¹Now on the first day of the week, Mary Magdalene went early, while it was still dark, to the tomb, and saw the stone taken away from the tomb.

¹بامداد روز اول هفته وقتی هنوز تاریکی بود. مریم مَجدَلیّه بر سر قبر آمد و دید که سنگ از پیش قبر برداشته شده است.

²Therefore she ran and came to Simon Peter, and to the other disciple whom Jesus loved, and said to them, “They have taken away the Lord out of the tomb, and we don’t know where they have laid him!”

²او دوان دوان پیش شمعون پِترُس و آن شاگردی که عیسی او را دوست می داشت رفت و به آن ها گفت: «خداوند را از قبر برده اند و نمی دانیم او را کجا گذاشته اند.»

³Therefore Peter and the other disciple went out, and they went toward the tomb.

³پس پِترُس و آن شاگرد دیگر به راه افتادند و بطرف قبر رفتند.

⁴They both ran together. The other disciple outran Peter, and came to the tomb first.

⁴هردو با هم می دویدند، ولی آن شاگرد دیگر از پِترُس پیش شد و اول به سر قبر رسید.

⁵Stooping and looking in, he saw the linen cloths lying, yet he didn’t enter in.

⁵او خم شد و به داخل قبر نگاه کرده کفن را دید که در آنجا قرار داشت. ولی به داخل قبر نرفت.

⁶Then Simon Peter came, following him, and entered into the tomb. He saw the linen cloths lying,

⁶بعد شمعون پِترُس هم رسید و به داخل قبر رفت. او هم کفن را دید که در آنجا قرار داشت

⁷and the cloth that had been on his head, not lying with the linen cloths, but rolled up in a place by itself.

⁷و آن دستمالی که روی سر او بود در کنار کفن نبود بلکه پیچیده شده و دور از آن در گوشه ای گذاشته شده بود.

⁸So then the other disciple who came first to the tomb also entered in, and he saw and believed.

⁸بعد، آن شاگردی هم که ابتدا به قبر رسید به داخل رفت، آنرا دید و ایمان آورد،

⁹For as yet they didn’t know the Scripture, that he must rise from the dead.

⁹زیرا تا آن وقت آن ها کلام خدا را نفهمیده بودند که او باید بعد از مرگ دوباره زنده شود.

¹⁰So the disciples went away again to their own homes.

¹⁰پس آن دو شاگرد به منزل خود برگشتند.

¹¹But Mary was standing outside at the tomb weeping. So, as she wept, she stooped and looked into the tomb,

¹¹اما مریم در خارج قبر ایستاده بود و گریه می کرد. همانطور که او اشک می ریخت خم شد و به داخل قبر نگاه کرد

¹²and she saw two angels in white sitting, one at the head, and one at the feet, where the body of Jesus had lain.

¹²و دو فرشتۀ سفید پوش را دید که، در جائی که بدن عیسی را گذاشته بودند، یکی نزدیک سر و دیگری نزدیک پا نشسته بودند.

¹³They told her, “Woman, why are you weeping?” She said to them, “Because they have taken away my Lord, and I don’t know where they have laid him.”

¹³آن ها به او گفتند: «ای زن، چرا گریه می کنی؟» او جواب داد: «خداوند مرا برده اند و نمی دانم او را کجا گذاشته اند.»

¹⁴When she had said this, she turned around and saw Jesus standing, and didn’t know that it was Jesus.

¹⁴وقتی این را گفت به عقب برگشت و عیسی را دید که در آنجا ایستاده است ولی او را نشناخت.

¹⁵Jesus said to her, “Woman, why are you weeping? Who are you looking for?” She, supposing him to be the gardener, said to him, “Sir, if you have carried him away, tell me where you have laid him, and I will take him away.”

¹⁵عیسی به او گفت: «ای زن، چرا گریه می کنی؟ به دنبال چه کسی می گردی؟» مریم به گمان اینکه او باغبان است به او گفت: «ای آقا، اگر تو او را برده ای به من بگو او را کجا گذاشته ای تا من او را ببرم.»

¹⁶Jesus said to her, “Mary.” She turned and said to him, “Rabboni Rabboni is a transliteration of the Hebrew word for “great teacher.” !” which is to say, “Teacher or, Master !”

¹⁶عیسی گفت: «ای مریم.» مریم برگشت و گفت: «ربونی» (یعنی ای استاد).

¹⁷Jesus said to her, “Don’t hold me, for I haven’t yet ascended to my Father; but go to my brothers, and tell them, ‘I am ascending to my Father and your Father, to my God and your God.’”

