¹Then Job answered,

¹Maar Job antwoordde en zeide:

²“Listen diligently to my speech. Let this be your consolation.

²Hoort aandachtelijk mijn rede, en laat dit zijn uw vertroostingen.

³Allow me, and I also will speak; After I have spoken, mock on.

³Verdraagt mij, en ik zal spreken; en nadat ik gesproken zal hebben, spot dan.

⁴As for me, is my complaint to man? Why shouldn’t I be impatient?

⁴Is (mij aangaande) mijn klacht tot den mens? Doch of het zo ware, waarom zou mijn geest niet verdrietig zijn?

⁵Look at me, and be astonished. Lay your hand on your mouth.

⁵Ziet mij aan, en wordt verbaasd, en legt de hand op den mond.

⁶When I remember, I am troubled. Horror takes hold of my flesh.

⁶Ja, wanneer ik daaraan gedenk, zo word ik beroerd, en mijn vlees heeft een gruwen gevat.

⁷“Why do the wicked live, become old, yes, and grow mighty in power?

⁷Waarom leven de goddelozen, worden oud, ja, worden geweldig in vermogen?

⁸Their child is established with them in their sight, their offspring before their eyes.

⁸Hun zaad is bestendig met hen voor hun aangezicht, en hun spruiten zijn voor hun ogen.

⁹Their houses are safe from fear, neither is the rod of God upon them.

⁹Hun huizen hebben vrede zonder vreze, en de roede Gods is op hen niet.

¹⁰Their bulls breed without fail. Their cows calve, and don’t miscarry.

¹⁰Zijn stier bespringt, en mist niet; zijn koe kalft, en misdraagt niet.

¹¹They send forth their little ones like a flock. Their children dance.

¹¹Hun jonge kinderen zenden zij uit als een kudde, en hun kinderen huppelen.

¹²They sing to the tambourine and harp, and rejoice at the sound of the pipe.

¹²Zij heffen op met de trommel en de harp, en zij verblijden zich op het geluid des orgels.

¹³They spend their days in prosperity. In an instant they go down to Sheol Sheol is the place of the dead. .

¹³In het goede verslijten zij hun dagen; en in een ogenblik dalen zij in het graf.

¹⁴They tell God, ‘Depart from us, for we don’t want to know about your ways.

¹⁴Nochtans zeggen zij tot God: Wijk van ons, want aan de kennis Uwer wegen hebben wij geen lust.

¹⁵What is the Almighty, that we should serve him? What profit should we have, if we pray to him?’

¹⁵Wat is de Almachtige, dat wij Hem zouden dienen? En wat baat zullen wij hebben, dat wij Hem aanlopen zouden?

¹⁶Behold, their prosperity is not in their hand. The counsel of the wicked is far from me.

¹⁶Doch ziet, hun goed is niet in hun hand; de raad der goddelozen is verre van mij.

¹⁷“How often is it that the lamp of the wicked is put out, that their calamity comes on them, that God distributes sorrows in his anger?

¹⁷Hoe dikwijls geschiedt het, dat de lamp der goddelozen uitgeblust wordt, en hun verderf hun overkomt; dat God hun smarten uitdeelt in Zijn toorn!

¹⁸How often is it that they are as stubble before the wind, as chaff that the storm carries away?

¹⁸Dat zij gelijk stro worden voor den wind, en gelijk kaf, dat de wervelwind wegsteelt;

¹⁹You say, ‘God lays up his iniquity for his children.’ Let him recompense it to himself, that he may know it.

¹⁹Dat God Zijn geweld weglegt, voor Zijn kinderen, hem vergeldt, dat hij het gewaar wordt;

²⁰Let his own eyes see his destruction. Let him drink of the wrath of the Almighty.

²⁰Dat zijn ogen zijn ondergang zien, en hij drinkt van de grimmigheid des Almachtigen!

²¹For what does he care for his house after him, when the number of his months is cut off?

²¹Want wat lust zou hij na zich aan zijn huis hebben, als het getal zijner maanden afgesneden is?

²²“Shall any teach God knowledge, since he judges those who are high?

²²Zal men God wetenschap leren, daar Hij de hogen richt?

²³One dies in his full strength, being wholly at ease and quiet.

²³Deze sterft in de kracht zijner volkomenheid, daar hij gans stil en gerust was;

²⁴His pails are full of milk. The marrow of his bones is moistened.

²⁴Zijn melkvaten waren vol melk, en het merg zijner benen was bevochtigd.

²⁵Another dies in bitterness of soul, and never tastes of good.

²⁵De ander daarentegen sterft met een bittere ziel, en hij heeft van het goede niet gegeten.

²⁶They lie down alike in the dust. The worm covers them.

²⁶Zij liggen te zamen neder in het stof, en het gewormte overdekt ze.

²⁷“Behold, I know your thoughts, the devices with which you would wrong me.

²⁷Ziet, ik weet ulieder gedachten, en de boze verdichtselen, waarmede gij tegen mij geweld doet.

²⁸For you say, ‘Where is the house of the prince? Where is the tent in which the wicked lived?’

²⁸Want gij zult zeggen: Waar is het huis van den prins, en waar is de tent van de woningen der goddelozen?

²⁹Haven’t you asked wayfaring men? Don’t you know their evidences,

²⁹Hebt gijlieden niet gevraagd de voorbijgaanden op den weg, en kent gij hun tekenen niet?

³⁰that the evil man is reserved to the day of calamity, That they are led forth to the day of wrath?

³⁰Dat de boze onttrokken wordt ten dage des verderfs; dat zij ten dage der verbolgenheden ontvoerd worden.

³¹Who shall declare his way to his face? Who shall repay him what he has done?

³¹Wie zal hem in het aangezicht zijn weg vertonen? Als hij wat doet, wie zal hem vergelden?

³²Yet he will be borne to the grave. Men shall keep watch over the tomb.

³²Eindelijk wordt hij naar de graven gebracht, en is gedurig in den aardhoop.

³³The clods of the valley shall be sweet to him. All men shall draw after him, as there were innumerable before him.

³³De kluiten des dals zijn hem zoet, en hij trekt na zich alle mensen; en dergenen, die voor hem geweest zijn, is geen getal.

³⁴So how can you comfort me with nonsense, because in your answers there remains only falsehood?”

³⁴Hoe vertroost gij mij dan met ijdelheid, dewijl in uw antwoorden overtreding overig is?