1Nedir uluslar arasındaki bu kargaşa,Neden boş düzenler kurar bu halklar?
1Prečo sa búria národy, a ľudia myslia márne veci?
2Dünyanın kralları saf bağlıyor,Hükümdarlar birleşiyorRABbe ve meshettiği krala karşı.
2Kráľovia zeme sa postavujú, a kniežatá sa spolu radia proti Hospodinovi a proti jeho pomazanému a hovoria:
3‹‹Koparalım onların kayışlarını›› diyorlar,‹‹Atalım üzerimizden bağlarını.››
3Roztrhajme ich sväzky a zahoďme od seba ich povrazy.
4Göklerde oturan Rab gülüyor,Onlarla eğleniyor.
4Ale ten, ktorý prebýva v nebesiach, smeje sa; Pán sa im vysmieva.
5Sonra öfkeyle uyarıyor onları,Gazabıyla dehşete düşürüyor
5Vtedy bude hovoriť s nimi vo svojom hneve a svojou prchlivosťou ich predesí a povie:
6Ve, ‹‹Ben kralımıKutsal dağım Siyona oturttum›› diyor.
6Ale ja som ustanovil svojho kráľa nad Sionom, vrchom svojej svätosti.
7RABbin bildirisini ilan edeceğim:Bana, ‹‹Sen benim oğlumsun›› dedi,‹‹Bugün ben sana baba oldum.
7Rozprávať budem o ustanovení zákona. Hospodin mi povedal: Ty si môj syn; ja som ťa dnes splodil.
8Dile benden, miras olarak sana ulusları,Mülk olarak yeryüzünün dört bucağını vereyim.
8Požiadaj odo mňa, a dám ti národy, tvoje dedičstvo, tvoje državie, končiny zeme.
9Demir çomakla kıracaksın onları,Çömlek gibi parçalayacaksın.›› ‹‹Güdeceksin››.
9Roztlčieš ich železným prútom; roztrieskaš ich ako nádobu hrnčiara.
10Ey krallar, akıllı olun!Ey dünya önderleri, ders alın!
10A tak teraz buďte rozumní, kráľovia; učte sa, sudcovia zeme!
11RABbe korkuyla hizmet edin,Titreyerek sevinin.
11Slúžte Hospodinovi v bázni a veseľte sa s trasením.
12Oğulu öpün ki öfkelenmesin,Yoksa izlediğiniz yolda mahvolursunuz.Çünkü öfkesi bir anda alevleniverir.Ne mutlu O'na sığınanlara!
12Ľúbajte syna, aby sa nerozhneval, a pohynuli by ste na ceste, lebo sa skoro zapáli jeho hnev. Blahoslavení sú všetci, ktorí sa utiekajú k nemu.