¹Güçlü olan Tanrı, RAB konuşuyor;Güneşin doğduğu yerden battığı yere kadarYeryüzünün tümüne sesleniyor.

¹En salme av Asaf. Den Allmektige, Gud Herren, taler og kaller på jorden fra solens opgang til dens nedgang.

²Güzelliğin doruğu SiyondanParıldıyor Tanrı.

²Fra Sion, skjønnhetens krone, stråler Gud frem.

³Tanrımız geliyor, sessiz kalmayacak,Önünde yanan ateş her şeyi kül ediyor,Çevresinde şiddetli bir fırtına esiyor.

³Vår Gud kommer og skal ikke tie; ild fortærer for hans åsyn, og omkring ham stormer det sterkt.

⁴Halkını yargılamak içinYere göğe sesleniyor:

⁴Han kaller på himmelen der oppe og på jorden for å dømme sitt folk:

⁵‹‹Toplayın önüme sadık kullarımı,Kurban keserek benimle antlaşma yapanları.››

⁵Samle til mig mine fromme, som har inngått pakt med mig om offer!

⁶Gökler Onun doğruluğunu duyuruyor,Çünkü yargıç Tanrının kendisidir. |iSela

⁶Og himmelen kunngjør hans rettferdighet; for Gud er den som skal dømme. Sela.

⁷‹‹Ey halkım, dinle de konuşayım,Ey İsrail, sana karşı tanıklık edeyim:Ben Tanrıyım, senin Tanrınım!

⁷Hør, mitt folk, jeg vil tale, Israel, jeg vil vidne for dig: Gud, din Gud, er jeg.

⁸Kurbanlarından ötürü seni azarlamıyorum,Yakmalık sunuların sürekli önümde.

⁸Ikke for dine offers skyld vil jeg straffe dig; dine brennoffer er alltid for mig.

⁹Ne evinden bir boğa,Ne de ağıllarından bir teke alacağım.

⁹Jeg vil ikke ta okser fra ditt hus eller bukker fra dine hegn.

¹⁰Çünkü bütün orman yaratıkları,Dağlardaki bütün hayvanlar benimdir.

¹⁰For mig hører alle dyr i skogen til, dyrene på fjellene i tusentall.

¹¹Dağlardaki bütün kuşları korurum,Kırlardaki bütün yabanıl hayvanlar benimdir.

¹¹Jeg kjenner alle fjellenes fugler, og det som rører sig på marken, står for mig.

¹²Acıksam sana söylemezdim,Çünkü bütün dünya ve içindekiler benimdir.

¹²Om jeg hungret, vilde jeg ikke si det til dig; for mig hører jorderike til og alt det som fyller det.

¹³Ben boğa eti yer miyim?Ya da keçi kanı içer miyim?

¹³Mon jeg skulde ete oksers kjøtt og drikke bukkers blod?

¹⁴Tanrıya şükran kurbanı sun,Yüceler Yücesine adadığın adakları yerine getir.

¹⁴Ofre Gud takksigelse og gi den Høieste det du har lovt,

¹⁵Sıkıntılı gününde seslen bana,Seni kurtarırım, sen de beni yüceltirsin.

¹⁵og kall på mig på nødens dag, så vil jeg utfri dig, og du skal prise mig.

¹⁶Ama Tanrı kötüye şöyle diyor:‹‹Kurallarımı ezbere okumayaYa da antlaşmamı ağzına almaya ne hakkın var?

¹⁶Men til den ugudelige sier Gud: Hvad har du med å fortelle om mine lover og føre min pakt i din munn?

¹⁷Çünkü yola getirilmekten nefret ediyor,Sözlerimi arkana atıyorsun.

¹⁷Du hater jo tukt og kaster mine ord bak dig.

¹⁸Hırsız görünce onunla dost oluyor,Zina edenlere ortak oluyorsun.

¹⁸Når du ser en tyv, er du gjerne med ham, og med horkarler gjør du felles sak.

¹⁹Ağzını kötülük için kullanıyor,Dilini yalana koşuyorsun.

¹⁹Din munn slipper du løs med ondt, og din tunge spinner sammen svik.

²⁰Oturup kardeşine karşı konuşur,Annenin oğluna kara çalarsın.

²⁰Du sitter og taler imot din bror, du baktaler din mors sønn.

²¹Sen bunları yaptın, ben sustum,Beni kendin gibi sandın.Seni azarlıyorum,Suçlarını gözünün önüne seriyorum.

²¹Dette har du gjort, og jeg har tidd; du tenkte jeg var som du; men jeg vil straffe dig og stille det frem for dine øine.

²²‹‹Dikkate alın bunu, ey Tanrıyı unutan sizler!Yoksa parçalarım sizi, kurtaran olmaz.

²²Legg merke til dette, I som glemmer Gud, forat jeg ikke skal sønderrive, og det er ingen som redder!

²³Kim şükran kurbanı sunarsa beni yüceltir;Yolunu düzeltene kurtarışımı göstereceğim.››

²³Den som ofrer takksigelse, ærer mig, og den som går den rette vei, ham vil jeg la skue Guds frelse.