1Eyüp şöyle yanıtladı:
1Da tok Job til orde og sa:
2‹‹Çaresize nasıl yardım ettin!Güçsüz pazıyı nasıl kurtardın!
2Hvor du har hjulpet den avmektige, støttet den kraftløse arm!
3Bilge olmayana ne öğütler verdin!Sağlam bilgiyi pek güzel öğrettin!
3Hvor du har gitt den uvise råd, og hvilket overmål av visdom du har lagt for dagen!
4Bu sözleri kime söyledin?Senin ağzından konuşan ruh kimin?
4Hvem har du fremført dine ord for, og hvis ånd har talt gjennem dig?
5‹‹Suların ve sularda yaşayanların altındaÖlüler titriyor.
5Dødsrikets skygger skjelver, vannenes dyp og de som bor i dem.
6Tanrının önünde ölüler diyarı çıplaktır,Yıkım diyarı örtüsüz.
6Dødsriket ligger åpent for ham og avgrunnen uten dekke.
7O boşluğun üzerine kuzey göklerini yayar,Hiçliğin üzerine dünyayı asar.
7Han breder Norden ut over det øde rum, han henger jorden på intet.
8Bulutların içine suları sarar,Bulutlar yırtılmaz onların ağırlığı altında.
8Han binder vannene sammen i sine skyer, og skyene brister ikke under dem.
9Dolunayın yüzünü örter,Üstüne bulutlarını serper.
9Han lukker for sin trone, breder sine skyer over den.
10Suların yüzeyine sınır çizerIşıkla karanlığın ayrıldığı yerde.
10En grense har han dradd i en ring over vannene, der hvor lyset grenser til mørket.
11Göklerin direkleri sarsılır,Şaşkına dönerler O azarlayınca.
11Himmelens støtter skjelver, og de forferdes for hans trusel.
12Gücüyle denizi çalkalar,Ustaca Rahavı vurur. güçlerini simgeleyen bir deniz canavarı.
12Ved sin kraft oprører han havet, og ved sin forstand knuser han Rahab.
13Gökler Onun soluğuyla açılır,Onun eli parçalar kaçan yılanı.
13Ved hans ånde blir himmelen klar; hans hånd gjennemborer den lettfarende drage.
14Bunlar yaptıklarının küçücük parçaları,O'ndan duyduğumuz hafif bir fısıltıdır.Gürleyen gücünü kim anlayabilir?››fı sözleridir.
14Se, dette er bare utkantene av hans verk; hvor svak er lyden av det ord vi hører! Men hans veldes torden - hvem forstår den?