1Babil ırmakları kıyısında oturupSiyonu andıkça ağladık;
1Pri riekach Babylona, tam sme sedávali i plakali, keď sme sa rozpomínali na Sion.
2Çevredeki kavaklaraLirlerimizi astık.
2Na vŕby v ňom, v Babylone, sme boli povešali svoje harfy,
3Çünkü orada bizi tutsak edenler bizden ezgiler,Bize zulmedenler bizden şenlik istiyor,‹‹Siyon ezgilerinden birini okuyun bize!›› diyorlardı.
3lebo tam žiadali od nás tí, ktorí nás boli zajali, slová piesne, a tí, ktorí nás trápili, radosť, keď vraveli: Zaspievajte nám niektorú pieseň sionskú!
4Nasıl okuyabiliriz RABbin ezgisiniEl toprağında?
4No, jako by sme mohli spievať pieseň Hospodinovu v zemi cudzinca?!
5Ey Yeruşalim, seni unutursam,Sağ elim kurusun.
5Ak by som ťa zabudol, ó, Jeruzaleme, nech zabudne i moja pravica. -
6Seni anmaz,Yeruşalimi en büyük sevincimden üstün tutmazsam,Dilim damağıma yapışsın!
6Nech sa prilepí môj jazyk na moje ďasno, ak by som sa nerozpomínal na teba, ak nebude Jeruzalem vrcholom mojej radosti.
7Yeruşalimin düştüğü gün,‹‹Yıkın onu, yıkın temellerine kadar!››Diyen Edomluların tavrını anımsa, ya RAB.
7Pamätaj, Hospodine, synom Edoma na deň Jeruzalema, ktorí hovorili: Rozborte, rozborte v ňom všetko až do základu!
8Ey sen, yıkılası Babil kızı,Bize yaptıklarınıSana ödetecek olana ne mutlu!
8Dcéro Babylona, ty, ktorá máš byť spustošená! Blahoslavený ten, kto ti odplatí to, čo si nám urobila zlého!
9Ne mutlu senin yavrularını tutupKayalarda parçalayacak insana!
9Blahoslavený ten, kto pochytí a rozrazí tvoje deti o skalu.