1Böylece bu üç kişi Eyüpe yanıt vermekten vaz geçti, çünkü Eyüp kendi doğruluğundan emindi.
1Vtedy prestali tí traja mužovia odpovedať Jobovi, pretože bol spravedlivý vo svojich očiach.
2Ram ailesinden Bûzlu Barakel oğlu Elihu Eyüpe çok öfkelendi. Çünkü Eyüp kendini Tanrıdan haklı görüyordu.
2Ale tu sa rozpálil hnev Elíhuva, syna Barachéla, Buzitu, z čeľade Rám-ov, na Joba sa rozpálil jeho hnev, pretože ospravedlňoval svoju dušu skôr než Boha.
3Elihu Eyüpün üç arkadaşına da öfkelendi, çünkü Eyüpü suçlamalarına karşın sağlam bir yanıt bulamamışlardı.
3I na jeho troch priateľov sa rozpálil jeho hnev, pretože nenašli odpovedi a odsudzovali Joba.
4Elihu Eyüple konuşmak için sırasını beklemişti, çünkü ötekiler yaşça kendisinden büyüktü.
4A Elíhu čakal na Joba i na jeho priateľov slovami, pretože boli starší vekom než on.
5Bu üç kişinin başka bir şey söyleyemeyeceğini görünce öfkesi alevlendi. ‹‹Tanrıyı››.
5A vidiac Elíhu, že niet odpovedi v ústach tých troch mužov, rozpálil sa jeho hnev.
6Bûzlu Barakel oğlu Elihu şöyle konuştu: ‹‹Ben yaşça küçüğüm, sizse yaşlısınız.Bu yüzden çekindim, bildiğimi söylemekten korktum.
6A tak odpovedal Elíhu, syn Barachéla, Buzitu, a riekol: Ja som mladý vekom, a vy ste starci, preto som sa ostýchal a bál som sa vysloviť s vami to, čo viem,
7‹Çok gün görenler konuşsun› dedim,‹Çok yıl yaşayanlar bilgeliği öğretsin.›
7a povedal som: Nech hovorí vek a množstvo rokov, tí nech dajú znať múdrosť.
8Oysa insana ruh,Her Şeye Gücü Yetenin soluğu akıl verir.
8Ale vidím, že je ona Duch Boží v smrteľnom človekovi, a dych Všemohúceho je to, ktorý robí ľudí rozumnými.
9Akıl yaşta değil baştadır.Adaleti anlamak yaşa bakmaz.
9Nie sú vždy veľkí múdri, ani starci nerozumejú vždycky súdu.
10‹‹Bu yüzden, ‹Beni dinleyin› diyorum,Ben de bildiğimi söyleyeyim.
10Preto hovorím: Nože počuj mňa, nech i ja poviem, čo viem!
11Siz konuşurken ben bekledim,Siz ne diyeceğinizi araştırırkenDüşüncelerinizi dinledim.
11Hľa, čakal som na vaše slová; počúval som až na vašu umnosť, dokiaľ nevyzkúmate slov.
12Bütün dikkatimi size çevirdim.Ama hiçbiriniz Eyüpün haksızlığını kanıtlayamadı,Onun söylediklerine karşılık veremedi.
12A bedlivo som vás pozoroval, a hľa, nie je toho, kto by pokarhal Joba, kto by z vás odpovedal na jeho reči.
13‹Biz bilgeliğe eriştik,Bırakın Tanrı onu haksız çıkarsın, insan değil› demeyin.
13Aby ste nepovedali: Našli sme múdrosť: Silný Bôh ho bude stíhať, nie človek!
14Ama Eyüpün sözlerinin hedefi ben değildim,Bu yüzden onu sizin sözlerinizle yanıtlamayacağım.
14Ale Job neobrátil proti mne reči, ale ani mu neodpoviem vašimi slovami.
15‹‹Onlar yıldı, yanıt veremiyorlar artık,Söyleyecek şeyleri kalmadı.
15Zľakli sa; neodpovedajú viacej; pošly im slová.
16Onlar konuşmuyor diye ben beklemeli miyim,Duruyor, yanıt vermiyorlar diye?
16A či budem azda čakať, keď nehovoria, keď stoja, neodpovedajú viacej?
17Benim de söyleyecek sözüm var,Ben de bildiğimi söyleyeceğim.
17Odpoviem i ja svoj diel; poviem i ja to, čo viem.
18Çünkü içim dolu,İçimdeki ruh beni zorluyor.
18Lebo som plný slov; soviera ma duch môjho lona.
19İçim açılmamış şarap gibi,Yeni şarap tulumları gibi patlamak üzere.
19Hľa, moja hruď je ako víno, ktoré nemá prieduchu, jako nové kožice, ide sa rozpuknúť.
20Konuşup rahatlamalıyım,Ağzımı açıp yanıtlamalıyım.
20Budem hovoriť, a uvoľní sa mi; otvorím svoje rty a budem odpovedať.
21Kimseye ayrıcalık göstermeyecek,Kimseye yaltaklanmayacağım.
21Nebudem hľadieť na ničiu osobu ani nebudem pochlebovať človekovi.
22Çünkü yaltaklanmayı bilsem,Yaratıcım beni hemen yok ederdi.
22Lebo neviem pochlebovať. Rýchle by ma vychvátil ten, ktorý ma učinil!