1‹‹İşte, gözlerim her şeyi gördü,Kulağım duydu, anladı.
1Se, alt sammen har mitt øie sett, mitt øre hørt og merket sig.
2Sizin bildiğinizi ben de biliyorum,Sizden aşağı kalmam.
2Det I vet, vet også jeg; jeg står ikke tilbake for eder.
3Ama ben Her Şeye Gücü Yetenle konuşmak,Davamı Tanrıyla tartışmak istiyorum.
3Men jeg vil tale til den Allmektige, og jeg har lyst til å rettferdiggjøre mig for Gud.
4Sizlerse yalan düzüyorsunuz,Hepiniz değersiz hekimlersiniz.
4Men I spinner løgn sammen, I er alle dårlige læger.
5Keşke büsbütün sussanız!Sizin için bilgelik olurdu bu.
5Gid I vilde tie stille! Det skulde bli regnet eder til visdom.
6Şimdi davamı dinleyin,Yakınmama kulak verin.
6Hør nu på min tilrettevisning og merk på refselsene fra mine leber!
7Tanrı adına haksızlık mı edeceksiniz?Onun adına yalan mı söyleyeceksiniz?
7Vil I tale urett til forsvar for Gud, og vil I til hans forsvar tale svik?
8Onun tarafını mı tutacaksınız?Tanrının davasını mı savunacaksınız?
8Vil I ta hans parti, eller vil I være sakførere for Gud?
9Sizi sorguya çekerse, iyi mi olur?İnsanları aldattığınız gibi Onu da mı aldatacaksınız?
9Vil det gå eder godt når han ransaker eder, eller vil I narre ham, som en narrer et menneske?
10Gizlice Onun tarafını tutarsanız,Kuşkusuz sizi azarlar.
10Han vil tukte eder, om I i lønndom tar parti for ham.
11Onun görkemi sizi yıldırmaz mı?Dehşeti üzerinize düşmez mi?
11Vil ikke hans høihet forferde eder, og redselen for ham falle over eder?
12Anlattıklarınız kül kadar değersizdir,Savunduklarınızsa çamurdan farksız.
12Eders tankesprog er askesprog; eders skanser* blir til skanser av ler. / {* d.e. bevisgrunner.}
13‹‹Susun, bırakın ben konuşayım,Başıma ne gelirse gelsin.
13Ti, la mig være, så jeg kan tale, så får det komme over mig hvad det vil!
14Hayatım tehlikeye girecekse girsin,Canım zora düşecekse düşsün.
14Hvorfor skulde jeg bære mitt kjøtt mellem mine tenner*? Jeg vil legge mitt liv i min hånd**. / {* søke å redde mitt liv.} / {** sette det på spill.}
15Beni öldürecek, umudum kalmadıfç,Hiç olmazsa yürüdüğüm yolun doğruluğunu yüzüne karşı savunayım. bile Ona güvenim sarsılmaz.››
15Se, han vil drepe mig - jeg venter på ham; jeg vil bare rettferdiggjøre mine veier for hans åsyn.
16Aslında bu benim kurtuluşum olacak,Çünkü tanrısız bir adam Onun karşısına çıkamaz.
16Også det skal bli mig til frelse; for ingen gudløs kommer for hans åsyn.
17Sözlerimi iyi dinleyin,Kulaklarınızdan çıkmasın söyleyeceklerim.
17Hør da nøie på mitt ord og la min forklaring trenge inn i eders ører!
18İşte davamı hazırladım,Haklı çıkacağımı biliyorum.
18Se, jeg har saken i orden; jeg vet jeg skal få rett.
19Kim suçlayacak beni?Biri varsa susar, son soluğumu veririm.
19Hvem er den som vil gå i rette med mig? Ja, da vil jeg tie og opgi ånden.
20‹‹Yalnız şu iki şeyi lütfet, Tanrım,O zaman kendimi senden gizlemeyeceğim:
20Bare to ting må du ikke gjøre mot mig, da skal jeg ikke skjule mig for ditt åsyn:
21Elini üstümden çekVe dehşetinle beni yıldırma.
21Ta din hånd bort fra mig, og la ikke dine redsler forferde mig!
22Sonra beni çağır, yanıtlayayım,Ya da bırak ben konuşayım, sen yanıtla.
22Så kall da, og jeg skal svare; eller la mig tale, og svar du mig!
23Suçlarım, günahlarım ne kadar?Bana suçumu, günahımı göster.
23Hvor mange misgjerninger og synder har jeg? La mig få vite min brøde og min synd!
24Niçin yüzünü gizliyorsun,Beni düşman gibi görüyorsun? çağrıştırıyor, bu yolla bir söz sanatı yapılmış.
24Hvorfor skjuler du ditt åsyn og holder mig for din fiende?
25Rüzgarın sürüklediği yaprağa dönmüşüm,Beni mi korkutacaksın?Kuru samanı mı kovalayacaksın?
25Vil du skremme et bortblåst blad og forfølge det tørre strå? -
26Çünkü hakkımda acı şeyler yazıyor,Gençliğimde işlediğim günahları bana miras veriyorsun.
26siden du idømmer mig så hårde lidelser og lar mig arve min ungdoms misgjerninger
27Ayaklarımı tomruğa vuruyor,Yollarımı gözetliyor,İzimi sürüyorsun.
27og setter mine føtter i stokken og vokter på alle mine veier og drar en ring om mine fotsåler,
28‹‹Oysa insan telef olmuş, çürük bir şey,Güve yemiş giysi gibidir.
28og dette gjør du mot en som tæres bort som makk-ett tre, som et klædebon møllet har ett.