¹Now I would not have you ignorant, brothers, that our fathers were all under the cloud, and all passed through the sea;

¹Kardeşler, atalarımızın hepsinin bulut altında korunduğunu ve hepsinin denizden geçtiğini bilmenizi istiyorum.

²and were all baptized into Moses in the cloud and in the sea;

²Musaya bağlanmak üzere hepsi bulutta ve denizde vaftiz edildi.

³and all ate the same spiritual food;

³Hepsi aynı ruhsal yiyeceği yedi;

⁴and all drank the same spiritual drink. For they drank of a spiritual rock that followed them, and the rock was Christ.

⁴hepsi aynı ruhsal içeceği içti. Artlarından gelen ruhsal kayadan içtiler; o kaya Mesihti.

⁵However with most of them, God was not well pleased, for they were overthrown in the wilderness.

⁵Ne var ki, Tanrı onların çoğundan hoşnut değildi; nitekim cesetleri çöle serildi.

⁶Now these things were our examples, to the intent we should not lust after evil things, as they also lusted.

⁶Bu olaylar, onlar gibi kötü şeylere özlem duymamamız için bize ders olsun diye oldu.

⁷Neither be idolaters, as some of them were. As it is written, “The people sat down to eat and drink, and rose up to play.” Exodus 32:6

⁷Onlardan bazıları gibi puta tapanlar olmayın. Nitekim şöyle yazılmıştır: ‹‹Halk yiyip içmeye oturdu, sonra kalkıp çılgınca eğlendi.››

⁸Neither let us commit sexual immorality, as some of them committed, and in one day twenty-three thousand fell.

⁸Onlardan bazıları gibi fuhuş yapmayalım. Fuhuş yapanların yirmi üç bini bir günde yok oldu.

⁹Neither let us test the Lord, as some of them tested, and perished by the serpents.

⁹Yine bazıları gibi Rabbi denemeyelim. Böyle yapanları yılanlar öldürdü.

¹⁰Neither grumble, as some of them also grumbled, and perished by the destroyer.

¹⁰Kimileri gibi de söylenip durmayın. Söylenenleri ölüm meleği öldürdü.

¹¹Now all these things happened to them by way of example, and they were written for our admonition, on whom the ends of the ages have come.

¹¹Bu olaylar başkalarına ders olsun diye onların başına geldi; çağların sonuna ulaşmış olan bizleri uyarmak için yazıya geçirildi.

¹²Therefore let him who thinks he stands be careful that he doesn’t fall.

¹²Onun için, ayakta sağlam durduğunu sanan dikkat etsin, düşmesin!

¹³No temptation has taken you except what is common to man. God is faithful, who will not allow you to be tempted above what you are able, but will with the temptation also make the way of escape, that you may be able to endure it.

¹³Herkesin karşılaştığı denemelerden başka denemelerle karşılaşmadınız. Tanrı güvenilirdir, gücünüzü aşan biçimde denenmenize izin vermez. Dayanabilmeniz için denemeyle birlikte çıkış yolunu da sağlayacaktır.

¹⁴Therefore, my beloved, flee from idolatry.

¹⁴Bu nedenle, sevgili kardeşlerim, putperestlikten kaçının.

¹⁵I speak as to wise men. Judge what I say.

¹⁵Aklı başında insanlarla konuşur gibi konuşuyorum. Söylediklerimi kendiniz tartın.

¹⁶The cup of blessing which we bless, isn’t it a sharing of the blood of Christ? The bread which we break, isn’t it a sharing of the body of Christ?

¹⁶Tanrıya şükrettiğimiz şükran kâsesiyle Mesihin kanına paydaş olmuyor muyuz? Bölüp yediğimiz ekmekle Mesihin bedenine paydaş olmuyor muyuz?

¹⁷Because there is one loaf of bread, we, who are many, are one body; for we all partake of the one loaf of bread.

¹⁷Ekmek bir olduğu gibi, biz de çok olduğumuz halde bir bedeniz. Çünkü hepimiz bir ekmeği paylaşıyoruz.

