¹“Do you know the time when the mountain goats give birth? Do you watch when the doe bears fawns?

¹Zult gij voor den ouden leeuw roof jagen, of de graagheid der jonge leeuwen vervullen?

²Can you number the months that they fulfill? Or do you know the time when they give birth?

²Als zij nederbukken in de holen, en in den kuil zitten, ter loering?

³They bow themselves, they bring forth their young, they end their labor pains.

³Wie bereidt de raaf haar kost, als haar jongen tot God schreeuwen, als zij dwalen, omdat er geen eten is?

⁴Their young ones become strong. They grow up in the open field. They go forth, and don’t return again.

⁴Weet gij den tijd van het baren der steengeiten? Hebt gij waargenomen den arbeid der hinden?

⁵“Who has set the wild donkey free? Or who has loosened the bonds of the swift donkey,

⁵Zult gij de maanden tellen, die zij vervullen, en weet gij den tijd van haar baren?

⁶Whose home I have made the wilderness, and the salt land his dwelling place?

⁶Als zij zich krommen, haar jongen met versplijting voortbrengen, haar smarten uitwerpen?

⁷He scorns the tumult of the city, neither does he hear the shouting of the driver.

⁷Haar jongen worden kloek, worden groot door het koren; zij gaan uit, en keren niet weder tot dezelve.

⁸The range of the mountains is his pasture, He searches after every green thing.

⁸Wie heeft den woudezel vrij henengezonden, en wie heeft de banden des wilden ezels gelost?

⁹“Will the wild ox be content to serve you? Or will he stay by your feeding trough?

⁹Dien Ik de wildernis tot zijn huis besteld heb, en het ziltige tot zijn woningen.

¹⁰Can you hold the wild ox in the furrow with his harness? Or will he till the valleys after you?

¹⁰Hij belacht het gewoel der stad; het menigerlei getier des drijvers hoort hij niet.

¹¹Will you trust him, because his strength is great? Or will you leave to him your labor?

¹¹Dat hij uitspeurt op de bergen, is zijn weide; en hij zoekt allerlei groensel na.

¹²Will you confide in him, that he will bring home your seed, and gather the grain of your threshing floor?

¹²Zal de eenhoorn u willen dienen? Zal hij vernachten aan uw kribbe?

¹³“The wings of the ostrich wave proudly; but are they the feathers and plumage of love?

¹³Zult gij den eenhoorn met zijn touw aan de voren binden? Zal hij de laagten achter u eggen?

¹⁴For she leaves her eggs on the earth, warms them in the dust,

¹⁴Zult gij op hem vertrouwen, omdat zijn kracht groot is, en zult gij uw arbeid op hem laten?

¹⁵and forgets that the foot may crush them, or that the wild animal may trample them.

¹⁵Zult gij hem geloven, dat hij uw zaad zal wederbrengen, en vergaderen tot uw dorsvloer?

¹⁶She deals harshly with her young ones, as if they were not hers. Though her labor is in vain, she is without fear,

¹⁶Zijn an u de verheugelijke vleugelen der pauwen? Of de vederen des ooievaars, en des struisvogels?

¹⁷because God has deprived her of wisdom, neither has he imparted to her understanding.

¹⁷Dat zij haar eieren in de aarde laat, en in het stof die verwarmt.

¹⁸When she lifts up herself on high, she scorns the horse and his rider.

¹⁸En vergeet, dat de voet die drukken kan, en de dieren des velds die vertrappen kunnen?

¹⁹“Have you given the horse might? Have you clothed his neck with a quivering mane?

¹⁹Zij verhardt zich tegen haar jongen, alsof zij de hare niet waren; haar arbeid is te vergeefs, omdat zij zonder vreze is.

²⁰Have you made him to leap as a locust? The glory of his snorting is awesome.

²⁰Want God heeft haar van wijsheid ontbloot, en heeft haar des verstands niet medegedeeld.

²¹He paws in the valley, and rejoices in his strength. He goes out to meet the armed men.

²¹Als het tijd is, verheft zij zich in de hoogte; zij belacht het paard en zijn rijder.

²²He mocks at fear, and is not dismayed, neither does he turn back from the sword.

²²Zult gij het paard sterkte geven? Kunt gij zijn hals met donder bekleden?

²³The quiver rattles against him, the flashing spear and the javelin.

²³Zult gij het beroeren als een sprinkhaan? De pracht van zijn gesnuif is een verschrikking.

²⁴He eats up the ground with fierceness and rage, neither does he stand still at the sound of the trumpet.

²⁴Het graaft in den grond, en het is vrolijk in zijn kracht; en trekt uit, den geharnaste tegemoet.

²⁵As often as the trumpet sounds he snorts, ‘Aha!’ He smells the battle afar off, the thunder of the captains, and the shouting.

²⁵Het belacht de vreze, en wordt niet ontsteld, en keert niet wederom vanwege het zwaard.

²⁶“Is it by your wisdom that the hawk soars, and stretches her wings toward the south?

²⁶Tegen hem ratelt de pijlkoker, het vlammig ijzer des spies en der lans.

²⁷Is it at your command that the eagle mounts up, and makes his nest on high?

²⁷Met schudding en beroering slokt het de aarde op, en gelooft niet, dat het is het geluid der bazuin.

²⁸On the cliff he dwells, and makes his home, on the point of the cliff, and the stronghold.

²⁸In het volle geklank der bazuin, zegt het: Heah! en ruikt den krijg van verre, den donder der vorsten en het gejuich.

²⁹From there he spies out the prey. His eyes see it afar off.

²⁹Vliegt de sperwer door uw verstand, en breidt hij zijn vleugelen uit naar het zuiden?

³⁰His young ones also suck up blood. Where the slain are, there he is.”

³⁰Is het naar uw bevel, dat de arend zich omhoog verheft, en dat hij zijn nest in de hoogte maakt? [ (Job 39:31) Hij woont en vernacht in de steenrots, op de scherpte der steenrots en der vaste plaats. ] [ (Job 39:32) Van daar speurt hij de spijze op; zijn ogen zien van verre af. ] [ (Job 39:33) Ook zuipen zijn jongen bloed; en waar verslagenen zijn, daar is hij. ] [ (Job 39:34) En de HEERE antwoordde Job, en zeide: ] [ (Job 39:35) Is het twisten met den Almachtige onderrichten? Wie God bestraft, die antwoorde daarop. ] [ (Job 39:36) Toen antwoordde Job den HEERE, en zeide: ] [ (Job 39:37) Zie, ik ben te gering; wat zou ik U antwoorden? Ik leg mijn hand op mijn mond. ] [ (Job 39:38) Eenmaal heb ik gesproken, maar zal niet antwoorden; of tweemaal, maar zal niet voortvaren. ]