgilerle öveceğim,Şükranlarımla Onu yücelteceğim.
30Aga mina olen vilets ja täis valu. Sinu abi, oh Jumal, kaitsku mind!
31RABbi bir öküzden,Boynuzlu, tırnaklı bir boğadanDaha çok hoşnut eder bu.
31Ma kiidan lauluga Jumala nime ja tänulauluga ma ülistan teda.
32Mazlumlar bunu görünce sevinsin,Ey Tanrıya yönelen sizler, yüreğiniz canlansın.
32See on Issandale meeldivam kui härg, kui härjavärss, kel on sarved ja sõrad.
33Çünkü RAB yoksulları işitir,Kendi tutsak halkını hor görmez.
33Viletsad näevad seda ja rõõmustavad; teiegi süda, kes nõuate Jumalat, peab elama.
34Ona övgüler sunun, ey yer, gök,Denizler ve onlardaki bütün canlılar!
34Sest Issand kuuleb vaeseid ega pea halvaks oma vange.
35Çünkü Tanrı Siyonu kurtaracak,Yahuda kentlerini onaracak;Halk oraya yerleşip sahibi olacak.
35Kiitku teda taevas ja maa, meri ja kõik, mis seal liigub!
36Kullarının çocukları orayı miras alacak,O'nun adını sevenler orada oturacak.
36Sest Jumal tahab päästa Siioni ja uuesti ehitada Juuda linnad, et nad asuksid sinna elama ja päriksid selle.
37Ja tema sulaste järeltulev sugu peab selle saama pärandiks, ja need, kes armastavad tema nime, asuvad sinna elama.