¹“My spirit is consumed. My days are extinct, And the grave is ready for me.

¹Mijn geest is verdorven, mijn dagen worden uitgeblust, de graven zijn voor mij.

²Surely there are mockers with me. My eye dwells on their provocation.

²Zijn niet bespotters bij mij, en overnacht niet mijn oog in hunlieder verbittering?

³“Now give a pledge, be collateral for me with yourself. Who is there who will strike hands with me?

³Zet toch bij, stel mij een borg bij U; wie zal hij zijn? Dat in mijn hand geklapt worde.

⁴For you have hidden their heart from understanding, Therefore you shall not exalt them.

⁴Want hun hart hebt Gij van kloek verstand verborgen; daarom zult Gij hen niet verhogen.

⁵He who denounces his friends for a prey, Even the eyes of his children shall fail.

⁵Die met vleiing den vrienden wat aanzegt, ook zijner kinderen ogen zullen versmachten.

⁶“But he has made me a byword of the people. They spit in my face.

⁶Doch Hij heeft mij tot een spreekwoord der volken gesteld; zodat ik een trommelslag ben voor ieders aangezicht.

⁷My eye also is dim by reason of sorrow. All my members are as a shadow.

⁷Daarom is mijn oog door verdriet verdonkerd, en al mijn ledematen zijn gelijk een schaduw.

⁸Upright men shall be astonished at this. The innocent shall stir up himself against the godless.

⁸De oprechten zullen hierover verbaasd zijn, en de onschuldige zal zich tegen den huichelaar opmaken;

⁹Yet shall the righteous hold on his way. He who has clean hands shall grow stronger and stronger.

⁹En de rechtvaardige zal zijn weg vasthouden, en die rein van handen is, zal in sterkte toenemen.

¹⁰But as for you all, come on now again; I shall not find a wise man among you.

¹⁰Maar toch gij allen, keert weder, en komt nu; want ik vind onder u geen wijze.

¹¹My days are past, my plans are broken off, as are the thoughts of my heart.

¹¹Mijn dagen zijn voorbijgegaan; uitgerukt zijn mijn gedachten, de bezittingen mijns harten.

¹²They change the night into day, saying ‘The light is near’ in the presence of darkness.

¹²Den nacht verstellen zij in den dag; het licht is nabij den ondergang vanwege de duisternis.

¹³If I look for Sheol Sheol is the place of the dead. as my house, if I have spread my couch in the darkness,

¹³Zo ik wacht, het graf zal mijn huis wezen; in de duisternis zal ik mijn bed spreiden.

¹⁴If I have said to corruption, ‘You are my father;’ to the worm, ‘My mother,’ and ‘my sister;’

¹⁴Tot de groeve roep ik: Gij zijt mijn vader! Tot het gewormte: Mijn moeder, en mijn zuster!

¹⁵where then is my hope? as for my hope, who shall see it?

¹⁵Waar zou dan nu mijn verwachting wezen? Ja, mijn verwachting, wie zal ze aanschouwen?

¹⁶Shall it go down with me to the gates of Sheol Sheol is the place of the dead. , or descend together into the dust?”

¹⁶Zij zullen ondervaren met de handbomen des grafs, als er rust te zamen in het stof wezen zal.