¹Yahweh, the God of my salvation, I have cried day and night before you.

¹என் இரட்சிப்பின் தேவனாகிய கர்த்தாவே, இரவும் பகலும் உம்மை நோக்கிக் கூப்பிடுகிறேன்.

²Let my prayer enter into your presence. Turn your ear to my cry.

²என் விண்ணப்பம் உமது சமுகத்தில் வருவதாக; என் கூப்பிடுதலுக்கு உமது செவியைச் சாய்த்தருளும்.

³For my soul is full of troubles. My life draws near to Sheol Sheol is the place of the dead. .

³என் ஆத்துமா துக்கத்தால் நிறைந்திருக்கிறது; என் ஜீவன் பாதாளத்திற்குச் சமீபமாய் வந்திருக்கிறது.

⁴I am counted among those who go down into the pit. I am like a man who has no help,

⁴நான் குழியில் இறங்குகிறவர்களோடு எண்ணப்பட்டு, பெலனற்ற மனுஷனைப்போலானேன்.

⁵set apart among the dead, like the slain who lie in the grave, whom you remember no more. They are cut off from your hand.

⁵மரித்தவர்களில் ஒருவனைப்போல் நெகிழப்பட்டிருக்கிறேன்; நீர் இனி ஒருபோதும் நினையாதபடி, உமது கையால் அறுப்புண்டுபோய்ப் பிரேதக்குழிகளிலே கிடக்கிறவர்களைப்போலானேன்.

⁶You have laid me in the lowest pit, in the darkest depths.

⁶என்னைப் பாதாளக்குழியிலும் இருளிலும் ஆழங்களிலும் வைத்தீர்.

⁷Your wrath lies heavily on me. You have afflicted me with all your waves. Selah.

⁷உம்முடைய கோபம் என்னை இருத்துகிறது; உம்முடைய அலைகள் எல்லாவற்றினாலும் என்னை வருத்தப்படுத்துகிறீர். (சேலா)

⁸You have taken my friends from me. You have made me an abomination to them. I am confined, and I can’t escape.

⁸எனக்கு அறிமுகமானவர்களை எனக்குத் தூரமாக விலக்கி, அவர்களுக்கு என்னை அருவருப்பாக்கினீர்; நான் வெளியே புறப்படக்கூடாதபடி அடைபட்டிருக்கிறேன்.

⁹My eyes are dim from grief. I have called on you daily, Yahweh. I have spread out my hands to you.

⁹துக்கத்தினால் என் கண் தொய்ந்துபோயிற்று; கர்த்தாவே, அநுதினமும் நான் உம்மை நோக்கிக் கூப்பிட்டு, உமக்கு நேராக என் கைகளை விரிக்கிறேன்.

¹⁰Do you show wonders to the dead? Do the dead rise up and praise you? Selah.

¹⁰மரித்தவர்களுக்கு அதிசயங்களைச் செய்வீரோ? செத்துப்போன வீரர் எழுந்து உம்மைத் துதிப்பார்களோ? (சேலா)

¹¹Is your loving kindness declared in the grave? Or your faithfulness in Destruction?

¹¹பிரேதக்குழியில் உமது கிருபையும், அழிவில் உமது உண்மையும் விவரிக்கப்படுமோ?

¹²Are your wonders made known in the dark? Or your righteousness in the land of forgetfulness?

¹²இருளில் உமது அதிசயங்களும், மறதியின் பூமியில் உமது நீதியும் அறியப்படுமோ?

¹³But to you, Yahweh, I have cried. In the morning, my prayer comes before you.

¹³நானோ கர்த்தாவே, உம்மை நோக்கிக் கூப்பிடுகிறேன்; காலையிலே என் விண்ணப்பம் உமக்கு முன்பாக வரும்.

¹⁴Yahweh, why do you reject my soul? Why do you hide your face from me?

¹⁴கர்த்தாவே, ஏன் என் ஆத்துமாவைத் தள்ளிவிடுகிறீர்? ஏன் உமது முகத்தை எனக்கு மறைக்கிறீர்?

¹⁵I am afflicted and ready to die from my youth up. While I suffer your terrors, I am distracted.

¹⁵சிறுவயதுமுதல் நான் சிறுமைப்பட்டவனும் மாண்டுபோகிறவனுமாயிருக்கிறேன்; உம்மால் வரும் திகில்கள் என்மேல் சுமந்திருக்கிறது, நான் மனங்கலங்குகிறேன்.

¹⁶Your fierce wrath has gone over me. Your terrors have cut me off.

¹⁶உம்முடைய எரிச்சல்கள் என்மேல் புரண்டுபோகிறது; உம்முடைய பயங்கரங்கள் என்னை அதம்பண்ணுகிறது.

¹⁷They came around me like water all day long. They completely engulfed me.

¹⁷அவைகள் நாடோறும் தண்ணீரைப்போல் என்னைச் சூழ்ந்து, ஏகமாய் என்னை வளைந்து கொள்ளுகிறது.

¹⁸You have put lover and friend far from me, and my friends into darkness.

¹⁸சிநேகிதனையும் தோழனையும் எனக்குத் தூரமாக விலக்கினீர்; எனக்கு அறிமுகமானவர்கள் மறைந்து போனார்கள்.