¹‹‹Livyatanı çengelle çekebilir misin,Dilini halatla bağlayabilir misin? olarak bilinmiyor. Timsah ya da soyu tükenmiş bir hayvan olduğu sanılıyor.

¹Ingen er så djerv at han tør tirre den; hvem tør da sette sig op imot mig?

²Burnuna sazdan ip takabilir misin,Kancayla çenesini delebilir misin?

²Hvem gav mig noget først, så jeg skulde gi ham vederlag? Alt under himmelen hører mig til.

³Yalvarıp yakarır mı sana,Tatlı tatlı konuşur mu?

³Jeg vil ikke tie om dens lemmer, om dens store styrke og dens fagre bygning.

⁴Seninle antlaşma yapar mı,Onu ömür boyu köle edesin diye?

⁴Hvem har dradd dens klædning av? Hvem tør komme innenfor dens dobbelte rad av tenner?

⁵Kuşla oynar gibi onunla oynayabilir misin,Hizmetçilerin eğlensin diye ona tasma takabilir misin?

⁵Hvem har åpnet dens kjevers dør? Rundt om dens tenner er redsel.

⁶Balıkçılar onun üzerine pazarlık eder mi?Tüccarlar aralarında onu böler mi?

⁶Stolte er skjoldenes rader; hvert av dem er tillukket som med et fast segl.

⁷Derisini zıpkınlarla,Başını mızraklarla doldurabilir misin?

⁷De ligger tett innpå hverandre, og ingen luft trenger inn imellem dem.

⁸Elini üzerine koy da, çıkacak çıngarı gör,Bir daha yapmayacaksın bunu.

⁸Det ene skjold henger fast ved det andre; de griper inn i hverandre og skilles ikke at.

⁹Onu yakalamak için umutlanma,Görünüşü bile insanın ödünü patlatır.

⁹Når den nyser, stråler det frem lys, og dens øine er som morgenrødens øielokk.

¹⁰Onu uyandıracak kadar yürekli adam yoktur.Öyleyse benim karşımda kim durabilir?

¹⁰Bluss farer ut av dens gap, gnister spruter frem.

¹¹Kim benden hesap vermemi isteyebilir?Göklerin altında ne varsa bana aittir.

¹¹Fra dens nesebor kommer røk som av en gryte som koker over siv.

¹²‹‹Onun kolları, bacakları,Zorlu gücü, güzel yapısı hakkındaKonuşmadan edemeyeceğim.

¹²Dens ånde tender kull i brand, og luer går ut av dens gap.

¹³Onun giysisinin önünü kim açabilir?Kim onun iki katlı zırhını delebilir? (bkz. Septuaginta), Masoretik metin ‹‹Kim çift gem takmak için ona yaklaşabilir?››

¹³På dens hals har styrken sin bolig, og angsten springer foran den.

¹⁴Ağzının kapılarını açmaya kim yeltenebilir,Dehşet verici dişleri karşısında?

¹⁴Dens doglapper sitter fast; de er som støpt på den og rører sig ikke.

¹⁵Sımsıkı kenetlenmiştirSırtındakifö sıra sıra pullar, Masoretik metin ‹‹Gurur duyduğu››.

¹⁵Dens hjerte er fast som sten, fast som den underste kvernsten.

¹⁶Öyle yakındır ki birbirineAralarından hava bile geçmez.

¹⁶Når den hever sig, gruer helter; av redsel mister de sans og samling.

¹⁷Birbirlerine geçmişler,Yapışmış, ayrılmazlar.

¹⁷Rammes den med sverd, så biter det ikke på den, heller ikke lanse, pil eller kastespyd.

¹⁸Aksırması ışık saçar,Gözleri şafak gibi parıldar.

¹⁸Den akter jern som strå, kobber som ormstukket tre.

¹⁹Ağzından alevler fışkırır,Kıvılcımlar saçılır.

¹⁹Buens sønn* jager den ikke på flukt; slyngens stener blir som halm for den. / {* pilen.}

²⁰Kaynayan kazandan,Yanan sazdan çıkan duman gibiBurnundan duman tüter.

²⁰Stridsklubber aktes som halm, og den ler av det susende spyd.

²¹Soluğu kömürleri tutuşturur,Alev çıkar ağzından.

²¹På dens buk sitter skarpe skår, den gjør spor i dyndet som efter en treskeslede.

²²Boynu güçlüdür,Dehşet önü sıra gider.

²²Den får dypet til å koke som en gryte; den får havet til å skumme som en salvekokers kjele.

²³Etinin katmerleri birbirine yapışmış,Sertleşmiş üzerinde, kımıldamazlar.

²³Efter den lyser dens sti; dypet synes å ha sølvhår.

²⁴Göğsü taş gibi serttir,Değirmenin alt taşı gibi sert.

²⁴Det er intet på jorden som er herre over den; den er skapt til ikke å reddes.

²⁵Ayağa kalktı mı güçlüler dehşete düşer,Çıkardığı gürültüden ödleri patlar.

²⁵Alt som er høit, ser den i øiet; den er en konge over alle stolte dyr.

²⁶Üzerine gidildi mi ne kılıç işler,Ne mızrak, ne cirit, ne de kargı.

²⁷Demir saman gibi gelir ona,Tunç çürük odun gibi.

²⁸Oklar onu kaçırmaz,Anız gibi gelir ona sapan taşları.

²⁹Anız sayılır onun için topuzlar,Vınlayan palaya güler.

³⁰Keskin çömlek parçaları gibidir karnının altı,Döven gibi uzanır çamura.

³¹Derin suları kaynayan kazan gibi fokurdatır,Denizi merhem çömleği gibi karıştırır.

³²Ardında parlak bir iz bırakır,İnsan enginin saçları ağarmış sanır.

³³Yeryüzünde bir eşi daha yoktur,Korkusuz bir yaratıktır.

³⁴Kendini büyük gören her varlığı aşağılar,Gururlu her varlığın kralı odur.››