¹⁸Consider Israel according to the flesh. Don’t those who eat the sacrifices participate in the altar?

¹⁸İsrail halkına bakın; kurban etini yiyenler sunağa paydaş değil midir?

¹⁹What am I saying then? That a thing sacrificed to idols is anything, or that an idol is anything?

¹⁹Öyleyse ne demek istiyorum? Puta sunulan kurban etinin bir özelliği mi var? Ya da putun bir önemi mi var?

²⁰But I say that the things which the Gentiles sacrifice, they sacrifice to demons, and not to God, and I don’t desire that you would have fellowship with demons.

²⁰Hayır, yok! Dediğim şu: Putperestler kurbanlarını Tanrıya değil, cinlere sunuyorlar. Cinlerle paydaş olmanızı istemem.

²¹You can’t both drink the cup of the Lord and the cup of demons. You can’t both partake of the table of the Lord, and of the table of demons.

²¹Hem Rabbin, hem cinlerin kâsesinden içemezsiniz; hem Rabbin, hem cinlerin sofrasına ortak olamazsınız.

²²Or do we provoke the Lord to jealousy? Are we stronger than he?

²²Yoksa Rabbi kıskandırmaya mı çalışıyoruz? Biz Ondan daha mı güçlüyüz?

²³“All things are lawful for me,” but not all things are profitable. “All things are lawful for me,” but not all things build up.

²³‹‹Her şey serbest›› diyorsunuz, ama her şey yararlı değildir. ‹‹Her şey serbest›› diyorsunuz, ama her şey yapıcı değildir.

²⁴Let no one seek his own, but each one his neighbor’s good.

²⁴Herkes kendi yararını değil, başkalarının yararını gözetsin.

²⁵Whatever is sold in the butcher shop, eat, asking no question for the sake of conscience,

²⁵Kasaplar çarşısında satılan her eti vicdan sorunu yapmadan, sorgusuz sualsiz yiyin.

²⁶for “the earth is the Lord’s, and its fullness.” Psalm 24:1

²⁶Çünkü ‹‹Yeryüzü ve içindeki her şey Rabbindir.››

²⁷But if one of those who don’t believe invites you to a meal, and you are inclined to go, eat whatever is set before you, asking no questions for the sake of conscience.

²⁷İman etmemiş biri sizi yemeğe çağırır, siz de gitmek isterseniz, önünüze konulan her şeyi vicdan sorunu yapmadan, sorgusuz sualsiz yiyin.

²⁸But if anyone says to you, “This was offered to idols,” don’t eat it for the sake of the one who told you, and for the sake of conscience. For “the earth is the Lord’s, and all its fullness.”

²⁸Ama biri size, ‹‹Bu kurban etidir›› derse, hem bunu söyleyen için, hem de vicdan huzuru için yemeyin.

²⁹Conscience, I say, not your own, but the other’s conscience. For why is my liberty judged by another conscience?

²⁹Senin değil, öbür adamın vicdan huzuru için demek istiyorum. Benim özgürlüğümü neden başkasının vicdanı yargılasın?

³⁰If I partake with thankfulness, why am I denounced for that for which I give thanks?

³⁰Şükrederek yemeğe katılırsam, şükrettiğim yiyecekten ötürü neden kınanayım?

³¹Whether therefore you eat, or drink, or whatever you do, do all to the glory of God.

³¹Sonuç olarak, ne yer ne içerseniz, ne yaparsanız, her şeyi Tanrının yüceliği için yapın.

³²Give no occasions for stumbling, either to Jews, or to Greeks, or to the assembly of God;

³²Yahudilerin, Greklerin ya da Tanrı topluluğunun tökezleyip düşmesine neden olmayın.

³³even as I also please all men in all things, not seeking my own profit, but the profit of the many, that they may be saved.

³³Ben de kendi yararımı değil, kurtulsunlar diye birçoklarının yararını gözeterek herkesi her yönden hoşnut etmeye çalışıyorum.