¹What then will we say that Abraham, our forefather, has found according to the flesh?

¹Şu halde soyumuzun atası İbrahimin durumu için ne diyelim?

²For if Abraham was justified by works, he has something to boast about, but not toward God.

²Eğer İbrahim yaptığı iyi işlerden dolayı aklandıysa, övünmeye hakkı vardır; ama Tanrının önünde değil.

³For what does the Scripture say? “Abraham believed God, and it was accounted to him for righteousness.” Genesis 15:6

³Kutsal Yazı ne diyor? ‹‹İbrahim Tanrıya iman etti, böylece aklanmış sayıldı.››

⁴Now to him who works, the reward is not counted as grace, but as something owed.

⁴Çalışana verilen ücret lütuf değil, hak sayılır.

⁵But to him who doesn’t work, but believes in him who justifies the ungodly, his faith is accounted for righteousness.

⁵Ancak çalışmayan, ama tanrısızı aklayana iman eden kişi imanı sayesinde aklanmış sayılır.

⁶Even as David also pronounces blessing on the man to whom God counts righteousness apart from works,

⁶Nitekim, iyi işlerine bakmaksızın Tanrının aklanmış saydığı kişinin mutluluğunu Davut da şöyle anlatır:

⁷“Blessed are they whose iniquities are forgiven, whose sins are covered.

⁷‹‹Ne mutlu suçları bağışlanmış, Günahları örtülmüş olanlara!

⁸Blessed is the man whom the Lord will by no means charge with sin.” Psalm 32:1-2

⁸Günahı Rab tarafından sayılmayana ne mutlu!››

⁹Is this blessing then pronounced on the circumcised, or on the uncircumcised also? For we say that faith was accounted to Abraham for righteousness.

⁹Bu mutluluk yalnız sünnetliler için mi, yoksa aynı zamanda sünnetsizler için midir? Diyoruz ki, ‹‹İbrahim, imanı sayesinde aklanmış sayıldı.››

¹⁰How then was it counted? When he was in circumcision, or in uncircumcision? Not in circumcision, but in uncircumcision.

¹⁰Hangi durumda aklanmış sayıldı? Sünnet olduktan sonra mı, sünnetsizken mi? Sünnetliyken değil, sünnetsizken...

¹¹He received the sign of circumcision, a seal of the righteousness of the faith which he had while he was in uncircumcision, that he might be the father of all those who believe, though they might be in uncircumcision, that righteousness might also be accounted to them.

¹¹İbrahim daha sünnetsizken imanla aklandığının kanıtı olarak sünnet işaretini aldı. Öyle ki, sünnetsiz oldukları halde iman edenlerin hepsinin babası olsun, böylece onlar da aklanmış sayılsın.

¹²He is the father of circumcision to those who not only are of the circumcision, but who also walk in the steps of that faith of our father Abraham, which he had in uncircumcision.

¹²Böylelikle atamız İbrahim, yalnız sünnetli olmakla kalmayan, ama kendisi sünnetsizken sahip olduğu imanın izinden yürüyen sünnetlilerin de babası oldu.

¹³For the promise to Abraham and to his seed that he should be heir of the world wasn’t through the law, but through the righteousness of faith.

¹³Çünkü İbrahime ve soyuna dünyanın mirasçısı olma vaadi Kutsal Yasa yoluyla değil, imandan gelen aklanma yoluyla verildi.

¹⁴For if those who are of the law are heirs, faith is made void, and the promise is made of no effect.

¹⁴Eğer Yasaya bağlı olanlar mirasçı olursa, iman boş ve vaat geçersizdir.

¹⁵For the law works wrath, for where there is no law, neither is there disobedience.

¹⁵Yasa, Tanrının gazabına yol açar. Ama yasanın olmadığı yerde yasaya karşı gelmek de söz konusu değildir.

¹⁶For this cause it is of faith, that it may be according to grace, to the end that the promise may be sure to all the seed, not to that only which is of the law, but to that also which is of the faith of Abraham, who is the father of us all.

¹⁶Bu nedenle vaat, Tanrının lütfuna dayanmak ve İbrahimin bütün soyu için güvence altına alınmak üzere imana bağlı kılınmıştır. İbrahimin soyu yalnız Kutsal Yasaya bağlı olanlar değil, aynı zamanda İbrahimin imanına sahip olanlardır. ‹‹Seni birçok ulusun babası yaptım›› diye yazılmış olduğu gibi İbrahim, iman ettiği Tanrının -ölülere yaşam veren, var olmayanı buyruğuyla var eden Tanrının- gözünde hepimizin babasıdır.

¹⁷As it is written, “I have made you a father of many nations.” Genesis 17:5 This is in the presence of him whom he believed: God, who gives life to the dead, and calls the things that are not, as though they were.

¹⁸İbrahim umutsuz bir durumdayken birçok ulusun babası olacağına umutla iman etti. ‹‹Senin soyun böyle olacak›› sözüne güveniyordu.

¹⁸Who in hope believed against hope, to the end that he might become a father of many nations, according to that which had been spoken, “So will your seed be.” Genesis 15:5

¹⁹Yüz yaşına yaklaşmışken, ölü denebilecek bedenini ve Saranın ölü rahmini düşündüğünde imanı zayıflamadı.

¹⁹Without being weakened in faith, he didn’t consider his own body, already having been worn out, (he being about a hundred years old), and the deadness of Sarah’s womb.

²⁰İmansızlık edip Tanrının vaadinden kuşkulanmadı; tersine, imanı güçlendi ve Tanrıyı yüceltti.

²⁰Yet, looking to the promise of God, he didn’t waver through unbelief, but grew strong through faith, giving glory to God,

²¹Tanrının vaadini yerine getirecek güçte olduğuna tümüyle güvendi.

²¹and being fully assured that what he had promised, he was also able to perform.

²²Bunun için de aklanmış sayıldı.

²²Therefore it also was “reckoned to him for righteousness.” Genesis 15:6

²³‹‹Aklanmış sayıldı›› sözü, yalnız onun için değil, aklanmış sayılacak olan bizler -Rabbimiz İsayı ölümden dirilten Tanrıya iman eden bizler- için de yazıldı.

²³Now it was not written that it was accounted to him for his sake alone,

²⁵İsa suçlarımız için ölüme teslim edildi ve aklanmamız için diriltildi.

²⁴but for our sake also, to whom it will be accounted, who believe in him who raised Jesus, our Lord, from the dead,

²⁵who was delivered up for our trespasses, and was raised for our justification.