¹Ya RAB, sana şükretmek,Ey Yüceler Yücesi, adını ilahilerle övmek,Sabah sevgini,Gece sadakatini,On telli sazla, çenk ve lirle duyurmak ne güzel!

¹Lugu ja laul hingamispäeval.

⁴Çünkü yaptıklarınla beni sevindirdin, ya RAB,Ellerinin işi karşısında sevinç ilahileri okuyorum.

²Hea on tänada Issandat ja mängida sinu nimele, Kõigekõrgem,

⁵Yaptıkların ne büyüktür, ya RAB,Düşüncelerin ne derin!

³hommikul kuulutada sinu heldust ja öösel su ustavust,

⁶Aptal insan bilemez,Budala akıl erdiremez:

⁴kümnekeelsel pillil ja naablil, kandlel mängides.

⁷Kötüler mantar gibi bitse,Suçlular pıtrak gibi açsa bile,Bu onların sonsuza dek yok oluşu demektir.

⁵Sest sina, Issand, oled mind rõõmsaks teinud oma tegudega, ma hõiskan sinu kätetööde pärast.

⁸Ama sen sonsuza dek yücesin, ya RAB.

⁶Kui suured on sinu teod, Issand! Väga sügavad on su mõtted!

⁹Ya RAB, düşmanların kesinlikle,Evet, kesinlikle yok olacak,Suç işleyen herkes dağılacak.

⁷Sõge inimene ei tunne seda ja alp ei saa sellest aru.

¹⁰Beni yaban öküzü kadar güçlü kıldın,Taze zeytinyağını başıma döktün.

⁸Kui õelad lokkavad nagu rohi ja kõik ülekohtutegijad õitsevad, siis on see neile hävituseks igavesti.

¹¹Gözlerim düşmanlarımın bozgununu gördü,Kulaklarım bana saldıran kötülerin sonunu duydu.

⁹Aga sina, Issand, oled kõrge igavesti!

¹²Doğru insan hurma ağacı gibi serpilecek,Lübnan sediri gibi yükselecek.

¹⁰Sest vaata, su vaenlased, Issand, sest vaata, su vaenlased saavad hukka, kõik ülekohtutegijad pillutakse laiali.

¹³RABbin evinde dikilmiş,Tanrımızın avlularında serpilecek.

¹¹Aga minu sarve sa oled ülendanud nagu metshärjal, ma olen võitud värske õliga.

¹⁴Böyleleri yaşlanınca da meyve verecek,Taptaze ve yeşil kalacaklar.

¹²Mu silm vaatab alla mu vihameeste peale, mu kõrvad kuulevad rõõmuga kurjade käekäigust, kes mu vastu tõusevad.

¹⁵‹‹RAB doğrudur! Kayamdır benim!O'nda haksızlık bulunmaz!›› diye duyuracaklar.

¹³Õige lokkab nagu palmipuu, ta kasvab kõrgeks nagu seedripuu Liibanonil.

¹⁴Kes Issanda kotta on istutatud, need lokkavad meie Jumala õuedes.

¹⁵Veel vanas eas nad kannavad vilja, on tüsedad ja haljad

¹⁶kuulutama, et Issand on siiras, et minu kaljus ei ole ülekohut.