1Eyüp şöyle yanıtladı:
1Zase odpovedal Job a riekol:
2‹‹Çaresize nasıl yardım ettin!Güçsüz pazıyı nasıl kurtardın!
2Čo si pomohol tomu, kto nemá sily? Jako si zachránil rameno, ktoré nemá vlády?
3Bilge olmayana ne öğütler verdin!Sağlam bilgiyi pek güzel öğrettin!
3Čo si poradil tomu, kto nemá múdrosti? A dal si hojne poznať pravú podstatu vecí!
4Bu sözleri kime söyledin?Senin ağzından konuşan ruh kimin?
4Komu si zvestoval slová? A čí dych to vyšiel z teba?
5‹‹Suların ve sularda yaşayanların altındaÖlüler titriyor.
5Duchovia mŕtvych sa svíjajú bolesťou pod vodami aj ich spoluobyvatelia.
6Tanrının önünde ölüler diyarı çıplaktır,Yıkım diyarı örtüsüz.
6Priepasť šeola je nahá pred ním, a nieto prikrytia abaddonu.
7O boşluğun üzerine kuzey göklerini yayar,Hiçliğin üzerine dünyayı asar.
7Rozťahuje sever nad prázdnom; zavesil zem na ničom.
8Bulutların içine suları sarar,Bulutlar yırtılmaz onların ağırlığı altında.
8Zaväzuje vody do svojich oblakov, a neroztrhne sa oblak pod nimi.
9Dolunayın yüzünü örter,Üstüne bulutlarını serper.
9Drží ukrytú tvár svojho trónu; rozťahuje nad ním svoj oblak;
10Suların yüzeyine sınır çizerIşıkla karanlığın ayrıldığı yerde.
10ustanovil medze na povrchu vody do kruhu až potiaľ, kde končí svetlo so tmou.
11Göklerin direkleri sarsılır,Şaşkına dönerler O azarlayınca.
11Stĺpy nebies sa trasú a trnú od jeho žehrania.
12Gücüyle denizi çalkalar,Ustaca Rahavı vurur. güçlerini simgeleyen bir deniz canavarı.
12Svojou silou búri more a svojím umom drtí Rahaba.
13Gökler Onun soluğuyla açılır,Onun eli parçalar kaçan yılanı.
13Od jeho ducha nebesia báj; jeho ruka prebodne dlhého hada.
14Bunlar yaptıklarının küçücük parçaları,O'ndan duyduğumuz hafif bir fısıltıdır.Gürleyen gücünü kim anlayabilir?››fı sözleridir.
14Hľa, to sú výbežky jeho ciest. A jaký je to ešte len šepot toho, čo sme počuli o ňom! A hromu jeho hrdinskej sily kto porozumie?!