¹⁷عیسی به او گفت: «به من دست نزن زیرا هنوز به نزد پدر بالا نرفته ام اما پیش برادران من برو و به آنها بگو که اکنون پیش پدر خود و پدر شما و خدای خود و خدای شما بالا می روم.»

¹⁸Mary Magdalene came and told the disciples that she had seen the Lord, and that he had said these things to her.

¹⁸مریم مَجدَلیّه پیش شاگردان رفت و به آن ها گفت: «من خداوند را دیده ام.» و سپس پیغام او را به آنها رسانید.

¹⁹When therefore it was evening, on that day, the first day of the week, and when the doors were locked where the disciples were assembled, for fear of the Jews, Jesus came and stood in the midst, and said to them, “Peace be to you.”

¹⁹در غروب روز یکشنبه وقتی شاگردان از ترس یهودیان در پشت درهای بسته به دور هم جمع شده بودند عیسی آمده در میان آنها ایستاد و گفت: «سلام بر شما باد.»

²⁰When he had said this, he showed them his hands and his side. The disciples therefore were glad when they saw the Lord.

²⁰و بعد دست ها و پهلوی خود را به آنها نشان داد. وقتی شاگردان، خداوند را دیدند بسیار شاد شدند.

²¹Jesus therefore said to them again, “Peace be to you. As the Father has sent me, even so I send you.”

²¹عیسی باز هم گفت: «سلام بر شما باد! همان طور که پدر مرا فرستاد من نیز شما را می فرستم.»

²²When he had said this, he breathed on them, and said to them, “Receive the Holy Spirit!

²²بعد از گفتن این سخن، عیسی بر آنها دمید و گفت: «روح القدس را بیابید،

²³ If you forgive anyone’s sins, they have been forgiven them. If you retain anyone’s sins, they have been retained.”

²³گناهان کسانی را که ببخشید بخشیده می شود و آنانی را که نبخشید، بخشیده نخواهد شد.»

²⁴But Thomas, one of the twelve, called Didymus, wasn’t with them when Jesus came.

²⁴یکی از دوازده شاگرد یعنی توما که به معنی دوگانگی است موقعی که عیسی آمد با آن ها نبود.

²⁵The other disciples therefore said to him, “We have seen the Lord!” But he said to them, “Unless I see in his hands the print of the nails, and put my hand into his side, I will not believe.”

²⁵پس وقتی که دیگر شاگردان به او گفتند: «ما خداوند را دیده ایم»، او گفت: «من تا جای میخ ها را در دستش نبینم و تا انگشت خود را در جای میخ ها و دستم را در پهلویش نگذارم باور نخواهم کرد.»

²⁶After eight days again his disciples were inside, and Thomas was with them. Jesus came, the doors being locked, and stood in the midst, and said, “Peace be to you.”

²⁶بعد از هشت روز، وقتی شاگردان بار دیگر با هم بودند و توما هم با آنها بود، با وجود اینکه درها بسته بود، عیسی به درون آمد و در میان آنها ایستاد و گفت: «سلام بر شما باد.»

²⁷Then he said to Thomas, “Reach here your finger, and see my hands. Reach here your hand, and put it into my side. Don’t be unbelieving, but believing.”

²⁷و بعد به توما گفت: «انگشت خود را به اینجا بیاور، دست های مرا ببین، دست خود را بر پهلوی من بگذار و دیگر بی ایمان نباش بلکه ایمان داشته باش.»

²⁸Thomas answered him, “My Lord and my God!”

²⁸توما گفت: «ای خداوند من و ای خدای من.»

²⁹Jesus said to him, “Because you have seen me, TR adds “ Thomas,” you have believed. Blessed are those who have not seen, and have believed.”

²⁹عیسی گفت: «آیا تو به خاطر اینکه مرا دیده ای ایمان آوردی؟ خوشا به حال کسانی که مرا ندیده اند و ایمان می آورند.»

³⁰Therefore Jesus did many other signs in the presence of his disciples, which are not written in this book;

³⁰عیسی معجزات بسیار دیگری در حضور شاگردان خود انجام داد که در این کتاب نوشته نشد.ولی اینقدر نوشته شد تا شما ایمان بیاورید که عیسی، مسیح و پسر خداست و تا ایمان آورده بوسیلۀ نام او صاحب زندگی ابدی شوید.

³¹but these are written, that you may believe that Jesus is the Christ, the Son of God, and that believing you may have life in his name.

³¹ولی اینقدر نوشته شد تا شما ایمان بیاورید که عیسی، مسیح و پسر خداست و تا ایمان آورده بوسیلۀ نام او صاحب زندگی ابدی شوید.