¹After this Job opened his mouth, and cursed the day of his birth.

¹Poste Ijob malfermis sian busxon, kaj malbenis sian tagon.

²Job answered:

²Kaj Ijob ekparolis, kaj diris:

³“Let the day perish in which I was born, the night which said, ‘There is a boy conceived.’

³Pereu la tago, en kiu mi naskigxis, Kaj la nokto, kiu diris:Embriigxis homo.

⁴Let that day be darkness. Don’t let God from above seek for it, neither let the light shine on it.

⁴Tiu tago estu malluma; Dio de supre ne rigardu gxin, Neniu lumo ekbrilu super gxi.

⁵Let darkness and the shadow of death claim it for their own. Let a cloud dwell on it. Let all that makes black the day terrify it.

⁵Mallumo kaj tomba ombro ekposedu gxin; Nubo gxin kovru; Eklipsoj de tago faru gxin terura.

⁶As for that night, let thick darkness seize on it. Let it not rejoice among the days of the year. Let it not come into the number of the months.

⁶Tiun nokton prenu mallumego; GXi ne alkalkuligxu al la tagoj de la jaro, GXi ne eniru en la kalkulon de la monatoj.

⁷Behold, let that night be barren. Let no joyful voice come therein.

⁷Ho, tiu nokto estu soleca; Neniu gxojkrio auxdigxu en gxi.

⁸Let them curse it who curse the day, who are ready to rouse up leviathan.

⁸Malbenu gxin la malbenantoj de la tago, Tiuj, kiuj estas pretaj eksciti levjatanon.

⁹Let the stars of its twilight be dark. Let it look for light, but have none, neither let it see the eyelids of the morning,

⁹Mallumigxu la steloj de gxia krepusko; GXi atendu lumon, kaj cxi tiu ne aperu; Kaj la palpebrojn de matenrugxo gxi ne ekvidu;

¹⁰because it didn’t shut up the doors of my mother’s womb, nor did it hide trouble from my eyes.

¹⁰Pro tio, ke gxi ne fermis la pordon de la utero de mia patrino Kaj ne kasxis per tio la malfelicxon antaux miaj okuloj.

¹¹“Why didn’t I die from the womb? Why didn’t I give up the spirit when my mother bore me?

¹¹Kial mi ne mortis tuj el la utero, Ne senvivigxis post la eliro el la ventro?

¹²Why did the knees receive me? Or why the breast, that I should nurse?

¹²Kial akceptis min la genuoj? Por kio estis la mamoj, ke mi sucxu?

¹³For now should I have lain down and been quiet. I should have slept, then I would have been at rest,

¹³Mi nun kusxus kaj estus trankvila; Mi dormus kaj havus ripozon,

¹⁴with kings and counselors of the earth, who built up waste places for themselves;

¹⁴Kune kun la regxoj kaj la konsilistoj sur la tero, Kiuj konstruas al si izolejojn,

¹⁵or with princes who had gold, who filled their houses with silver:

¹⁵Aux kun la potenculoj, kiuj havas oron, Kiuj plenigas siajn domojn per argxento;

¹⁶or as a hidden untimely birth I had not been, as infants who never saw light.

¹⁶Aux kiel abortitajxo kasxita mi ne ekzistus, Simile al la infanoj, kiuj ne vidis lumon.

¹⁷There the wicked cease from troubling. There the weary are at rest.

¹⁷Tie la malpiuloj cxesas tumulti; Kaj tie ripozas tiuj, kies fortoj konsumigxis.

¹⁸There the prisoners are at ease together. They don’t hear the voice of the taskmaster.

¹⁸Tie la malliberuloj kune havas ripozon; Ili ne auxdas la vocxon de premanto.

¹⁹The small and the great are there. The servant is free from his master.

¹⁹Malgranduloj kaj granduloj, tie ili estas; Kaj sklavo estas libera de sia sinjoro.

²⁰“Why is light given to him who is in misery, life to the bitter in soul,

²⁰Por kio al suferanto estas donita la lumo, Kaj la vivo al tiuj, kiuj havas maldolcxan animon,

²¹Who long for death, but it doesn’t come; and dig for it more than for hidden treasures,

²¹Kiuj atendas la morton, kaj gxi ne aperas, Kiuj elfosus gxin pli volonte ol trezorojn,

²²who rejoice exceedingly, and are glad, when they can find the grave?

²²Kiuj ekgxojus kaj estus ravitaj, Se ili trovus tombon?

²³Why is light given to a man whose way is hidden, whom God has hedged in?

²³Al la homo, kies vojo estas kasxita, Kaj antaux kiu Dio starigis barilon?

²⁴For my sighing comes before I eat. My groanings are poured out like water.

²⁴Antaux ol mi ekmangxas panon, mi devas gxemi, Kaj mia plorkriado versxigxas kiel akvo;

²⁵For the thing which I fear comes on me, That which I am afraid of comes to me.

²⁵CXar terurajxo, kiun mi timis, trafis min, Kaj tio, pri kio mi estis maltrankvila, venis al mi.

²⁶I am not at ease, neither am I quiet, neither have I rest; but trouble comes.”

²⁶Mi ne havas trankvilon, mi ne havas kvieton, mi ne havas ripozon; Trafis min kolero.